#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

ΕΕ. Το Σιδηρούν Παραπέτασμα


Από τη Βαλτική μέχρι την Κρήτη και από τη Λισαβόνα μέχρι το Δουβλίνο και τη Στοκχόλμη, ένα σιδηρούν παραπέτασμα έχει απλωθεί παντού! Ένα σιδηρούν παραπέτασμα που εγκλωβίζει στην φτώχεια και στη στέρηση τους λαούς της ηπείρου. Η απειλή μια νέας ταξικής και πολιτικής τυραννίας του κεφαλαίου για τους εργαζόμενους και  τους λαούς βαραίνει πάνω από κάθε στέγη σπιτιού, πάνω από το κεφάλι κάθε ανθρώπινου πλάσματος. Η πείρα από τον καπιταλισμό έδειξε ότι αυτός δεν σέβεται καμία αξία παρά μόνο το κέρδος. Κέρδος από τον ιδρώτα των εργαζομένων, κέρδος από την εκμετάλλευση των λαών, κέρδος  από τους πολέμους στους οποίους έχει σύρει άπειρες φορές τους λαούς με αμέτρητα εκατομμύρια νεκρούς.

Αυτή είναι η αφανής εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία αναδύεται αργά αλλά σταθερά κάτω από τις αποφάσεις των ηγετών της για μια νέα δημοσιονομική πειθαρχία και κατάργηση κάθε εργασιακού και δημοκρατικού δικαιώματος που απέμεινε από τις κατακτήσεις των λαών της Ευρώπης στα τελευταία 100 χρόνια.

"Περπατούσε στις μύτες των ποδιών για να μη μας ενοχλήσει". Μια - διαφορετική - προσωπική μαρτυρία για τον Άρη Βελουχιώτη

Ήταν λίγο μετά την απελευθέρωση όταν με πήρε στο τηλέφωνο ο Νίκος Κλιάφας, τον οποίο οι αντάρτες είχαν διορίσει δήμαρχο στα Τρίκαλα, και μου ανακοίνωσε πως στο σπίτι μας θα ερχόταν να εγκατασταθεί ο Άρης Βελουχιώτης.
  Εγώ διαμαρτυρήθηκα γιατί ήδη στο σπίτι μας έμεναν δυο ανώτερα στελέχη του ΕΑΜ, ο Κώστας Αρίδας και ο Χρίστος Βραχνιάρης. «Αυτοί θα φύγουν και θα έρθει ο Άρης», μου είπε ο δήμαρχος και με διαβεβαίωσε πως ο Βελουχιώτης θα χρησιμοποιούσε μόνο ένα δωμάτιο. Εγώ για τον Βελουχιώτη δεν έτρεφα καμιά ιδιαίτερη συμπάθεια. Αντιθέτως, τον φοβόμουνα λιγάκι. Κυκλοφορούσαν πολλές φήμες και…

Πριν εγκατασταθεί, ήρθε στο σπίτι ο Τζαβέλας κι έκανε έρευνα. Αυτός είχε φυσιογνωμία άγρια. Έψαξε όλο το σπίτι, εγκατέστησε απ’ έξω δυο αντάρτες μαυροσκούφηδες κι ύστερα ήρθε ο Άρης. Ο Βελουχιώτης ήταν ένας πολύ ευγενικός άνθρωπος. Ζητούσε την άδειά μας ακόμα και για να βάλει το ραδιόφωνο. Περπατούσε στις μύτες των ποδιών για να μη μας ενοχλήσει. Κάθε βράδυ μετά τις οχτώ χτυπούσε την ενδιάμεση πόρτα κι ερχόταν και καθόμαστε στην τραπεζαρία και κουβεντιάζαμε. Ήταν πολύ καλός κοζέρ και είχε εγκυκλοπαιδική μόρφωση γιατί διάβαζε πολύ.

Σπάμε τον φόβο! Οχι στην εργασιακή βαρβαρότητα και τις απολύσεις


Πρωτοβουλία Εργαζομένων στα εργοστάσια του Θριασίου

Συνάδελφοι,  Συναδέλφισσες

Ο ένας μετά τον άλλο οι βιομήχανοι, προσπαθούν να καταργήσουν τις συλλογικές συμβάσεις, να μειώσουν τις ώρες εργασίας, τους μισθούς και τα μεροκάματα, να απολύουν. Έχουν φτάσει στο σημείο αντί για μισθούς και δώρα να δίνουν φιλοδωρήματα με τη μορφή του ‘έναντι’. Με βάση το μνημόνιο, που νομοθέτησαν, καταργούν δικαιώματα, που έχουν κατακτηθεί με αίμα.  Η επίθεση είναι κοινή στην Ελληνική Χαλυβουργία, στον ΤΙΤΑΝ, στον Χάλυβα, στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και σε μια σειρά από μικρότερα εργοστάσια στην περιοχή.

