#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Φρειδερίκος Ένγκελς: Ο Ρόλος της Βίας στην Ιστορία

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
FREE photo hosting by Fih.gr"Για τον κ. Ντίρινγκ, η βία είναι το απόλυτο κακό και η πρώτη πράξη βίας είναι γι' αυτόν, το προπατορικό αμάρτημα. Ολόκληρη η περιγραφή του, η σχετική με τη βία, είναι μια ιερεμιάδα για τον τρόπο με τον οποίο όλη η ως τώρα ιστορία έχει μολυνθεί από το προπατορικό αμάρτημα, για την επονείδιστη διαστροφή όλων των φυσικών και κοινωνικών νόμων, από τούτη τη διαβολική δύναμη, τη βία. Το ότι όμως η βία παίζει και έναν άλλο ρόλο στην ιστορία, έναν επαναστατικό προοδευτικό ρόλο, το ότι δηλαδή, σύμφωνα με τα λόγια του Μαρξ, είναι η μαμή, που από κάθε παλιά κοινωνία, ξεγεννά μια καινούρια κοινωνία, το ότι αποτελεί το όργανο με το οποίο επιβάλλεται η κοινωνική εξέλιξη και σπάζει τις αποστεωμένες, τις νεκρές πολιτικές μορφές γι' όλα αυτά δε λέει ούτε λέξη ο κ. Ντίρινγκ. Μόνο αναστενάζοντας και βογκώντας, παραδέχεται πως ίσως, για να ανατραπεί το οικονομικό σύστημα της εκμετάλλευσης, μπορεί να χρειαστεί δυστυχώς η βία! Γιατί κάθε χρήση βίας, διαφθείρει εκείνον που τη χρησιμοποιεί. Και όλα αυτά λέγονται, παρά τη μεγάλη ηθική και πνευματική ανύψωση που επέφεραν όλες οι νικηφόρες επαναστάσεις. Και όλα αυτά λέγονται στη Γερμανία, όπου μια εξέγερση, στην οποία θα μετείχε ο λαός, θα είχε το λιγότερο σαν αποτέλεσμα να ξεριζώσει τη δουλοφροσύνη, που έχει φωλιάσει στην εθνική συνείδηση, ύστερα από την ταπείνωση του τριακονταετούς πολέμου. Και αυτό το άτονο, το ξεζουμισμένο και πλαδαρό κήρυγμα, έχει την αξίωση να επιβληθεί στο πιο επαναστατικό κόμμα που γνώρισε η ιστορία." 


Αντιμνημονιακή...φάτνη.

Μοσχάρια, πρόβατα και "απλοί,αγνοί,έντιμοι" βοσκοί...με την φιλο-
λαϊκή κονκάρδα στο στήθος και το εισιτήριο διαρκείας του πατριω-
τισμού στο χέρι...συνωστίζονται να πάρουν θέση στην αντιμνημο-
νιακή φάτνη...


Οι Διάβολοι παριστάνουν τους αγγέλους.
Οι Υποκριτές τους έντιμους.
Οι Χασάπηδες τους τιμητές.

Οι καημένες οι τράπεζες θύματα της κρίσης χρέους

Γιωργος Σαρρης 
Oπως βλέπουμε τις τελευταίες μέρες, το μέχρι τώρα αδιανόητο και ταμπού της διάλυσης του ευρώ , κουβεντιάζεται πλέον ευρέως και πολλές φορές η πηγή είναι η ίδια η ΕΕ με αξιωματούχους της. Ο λόγος είναι περισσότερο ότι αποφάσισαν να παίξουν και αυτό το χαρτί προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους λαούς της Ευρώπης με το "επερχόμενο χάος" και λιγώτερο το να συζητηθούν προσεκτικά οι διάφορες πλευρές του υπαρκτού προβλήματος.
Βέβαια η προπαγάνδα και η αντιστροφή της πραγματικότητας έχουν πάντα τον πρωτο λόγο.

Ακούσαμε προχθές για παράδειγμα την εκτίμηση της ΕΚΤ ότι είναι πιθανό ενδεχόμενο η "δημοσιονομική κρίση να μετατραπεί σε συστημική απειλωντας με χρεοκοπία μεγάλες ευρωπαικές τράπεζες" (το λέμε σε συντομία κι οχι με τις ακριβείς λέξεις).
Η αλήθεια βέβαια είναι ακριβως η αντίστροφη. Η κρίση που είναι συστημική και έχει ήδη χρεοκοπήσει μεγάλες τράπεζες(σχεδόν όλες), μετατράπηκε σε κρίση Δημοσίων χρεών που τώρα ξαναγυρίζει στις τράπεζες.

