#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

ΜΑΡΞ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Γράφει ο Δρ. Ηλίας Καλλιώρας
Ο Μαρξ ζει. Φιλοσοφικά δε, ιδιαιτέρως μέσα στην σημερινή πρωτόγνωρη κρίση, ο ίδιος δικαιώνεται κατά ένα δυσθεώρητο μέρος. Δικαιώνεται ολοφάνερα ο ίδιος και ως αναλυτής και ως θεωρητικός. Το ότι δικαιώνεται ο Μαρξ, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι αποδεικνύονται σωστά, ή δικαιώνονται, αντιστοίχως, και τα αριστερά πολιτικά κόμματα. Ή περεταίρω, κατά τον ίδιο τρόπο σκέψης, σε καμία περίπτωση δεν επιβραβεύονται, α λα Μαρξ, επιπροσθέτως, και οι υπόλοιπες 130 περίπου ομάδες των γενικότερων αριστερών πεποιθήσεων και κομμουνιστικών θεωρήσεων. Διεθνώς, οι ηγεσίες και μόνο (ναι!), από τα περισσότερα πολιτικά κόμματα, «υιοθέτησαν» (…κρίμα!) τον πιο μεγάλο μέχρι σήμερα φιλόσοφο, τον Μαρξ, κυρίως για να έχουν ένα «τεχνητό» πολιτικό σκαλί, μια πλατφόρμα, ένα γωνιακό «μαγαζί», ή κάποιο πολιτικό κόμμα, για να έχουν έναν «πάγκο» στην λαϊκή πολιτική αγορά, για να «κερδίσουν ή και να κερδοσκοπήσουν», προφανώς, πάνω στους συγκεκριμένους στόχους που οι ίδιοι έθεσαν.
Οι ίδιοι διεθνείς ηγέτες, έθεσαν ως στόχο να «μοσχο-πουλήσουν» το υψηλοτάτης τιμής αγαθό, ή δηλαδή, την ποιο ακριβή (σε ευρώ) «κοινωνική υπηρεσία», που μπορεί να προσφέρει, τόσο η διεθνής, όσο και η εκάστοτε τοπική πολιτική αγορά. Η «υπηρεσία» αυτή, ή το πανάκριβο αυτό «προϊόν», έχει το πιο γνωστό όσο και το πλέον ηχηρό όνομα διεθνώς, με σαφώς ανάλογη παγκόσμια κοινωνική αξία: λέγεται «δημοκρατία!».

Παραγγελιά στον αϊ Βασίλη...

Συνέντευξη με τον Γιώργο Ρούση με αφορμή το βιβλίο "Μαρξ-Μπακούνιν για το Σοσιαλιστικό Κράτος"...




Πριν πάτε παρακάτω, θέλω να ξεκαθαρίζω από την αρχή το εξής:
Δεν είμαι Αναρχικός.Προσπαθώ να γίνω...
Και αυτό γιατί δεν πιστεύω πως οι άνθρωποι είναι ή δεν είναι κάτι...
  Πιστεύω πως οι άνθρωποι προσπαθούν να γίνουν κάτι, ποτέ δεν μπορούν να γίνουν αυτό το κάτι που επιθυμούν να είναι.
Ναι, το πλησιάζουν αλλά ποτέ δεν το φτάνουν... 
Θα φανεί πλήρως αντι-Αναρχικό, Αντι-Υλιστικό και άρα Ιδεαλιστικό στα μάτια κάποιων αυτό που θα γράψω, αλλά αν ο Πλάτωνας είχε δίκιο και κάπου στον κόσμο των Απόλυτων Ιδεών του υπάρχει εκείνη του Αναρχισμού…
Kάποιοι από εμάς είμαστε πολύ μακριά ακόμα...     

Το κράτος δολοφόνος Ισραήλ επιμένει στη διαχείριση της σύγκρουσης, όχι στην επίλυσή της!


Η απόφαση διαιώνισης της ισραηλινής κατοχής των κατακτημένων Παλαιστινιακών εδαφών και του καθεστώς Απαρτχάιντ εις βάρος του λαού της Παλαιστίνης είναι οριστική και αμετάκλητη.

Αυτή η θέση του βάρβαρου κατακτητή εμπεριέχεται στη δήλωση του ακροδεξιού υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ Λίμπερμαν, που υποστήριξε ότι «η ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων είναι ανέφικτη σήμερα».

Γυρνώντας την πλάτη στο ειρηνικό κάλεσμα του λαού της Παλαιστίνης και στην ενθάρρυνση της διεθνούς κοινότητας για επίλυση της μακρόχρονης σύγκρουσης, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τις εξεγέρσεις των λαών της Βόρειας Αφρικής και Μέσης Ανατολής, υποστήριξε  σε ισραηλινούς διπλωμάτες στην Ιερουσαλήμ, «ότι λόγω της αναταραχής στην Μέση Ανατολή η συγκυρία είναι ακατάλληλη για μια ειρηνευτική συμφωνία με τους Παλαιστίνιους, τουλάχιστον σε σύντομο χρονικό διάστημα».

Να διώξουμε τους Εμπόρους

Κρίση...Μέρες ΄60...
Καταχνιά...Τρόμος....
Σήμερα χωρίς Αύριο...Ελπίδα...Προοπτική.

Αναδουλειές, ελάχιστοι παράδες, τζίρος απελπιστικός.
Μαγαζιά αστόλιστα...γραφεία κηδειών.
Επαγγελματίες-εμφραγματίες σε πτώχευση.
Παιδιά χωρίς δώρα, γέροντες,άνεργοι,άστεγοι στα συσσίτια.
Ανασφάλεια και Φόβος στα μάτια.
Φάτσες Απελπισμένων. Πεθαμένων.
Στόματα κλειστά. Ευχές με το τσιγκέλι.

Η Μάνα απολύθηκε παραμονές Πάσχα.
Ο Πατέρας Αύγουστο.
Ο Νίκος, δευτεράκι στο Βόλο, διέκοψε τη σχολή.
Γύρισαν στους παππούδες. Στο χωριό.
Για να μην πεθάνουν...

Ο εορτάζων Ιησούς δεν έφερε δώρα.
Ούτε ο γέρων Βασίλης φέρνει.

Η Αλληλεγγύη βοηθάει...Δεν αρκεί. 

Υπάρχει Ελπίδα;;
Ασφαλώς υπάρχει.
Στη ΔΡΑΣΗ. Στο Μαστίγιο...
Να διώξουμε τους Εμπόρους Θανάτου...
Πατρίδας και Ανθρώπων.-