Τώρα ή σε μερικούς μήνες θα δεχτούμε ΟΛΟΙ την ιδία επίθεση σε κάθε μικρό ή μεγάλο εργοστάσιο της περιοχής, για να εφαρμοσθούν παντού παρόμοιες ρυθμίσεις. 

Η μοναδική λύση για να μην φτάσουμε στην προσωπική και οικογενειακή εξαθλίωση, για να μην δουλεύουμε σε συνθήκες γαλέρας ή να  δούμε τα παιδιά μας να ξενιτεύονται για δουλειά, είναι να ενωθούμε και να αγωνιστούμε. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
ΣΠΑΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ!  ΟΧΙ ΣΤΗΝ  ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ!

Ξέρεις τι είναι βία;


«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε
προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις, να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»

«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»

«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»

«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»

Η νέα γραμματική της πολιτικής ανυπακοής

Του BERNARD HARCOURT*

[...]Το συντακτικό που χρησιμοποιούν οι κριτικοί και οι ειδήμονες δεν φαίνεται πλέον να λειτουργεί. Δηλώσεις που υποστηρίζουν ότι το κίνημα «Καταλάβετε τη Wall Street» θα πρέπει να αποκτήσει μια ατζέντα ή, όπως η Wall Street Journal παρατήρησε υποτιμητικά, πρέπει να σταματήσει να επιδίδεται σε «ημέρες μάταιης οργής», δεν έχουν πλέον απολύτως κανένα νόημα. Είναι σαν αυτές οι γραμματικές διατυπώσεις να μην μπορούν να «ακουστούν» σωστά, δεδομένου του παραδείγματος του χωρίς ηγεσία κινήματος της νέας αντίστασης. Ηχούν όπως η αθόρυβη βοή στο A Thousand Plateaus των Ντελέζ και Γκουαταρί - ή, ίσως, όπως το περισσότερο γνωστό «mwa, mwa, mwa» στα καρτούν του Charlie Brown.

Αυτό ισχύει ακόμα και για τους συνοδοιπόρους τους. Έτσι, για παράδειγμα, όταν ο φιλόσοφος Peter Hallward υποστηρίζει στην εφημερίδα The Guardian ότι «θα πρέπει να μετατρέψουμε την πολεμική καθαρότητα του νέου σλόγκαν -''Είμαστε το 99%''- σε μία επιβλητική πολιτική άποψη», η σύνταξη δεν λειτουργεί: δεν είναι σαφές ποιοι είμαστε "εμείς", ούτε με ποιους είναι αντιμέτωπος ο Peter Hallward. Το «εμείς» συγκροτείται από διαμαρτυρόμενους στο Διαδίκτυο, αναγνώστες του Guardian, «ηγέτες» κάποιου κινήματος, ή κριτικούς; Η αίσθησή μου είναι ότι αυτό το είδος της δήλωσης είναι κατά κάποιο τρόπο άηχο και ελαφρώς χωρίς νόημα. Δεν μπορεί να «ακουστεί» σωστά πια.

19 ΔΙΣ στα Κομματικά Ταμεία!!!

Νάτοι νάτοι οι πρωθυπουργοί!!












Φτάνει αύριο στην Αθήνα η πρωθυπουργική τρόϊκα της Χώρας.

Οι κυβερνήτες επιστρέφουν ανανεωμένοι,μετά από μιά μακρά περίοδο
απουσίας στο εξωτερικό.
Πηγές προσκείμενες στο πρωθυπουργικό τρίο (ΔΝΤ,ΕΕ,ΕΚΤ) ανακοί-
νωσαν πως η πρωθυπουργική μας τρόϊκα έχει εκφράσει την απόλυτη
ικανοποίησή της για τα συμβάντα εν Ελλάδι κατά την απουσία της.
  Στο αεροδρόμιο θα τους υποδεχτεί αντιπροσωπεία υψηλόβαθμων υπη-
ρεσιακών παραγόντων,με επί κεφαλής τον προσωπάρχη του Μέγαρου
Μαξίμου Herr Λούκας Papaδήμος.