Σπάνιο οπτικό υλικό από την Γερμανική Κατοχή




ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΕΣΠΟΤΟ
ΣΤΗ ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ
 

Tι θα παραδώσω στα παιδιά μου; Πώς θα κοιτάξω την κόρη μου στα μάτια;



Ο Παπανδρέου είχε Συνένοχους

 Στο Μονόδρομο της Καταστροφής δεν μας οδήγησε μόνος
του ο Παπαντρέας...

Είχε Συνεργάτες και Στηρίγματα. Υπουργούς και Βουλευτές.
Εταίρους και Συνεταίρους. Μηχανισμούς και Θεσμούς.
Συντρόφους του και πολιτικά Λαμόγια. Καθάρματα.
Οι Ευθύνες τους είναι τεράστιες. Ιστορικές.
Δεν είναι μόνο προσωπικές. Είναι Συλλογικές.

Εξαθλίωσαν τ’ αδέλφια μας: Παιδιά που έχουν ανάγκη για ένα πιάτο φαΐ στην Ελλάδα

 ‘Ελευθεροτυπία’ 
  Αποδελτιώθηκε απο: «Εμπροσθοφύλακα»
 «Παιδιά που έχουν ανάγκη για ένα πιάτο φαΐ»
18 Δεκεμβρίου 2011
Νάντια Βασιλειάδου

Με ανησυχητικούς ρυθμούς εξαπλώνεται η πείνα στις γετονιές της Αθήνας και των προαστίων, με αποτέλεσμα άνθρωποι «της διπλανής πόρτας» να προσέρχονται πλέον σε συσσίτια προκειμένου να βρουν ένα πιάτο φαγητό.
Δήμοι, εκκλησίες, ενώσεις πολιτών και σύλλογοι γονέων δραστηριοποιούνται ώστε με αλληλέγγυο τρόπο να στηρίξουν όσους έχουν ανάγκη.
«Το τελευταίο διάστημα έχουν πολλαπλασιαστεί αναφορές από καθηγητές και συλλόγους γονέων που μας ενημερώνουν ότι υπάρχουν παιδιά που πεινάνε σε κάποια σχολεία της Αθήνας. Καταφέρνουμε να καλύπτουμε τις ανάγκες τους με τη συνεργασία του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών (ΔΒΑ), το οποίο ενισχύει με μερίδες τα σχολεία» τονίζει ο πρόεδρος του Ιδρύματος Αστέγων Αθηνών, Γιώργος Αποστολόπουλος.

ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΙ: Η απεργία συνεχίζεται

Δίχως αποτέλεσμα ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Τετάρτης η συνάντηση των εκπροσώπων των εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία με τον υφυπουργό Εργασίας, Γιάννη Κουτσούκο, και τους νομικούς εκπροσώπους του εργοδότη τους, κ. Μάνεση.
Στη σημερινή τριμερή συνάντηση, σύμφωνα με πληροφορίες, η εργοδοσία δέχτηκε την λειτουργία του εργοστασίου στο 8ωρο αλλά όχι την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων.
Το σωματείο απέρριψε την πρόταση. Μετά απ’ αυτό οι απεργοί συνεχίζουν τον αγώνα τους «είμαστε όλοι απολυμένοι» είπε απεργός χαρακτηριστικά. «Ή θα γυρίσουν όλοι στην δουλειά ή κανένας μας» συμπλήρωσε.
Έτσι συνεχίζουν την απεργία τους, ενώ αύριο θα πραγματοποιήσουν γενική συνέλευση για να επιβεβαιώσουν την απόφασή τους. 

ΕΥΧΕΣ

 Και δύο σχόλια.
Το πρώτο είναι ενός από τους «δημιουργούς» αυτής αφίσας, του Χ. Αργυρόπουλου
«..Ας ελπίσουμε, οτι δεν θα βγεί και πολύ αληθινή η πρόβλεψη... Καλές γιορτές σε όλους

Το δεύτερο του Αλεξ. Κουτσομητόπουλου

«…Ας ελπίσουμε , ότι έστω και ¨λίγο¨ θα βγει αληθινή η πρόβλεψη , με την έννοια πως θα το αποφασίσουμε -μόνοι μας- και όχι σύμφωνα με τις μηχανορραφίες των άσπονδων φίλων μας , να επιστρέψουμε στο ¨αρχαιότερο νόμισμα του κόσμου¨. Επειδή τα ¨καλλίτερα¨ Χριστούγεννα και τα καλλίτερα χρόνια μας μέχρι τώρα ήταν αυτά που ζήσαμε -χωρίς- ευρώ. Καλές γιορτές , ώστε να αντλήσουμε δύναμη για τους επόμενους χειμώνες. Η Άνοιξη θα αργήσει αυτή την φορά. Η καρδιά μας όμως πάντα ορθή , πάντα ο ίδιος όρκος μένει ...»

