#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Τα κράτη υπερεξοπλίζονται, οι πληθυσμοί υποσιτίζονται

ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ

Της
  Μπαντρίγια Καν*

Παγκοσμίως δαπανώνται 1,6 τρισεκατομμύρια δολάρια για εξοπλισμούς, τη στιγμή που πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο πεινάνε, ενώ οι τιμές των ειδών διατροφής που έχουν φτάσει σε ύψη ρεκόρ προκαλούν ακόμα περισσότερη πείνα και θανάτους. Ένας στους έξι ανθρώπους στον κόσμο είτε δεν παίρνει κάθε μέρα τροφή, είτε μένει διαρκώς πεινασμένος.

Ωστόσο, η πιθανότητα να αλλάξει η παρούσα κατάσταση είναι ελάχιστη, εάν υποθέσουμε ότι υπάρχει πιθανότητα. Γιατί; Διότι η βιομηχανία όπλων είναι πάρα πολύ προσοδοφόρα και διαθέτει πολιτική δύναμη πολύ μεγαλύτερη από τις κυβερνήσεις και τη λογική.

Ας δούμε μερικά δεδομένα. Το έγκυρο Διεθνές Ερευνητικό Ινστιτούτο για τη Παγκόσμια Ειρήνη (SIPRI) γνωστοποίησε τον Απρίλιο του 2011 ότι οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες το 2010 εκτιμώνται σε 1,63 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή είναι αυξημένες κατά 1,3% παρά την όξυνση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Να φωτίσουμε τους δρόμους μας

     Εποικίζεται όλα και πιο ασφυκτικά η αντίπερα όχθη. Βαρκάρηδες αποβιβάζουν σε αυτήν ψυχές και κορμιά ανέργων, υποψήφιων αυτόχειρων, απελπισμένων, πεινασμένων, αστέγων, ανήμπορων, χρεωκοπημένων, κυνηγημένων από τραπεζίτες και εξουσίες. Βιαστικά ξεφορτώνουν οι βάρκες το φορτίο τους, βιαστικά επιστρέφουν απέναντι να παραλάβουν καινούργιους εποίκους. Τις Νύχτες, όπου κανείς δεν θωρεί τα έργα των δημίων.

 Πλάκωσε η δουλειά, στιβαχτήτε όπως-όπως, μοιάζει ν' ακούγεται η φωνή του βαρκάρη. Όπως κάποτε στα καράβια της αποδημίας των αδελφών Εμπειρίκου, μόνο που τότε η απόδραση είχε προορισμό τη γή της επαγγελίας και λάφυρο τις περιουσίες των αναχωρητών.

Λέτε να θησαυρίζουν και τούτοι εδώ όπως κάποτε οι αδελφοί του ελέους Εμπειρίκοι ; Μάλλον όχι. Τούτοι οι βαρκάρηδες είναι επιδοτούμενοι, βαρκάρηδες-αφοπλιστές της άγονης γραμμής, νέες εποχές. 
            Ας μας αδειάζουν τη γωνιά μιαν ώρα αρχύτερα ...

   Και μας βρίσκει η αυγή με λιγότερους σακάτηδες, πιο καθαρό το φέουδο της δημοκρατίας χωρίς δημοκρατία. Με λιγότερους Αγιάννηδες, χωρίς έργο πια, καλύτερα να σπανίζουν.  Για να μην εξανίστανται και ο κυρ Λοβέρδος και η κυρά Άννα για τα λιπόθυμα παιδιά των σχολείων. 

ΗΠΑ: Στο κενό πέφτει η καταστολή του “Occupy Mouvement”

Χωρίς αποτελέσματα αποδείχτηκε η συντονισμένη επιχείρηση της αστυνομίας να εκκενώσει τις πλατείες της Νέας Υόρκης και άλλων πόλεων από τους διαδηλωτές. Το κίνημα των καταλήψεων επέστρεψε δριμύτερο και σημαντικότερο, συντονισμένο με εργατικά σωματεία, θέτοντας το αίτημα πανεργατικής απεργίας, για πρώτη φορά μετά το 1946