Μύθοι Ευρωλάγνων

Η πάλη κατά της Ε.Ε και της εξουσίας

 Τα τελευταίο καταφύγιο της μνημονιακής προπαγάνδας είναι ο τρόμος του χειρότερου. Μπορεί με το ευρώ να έχουμε πολλά προβλήματα, αλλά μήπως έξω από την ευρωζώνη και την EE έχουμε ακόμη περισσότερα; Η επιλογή της εξόδου από το ευρώ όμως, δεν σημαίνει ένα άλλο νόμισμα με συνέχιση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής. Αντίθετα: Η έξοδος από το ευρώ και η συνολική αποδέσμευση από την EE, καθώς και η ανατροπή των αντεργατικών και αντικοινωνικών πολιτικών για να εξασφαλιστεί μια αξιοπρεπής ζωή των εργαζομένων και μια άλλη πορεία της χώρας, είναι δύο παράλληλες αλληλοσυμπληρούμενες και αξεχώριστες επιλογές.  
Ας δούμε δύο κλασικά επιχειρήματα, δηλωτικά της άθλιας προπαγάνδας ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ: «Θα υπάρξει αύξηση του δημόσιου χρέους, μιας και αυτό θα είναι σε ευρώ το οποίο θα υπερτιμηθεί έναντι του νέου νομίσματος». Μα η επιλογή πρέπει να είναι η άρνηση και όχι η πληρωμή του χρέους! Αυτή είναι η απάντηση μας. Αλλά ποιος μας είπε ακόμη ότι το ευρώ δεν θα υποτιμηθεί ή ότι και θα μακροημερεύσει;

Ναόμι Κλάιν: Εθισμένοι στο ρίσκο



Η διάσημη Καναδή δημοσιογράφος και ακτιβίστρια Ναόμι Κλάιν, συγγραφέας του παγκόσμιου best-seller «Το δόγμα του σοκ: η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής», έδωσε πρόσφατα μια διάλεξη στο TED Women αναφορικά με τον εθισμό μας στην αλόγιστη έκθεση σε κινδύνους. Από την παγκόσμια οικονομία μέχρι την κλιματική αλλαγή, η ανθρωπότητα λειτουργεί στη βάση μιας λανθασμένης υπόθεσης, υποστηρίζει, που πλέον αγγίζει τα όρια επιβίωσης του ανθρώπινου είδους στον πεπερασμένο πλανήτη Γη.

Σκέψου δεν είναι παράνομο ακόμη

Ατακτες σκέψεις σε άτακτους κόσμους

Ο Λοβέρδειος λόγος έρχεται να αλλάξει άλλη μια φορά το νόημα των λέξεων. 

Δημοσιονομική ευταξία, παραγωγική ανασύνταξη και διαρθρωτικές αλλαγές ή αλλιώς πως οι λέξεις χάνουν το νόημα τους. Πως οι πολιτικές ακυρώνουν τα όνειρα ενός λαού. 

Δημοσιονομική ευταξία ονομάζεται η κατάσταση στην οποία πληρώνεις μια ζωή τις ασφαλιστικές σου εισφορές και μετά αγοράζεις τα φάρμακα και τις εξετάσεις σου, πληρώνεις για να εξεταστείς από γιατρό στο νοσοκομείο, απειλείται η σύνταξη σου, χρειάζεσαι δυό μήνες στην λίστα αναμονής για να γράψεις την συνταγή σου, πληρώνεις για να γεννήσεις.
   
Παραγωγική ανασύνταξη, ονομάζεται η χρέωση των ταμείων σου με νοσήλια ώς επί φιλοξενίας σε 10άστερο ξενοδοχείο, η ερήμωση των νοσοκομείων από γιατρούς και νοσηλευτές, η ανεργία στο είκοσι τα εκατό, η εύρεση της τροφής σου στα σκουπίδια, ο κίνδυνος να μείνουν τα παιδιά σου χωρίς ρεύμα.
   
Διαρθρωτική αλλαγή είναι το να κοιμάσαι πίσω από ένα χάρτινο κουτί επί της Πανεπιστημίου, το να φτιάχνεις πλατείες χωρίς παγκάκια και δέντρα για να μη  ξαποστάσει ο άστεγος κι ο μετανάστης, διαρθρωτική αλλαγή είναι να μιλάς για ανάγκες επιβίωσης και ανθρώπινα δικαιώματα και να σου απαντούν με αριθμούς.

Είμαστε αριθμοί πλέον. Σε μια εξίσωση που δεν λύνεται, γιατί έχει λάθος σύμβολα και λάθος ζητούμενα. Και ...  Στεκόμαστε αμήχανα μπροστά στα μεγάλα και ισχυρά τείχη που έκτισαν γύρω μας.