Σαν μετανοημένοι μαφιόζοι...

thumb
Από το Μαρικάκι
 
Το έργο που βλέπουμε να παίζεται πλέον από τα νυν και πρώην κυβερνητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να λέγεται «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω».  ‘Η γιατί όχι, ακόμη και «Νερό κι αλάτι».  Νερό κι αλάτι ό,τι είπαμε βρε αδερφέ, δε χάλασε κι ο κόσμος.
Το ίδιο συμβαίνει και με διάφορους στρατολογημένους ή εθελοντές οπίνιον λήντερς που στήριξαν μέχρι κεραίας την κυβερνητική γραμμή, ωρυόμενοι στα κανάλια ότι...
 «δανειστήκαμε και τώρα πρέπει να πληρώσουμε», ότι πρέπει να δώσουμε ένα τέλος στην τεμπελιά και την ασυδοσία του μέσου Έλληνα που ήταν η αιτία που ήρθαμε ως εδώ και άλλα τέτοια.
Από κοντά και διάφοροι ευπειθείς στο κοινωνικό σώμα που ταύτισαν την βιαιότητα των συγκεκριμένων πολιτικών απόψεων και πράξεων με τη «σκληρή αλήθεια», αυτά που δεν ήθελε να ακούσει ο μέσος Έλληνας (στον οποίο οι ίδιοι δεν ανήκουν) και κάποιος αυστηρός πατέρας που όμως νοιάζεται για το καλό του έπρεπε να του τα πει.

Ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα

Συνέντευξη του Νικήτα Κανάκη, προέδρου των Γιατρών του Κόσμου,
  στον Μάριο Διονέλλη
"Η σίτιση, η στέγη και οι παροχές Υγείας είναι οι τρεις βασικοί πυλώνες της κοινωνικής πρόνοιας, που όταν πλήττονται μιλάμε για ανθρωπιστική κρίση.Στην Ελλάδα και ειδικά στις μεγάλες πόλεις αλλά ιδιαίτερα στο κέντρο της Αθήνας και οι τρεις αυτές δομές βρίσκονται σε κρίση. Έχει αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των ανθρώπων που αναζητούν τροφή, που δεν έχουν στέγη και που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες πρωτοβάθμιας Υγείας. Μια τέτοια κατάσταση σε μια χώρα της Αφρικής χαρακτηρίζεται ανθρωπιστική κρίση και προκαλεί την παρέμβαση οργανώσεων σαν τη δική μας. Η ανθρωπιστική κρίση ακολούθησε με μαθηματική ακρίβεια χώρες όπου παρενέβη το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο".

«Μένω σε αυτοκίνητο, τρώω όπου βρω, ψάχνω τις αγγελίες…»

Τώρα πια το κοινωνικό περιθώριο δεν είναι μια απλή θεωρητική ταξινόμηση. Είναι η άγρια πραγματικότητα χιλιάδων ανθρώπων που ζουν, χωρίς καλά καλά να το καταλάβουν, στους δρόμους της απόγνωσης.

1.Γρηγόρης …, 31 ετών
Κοιμάται στο αυτοκίνητό του μήνες τώρα, σχεδόν από τη στιγμή που έχασε τη δουλειά του. Οταν θέλει να ξεφύγει από τον εφιάλτη που ζει, ακούει και γράφει μουσική…
«Δούλευα ως security και ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα μείνω χωρίς δουλειά. Είναι εφιαλτικό να αισθάνεσαι ξαφνικά αποκομμένος από την ίδια τη ζωή. Είχα δουλειά, είχα σπίτι, είχα μια οργανωμένη καθημερινότητα. Τώρα δεν έχω τίποτα.
Μένω στο αυτοκίνητό μου και τρώω όπου βρω. Ψάχνω κάθε μέρα για δουλειά. Με τις αγγελίες στο χέρι είμαι, αλλά τίποτα… Στην αρχή πίστευα ότι θα έβρισκα κάτι, αλλά σιγά σιγά η ελπίδα σβήνει και τη θέση της παίρνει η απογοήτευση, η απελπισία, η απόγνωση, η κατάθλιψη. Υπάρχουν μέρες που νομίζω ότι εδώ είναι το τέρμα. Και άλλες που σκέφτομαι ότι είμαι μικρός ακόμα για να τα παρατήσω, να μην προσπαθήσω ξανά και ξανά να αποκτήσω ό,τι έχασα».

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

θρήνος για τον Kim Jong Il