Γράφει η Κατερίνα Σταυρούλα
Ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου, με ένα κάλεσμα για κατάληψη του πάρκου Ζουκότι έξω από το χρηματιστήριο της Γουόλ Στριτ. Και δύο μήνες μετά , η 17η Νοέμβρη αποτέλεσε μια μέρα σταθμό για το κίνημα που ξεκινόντας με την προτροπή “να καταλάβουμε τη Γουόλ Στριτ” πλέον τολμά να πει “να καταλάβουμε τα πάντα!”.
Οι τελευταίες εβδομάδες ήταν ενδεικτικές για την τροπή των πραγμάτων. Τις πρώτες μέρες ανοχής, που ακολούθησαν μέρες ενθουσιασμού και προβληματισμού που βρήκε χώρο να εκφραστεί ακόμα και στα μεγάλα μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ, ήρθε να αντικαταστήσει η δημιουργία ενός κλίματος αντιστροφής της πραγματικότητα. Οι καταλήψεις πλατειών, που από τη Νέα Υόρκη εξαπλώθηκαν σε δεκάδες πόλεις, δεν έδειχναν σημάδια κάμψης. Tο φαινόμενο προκάλεσε ανησυχία και ξεκίνησαν οι πρώτες προσπάθειες βίαιης εκκένωσης των αυτοσχέδιων κατασκηνώσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα βίαιης καταστολής αποτέλεσε η κατάληψη του Όκλαντ, όπου η πρώτη προσπάθεια εκκένωσης που έγινε ξημερώματα, είχε σαν αποτέλεσμα πολλές συλλήψεις. Το Όκλαντ δεν ήταν το μόνο. Συντονισμένες επεμβάσεις έγιναν από τις δημοτικές αρχές σε αρκετές πόλεις, για να εκκενωθούν οι κατασκηνώσεις. Μάλιστα η δήμαρχος του Όκλαντ, Τζίν Κουάν, παραδέχτηκε στο BBC ότι συμμετείχε σε συνεδρίαση με τη συμμετοχή υπευθύνων από άλλες 18 πόλεις των ΗΠΑ με ζητούμενο το πως θα αντιμετωπιστεί το κίνημα των Καταλήψεων.

Θα μας πιάσουν ξανά με τις πυτζάμες;

Το κύριο άρθρο, στο φύλλο της βασικής εφημερίδας της αριστεράς  “Αυγή” της 21ης Απριλίου 1967 (που δεν κυκλοφόρησε  φυσικά ποτέ), είχε τίτλο “Η δικτατορία είναι αδύνατος”.
του Παναγιώτη Μαυροειδή

 Η ελληνική αριστερά, ΔΕΝ υποτίμησε απλά το κίνδυνο μιας  μεγάλης αντιδημοκρατικής και αντικοινωνικής τομής από μια στρατιωτική χούντα. Απλούστατα, ΔΕΝ πήρε χαμπάρι και αποκοίμιζε το λαό με παραμύθια.
Φυσικά δεν ήταν οι μόνοι. Ο πρωθυπουργός Π. Κανελλόπουλος ετοίμαζε μέχρι αργά την πρώτη προεκλογική του ομιλία, μέχρι να συλληφθεί. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραπονέθηκε  ότι οι Γερμανοί που τον συνέλαβαν στην κατοχή δύο φορές νύχτα, τον άφησαν να φορέσει τα ρούχα του. Ο λοχαγός όμως  που μπούκαρε στο διαμέρισμα  τον πήρε όπως τον βρήκε. Με τις πυτζάμες….Ίδιο το σκηνικό με όλο το πολιτικό προσωπικό.
Που κολλάνε τώρα όλα αυτά; Επίκειται  πραξικόπημα και χρειάζεται επαγρύπνηση; Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται ποτέ, όσο και αν ψάχνουμε αναλογίες για να βοηθηθούμε ή για να καλύψουμε τις αδυναμίες μας. Αφορμή για την ίσως  πικρόχολη αναφορά αποτελεί η αίσθηση ότι η αριστερά- η μοναδική και τυπικά αντιπολιτευτική δύναμη μετά τη συγκρότηση της μαύρης κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ- την ώρα της μεγάλης ευθύνης απέναντι στο λαό, φαίνεται ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ, με τα μάτια στο κοινοβούλιο, τις εκλογές και τα ποσοστά της. Αντιμετωπίζει τις εξελίξεις σαν συνηθισμένες και θεωρεί τα όπλα της μάχης (και από τις δύο μεριές)  δεδομένα από παλιά.
Και όμως!  Η μεγάλη υπερ-αντιδραστική τομή σε βάρος της κοινωνίας και της εργαζόμενης πλειοψηφίας ΔΕΝ επίκειται, αλλά ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΤΩΡΑ!

Τοκογλυφία 60%

Ο πρόεδρος του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ),Πέτρος Χέτροριστοδούλου, ο άνθρωπος που κατά τη γαλλική εφημερίδα Le Monde είναι αυτός που συμπληρώνει το κουαρτέτο της Coldan Sachs στις κυβερνώμενες από την τραπεζική τραπεζοκρατία Ιταλία και Ελλάδα, εδώ και τρεις μέρες βρίσκεται οτη Φρανκφούρτη, σε μια -υποτίθεται- δύσκολη διαπραγμάτευση για το κούρεμα του ελληνικού χρέους που κατέχουν ιδιώτες.
Απέναντι του -πάντα υποτίθεται- έχει τον γενικό διευθυντή του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου (IIF) Τσαρλς Νταλάρα, έναν άνθρωπο με τον οποίο είναι πιθανότατο να συνυπήρξε (ως υφιστάμενος, βέβαια) κατά τις παράλληλες θητείες τους σε μια άλλη τραπεζική «ιερή αγελάδα», τηJ.P Morgan από το 1991 και μετά. Οι γνωριμίες αυτές είναι πάντα ωφέλιμες. Για ποια πλευρά κρίνεται φυσικά εκ του αποτελέσματος. Στη «σκληρή» διαπραγμάτευση για τους όρους του «κουρέματος» και της ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων, για την οποία δεν αποκλείεται να έχουμε ένα πρώτο αποτέλεσμα μέχρι αύριο, το ποιος υποβάλλει τους όρους είναι σαφές.