Ειρήνη Νταουντάκη 

Ο δάσκαλος που δίδαξε δημοκρατία. Η απεργία πείνας του Γιάννη Βαγενά το 1975

Ο δάσκαλος Γιάννης Βαγενάς

Μια πρόχειρη τέντα στημένη ανάμεσα σε δυο μουριές. Στη σκιά της, καθισμένος σ’ ένα ξύλινο σκαμνάκι ένας δάσκαλος. Το προαύλιο του 19ου δημοτικού σχολείου Νίκαιας είναι γεμάτο από κόσμο. Αρχές καλοκαιριού, η σχολική χρονιά βαδίζει προς το τέλος της. Γύρω από το δάσκαλο οι μαθητές του, κάποιοι από τους συναδέλφους του, όλος ο συνοικισμός. Ο δάσκαλος του σχολείου, Γιάννης Βαγενάς, μόλις έχει ξεκινήσει μια απεργία πείνας που μέλλει να γραφτεί στην ιστορία των αγώνων του λαού μας για δημοκρατία.

Ο «Μπινόκλης»

Μερικά χρόνια πριν, στα χωριά της ορεινής Γορτυνίας, ο «Μπινόκλης» και η συμμορία που οργάνωσε από αντικοινωνικά και εγκληματικά στοιχεία, έχουν γίνει ο φόβος και τρόμος  κάθε αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, κάθε κομμουνιστή, κάθε απλού δημοκρατικού ανθρώπου. Όντας μέλος της οργάνωσης «Χ» του Γρίβα, και με πλούσια τρομοκρατική δράση στην περιοχή των Πετραλώνων στην Αθήνα, μετά την απελευθέρωση, βρίσκεται στη γενέτειρά του, συνεχίζοντας το «έργο» του: ανακριτής και βασανιστής των αγωνιστών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) καθώς και κάθε χωρικού που δεν υποστηρίζει τη δράση του.

Τα χρόνια περνούν και η χούντα προάγει τον Ευάγγελο Τσιατά («Μπινόκλης» ήταν το παρατσούκλι του…) σε επιθεωρητή εκπαίδευσης, χωρίς εξετάσεις, αριστίνδην για τις …υπηρεσίες που προσέφερε  στην πατρίδα. Όταν επισκέφτηκε το 19ο δημοτικό σχολείο Νίκαιας, ήταν πρόεδρος της Ένωσης Επιθεωρητών. Η μέχρι τότε δημοκρατική δράση του δάσκαλου Βαγενά, αποτελούσε αγκάθι για τις υπηρεσίες του υπουργείου Παιδείας. Ο επιθεωρητής ανέλαβε να «ανακουφίσει» το καθεστώς των συνταγματαρχών από το ενοχλητικό αυτό «αγκάθι».

Φωτο QUIZ !!!!



Πάγκαλος: "Οι Έλληνες είναι είτε φασίστες, είτε κομμουνιστές είτε μαλάκες". 

Φωτο... Κουίζ: Εντοπίσαμε την κομμουνίστρια.

 Παρακαλω ξεχωρίστε τον μαλάκα από τον φασίστα...

ΤΟ 0,78% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΟ 15% ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Για τη σωτηρία του 0,78%

Η απειλή της εξάπλωσης της πείνας στη χώρα μας, σε συνθήκες καπιταλιστικής βαρβαρότητας, μετά από 17 μήνες εφαρμογής του μνημονίου, δεν ανήκει στη σφαίρα του φανταστικού.

Αποτελεί μια σκοτεινή πραγματικότητα. Ημέρα με την ημέρα πυκνώνει η ειδησεογραφία που αναφέρεται σε παιδιά που λιποθυμούνε από την πείνα μέσα σε σχολικές αίθουσες, σε χιλιάδες εξαθλιωμένους, θύματα της καπιταλιστικής κρίσης και των κυβερνητικών πολιτικών, που αναζητούν ένα πιάτο φαΐ σε συσσίτια για απόρους.

Αυτή όμως είναι η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Στην άλλη, τη φωτεινή του πλευρά βρίσκουμε εν έτη 2011 86.000 εκατομμυριούχους, με περιουσιακά στοιχεία μεγαλύτερα από 1 εκατ. δολάρια. Πρόκειται για στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η ελβετική τράπεζα Credit Suisse, όπου σε έρευνα μελέτη που έκανε, αποτυπώνει την κατανομή του πλούτου, στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ.

«Χαλυβουργία Ελλάδος»: Πάγωσε η τσιμινιέρα με απεργία διαρκείας

 Ρεπορτάζ: Μαρία Λούκα, Φωτογραφίες: Δημήτρης Μιχαλάκης

Από την αρχιτεκτονική μέχρι  τη ναυπηγική, ο χάλυβας ή αλλιώς ατσάλι αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά υλικά για κάθε είδους κατασκευαστικές δραστηριότητες. Λειτούργησε ως μια από τις ατμομηχανές της ισχνής ελληνικής βιομηχανικής παραγωγής αλλά και ως όχημα συσσώρευσης κερδών για μερίδες του ιδιωτικού τομέα με την ελληνική βιομηχανία χάλυβα να ξεπερνά τους 2,5 τόνους παραγωγής το 2007. Οι δεκάδες εργαζόμενοι στις γραμμές παραγωγής γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους το ατσάλι. Το έμαθαν με τα καθημερινά μεροκάματα του τρόμου και του θανάτου. Ο αγώνας τους και η ενότητα τους δε μπορεί παρα να είναι φτιαγμένα από το ίδιο υλικό: ατσαλένια.

Στην Αθηνών - Κορίνθου, λίγο μετά τα Ελληνικά Πετρέλαια, στη Βιομηχανική Ζώνη του Ασπρόπυργου, βρίσκεται η  Χαλυβουργία Ελλάδος, η πρώτη ελληνική βιομηχανία χάλυβα που ίδρυσε το 1937 η οικογένεια Σταύρου Σαλαπάτα και εξαγοράστηκε το 2006 από τη «Θεσσαλική Χαλυβουργία» συμφερόντων Μάνεση συγκροτώντας έναν τεράστιο επιχειρηματικό όμιλο. Οι 379 εργαζόμενοι της εταιρείας είναι στο πόστο τους καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το εργοστάσιο δουλεύει σε 24ωρη βάση. Η πρώτη βάρδια ξεκινά στις 6:30 το πρωί, τότε που φεύγει η τελευταία. Λιώνουν τα παλιοσίδερα στο φούρνο, βγαίνει λάβα, τη ρίχνουν σε μεγάλα χωνιά, μεταφέρεται στο επόμενο τμήμα, μπαίνει στη μηχανή χύτευσης και καταλήγει στο ελασματουργείο. «Το χειμώνα είναι καλά» λένε, έχει μόνο 40 βαθμούς Κελσίου, το καλοκαίρι χτυπάει 60 αρια. Η φωνή τους έχει μια μόνιμη βραχνάδα από τους τόνους σκόνης που εισπνέουν. Οι περισσότεροι είναι βαρήκοοι από τα πολλά ντεσιμπέλ μιας όχι και τόσο ρομαντικής μελωδίας.

Το «ευρω-μπορντέλο», η... τσατσά και το μαντρόσκυλο


Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Η συνταγή στην οποία κατέληξε η σύνοδος κορυφής ήταν η αναμενόμενη.
Όπως την περιγράφαμε τόσο καιρό και όπως την ανέμεναν οι περισσότεροι τις τελευταίες μέρες: η Γερμανία παρέμεινε πιστή στη δημοσιονομική «ορθοδοξία» χαράζοντας και επιβάλλοντας στην Ευρώπη μια Κόλαση ισόβιας λιτότητας
Η οικονομική και πολιτική κατάκτηση της Γηραιάς Ηπείρου θα προηγηθεί κάθε «λύσης» στην κρίση χρέους.

Άλλωστε η ευρωζώνη δεν έχει λύσεις προς αυτή την κατεύθυνση. 
Τα λεφτά που θα εγγυηθούν τα χρέη είναι πολλά – και δεν είναι διαθέσιμα. 
Η φράου Άνγκελα, λοιπόν, έχοντας υποτάξει πλήρως τον «μικρούλη» Σαρκοζί, προσφέροντάς του ένα κοκαλάκι προστασίας των τραπεζών του από μελλοντικά «κουρέματα», επέβαλε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς μηδενικών ελλειμμάτων με αυτόματες ποινές για τους «παραβάτες», οι οποίες θα εξειδικευθούν μέχρι τον Μάρτιο. 
 
Οι ποινές αυτές θα επιβάλλονται χωρίς καθυστέρηση, εκτός αν αποφασίσει διαφορετικά μια αυξημένη πλειοψηφία.
Και τι έγινε αν η ύφεση εξ αιτίας της λιτότητας σε εμποδίζει να πιάσεις τους στόχους; Και τι έγινε αν ήδη έχεις ξεσκίσει τον λαό σου αλλά αδυνατείς να τα βγάλεις πέρα; 
Η «παράβαση» θα τιμωρείται αυτομάτως.

«Ενσωματωμένη» η πτώχευση