Γενικώς...της πουτάνας!!
















Κανονικό μπουρδέλο θυμίζει η Ευρώπη...
Με τσατσά,πόρνες και πελάτες.
Κι αν αυτοί οι "οίκοι" φημίζονται για την "τάξη και σειρά",
στην Ευρώπη ισχύει το..."της πουτάνας"!!
 Την προηγούμενη Τετάρτη στο Βερολίνο συναντήθηκε ο ιρλαν-
δός πρωθυπουργός 'Εντα Κένι με την γνωστή...τσατσά.  
Την ώρα που έπινε το καφεδάκι του,αμέριμνος και ήσυχος ως 
υπάκουος και πρόθυμος πελάτης,ο εν λόγω "ηγέτης"...το γερμα-
νικό υπουργείο οικονομικών διέρρεε έκθεση με την οποία "διαπι-
στώνονται" αποκλίσεις από την εφαρμογή του φετεινού προϋπο-
λογισμού και "επισημαίνεται" η ανάγκη λήψης νέων δημοσιονο-
μικών μέτρων!!

Δεν υπάρχουν απαντήσεις σε λάθος ερωτήσεις

thumb
Του Δημήτρη Μυ
Η κρίση στο πολιτικό επίπεδο περιγράφεται στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Στην ουσία της η πολιτική κρίση αποτυπώνει την αδυναμία των κομμάτων να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις - λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας και της χώρας. Ο φαύλος κύκλος της πολιτικής κρίσης θα συνεχίζεται και θα βαθαίνει, όσο οι πολιτικές δυνάμεις αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές ερωτήσεις.
Αυτές οι – αναπάντητες από το πολιτικό σύστημα – ερωτήσεις είναι που υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή, διαλύουν την οικονομία και εντείνουν τον φαύλο κύκλο στον οποίο περιστρέφεται χωρίς δυνατότητα διεξόδου το μεταπολιτευτικό σύστημα της χώρας.

Η «λάθος» ερώτηση
«Μέσα ή έξω από την Ε.Ε. - Ευρωζώνη, ναι ή όχι στο ευρώ;». Κάπως έτσι διατυπώνει η πολιτική - οικονομική ελίτ της χώρας το δίλημμα στην ελληνική κοινωνία. Το εν λόγω ερώτημα και ο φόβος - απειλή που το συνοδεύουν μπορεί να εξασφαλίζουν κάποιον χρόνο, να δίνουν μια παράταση ζωής στο κυρίαρχο μεταπολιτευτικό σύστημα εξουσίας.
Ωστόσο αυτό το σύστημα και οι ελίτ που το διαρθρώνουν εξασφάλισαν την κυριαρχία τους διαχειριζόμενες το πλαίσιο ανάπτυξης - ευημερίας - διανομής που υποσχόταν η συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε. και την ευρωζώνη.

Σκότωσε τη λογική του ΠΑΜΕ που έχεις μέσα στο σωματείο βάσης σου

Το παρακάτω κείμενο κατατέθηκε αρχικά στο εσωτερικό μια εργατικής συνέλευσης βάσης, ως συνεισφορά σε μια συζήτηση που έχει ανοίξει ξανά, το τελευταίο διάστημα, για κινήσεις συντονισμού και δικτύωσης σωματείων βάσης και εργατικών συνελεύσεων.

Κρίση και εργατική τάξη, πολιτικό και συνδικαλιστικό

Ένα από τα βασικά ζητήματα που μπαίνει πλαγίως ή ευθέως σε σωματεία βάσης/εργατικές συνελεύσεις είναι το ζήτημα της πολιτικοποίησης των εργατικών αγώνων απέναντι στην «επιτακτικότητα» της κρίσης και της επιταχυνόμενης χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους, της Ε.Ε. και του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, με την μορφή που το ξέραμε ως τώρα. Ειδικότερα, κάποια σωματεία βάσης/εργατικές συνελεύσεις κατέβηκαν συντονισμένα στην τελευταία 48ώρη απεργία με ένα (υπερ)πολιτικοποιημένο πανό που ανέφερε «απέναντι στο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, μόνη λύση η κοινωνική επανάσταση». Αν και κανείς δεν διαφωνεί ότι με το μνημόνιο συντελείται πλαγίως ή θα συντελεστεί όλο και πιο ευθέως ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα (ενώ πιο πριν η κοινοβουλευτική ομαλότητα μας έκανε;), ούτε ότι υπάρχει κάποια άλλη λύση πέρα από την κοινωνική επανάσταση (το ίδιο πιστεύουν και οι ΣΕΚίτες άλλωστε), το συγκεκριμένο πανό αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μια (χ,ψ,ω) πολιτική αντίληψη έρχεται να «καπελώσει» την ταξική πραγματικότητα που βιώνουμε και απέναντι στην οποία αντιδρούμε.

Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΙΤ

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ*
Όπως έγραφε προχθές ένα έγκυρο όργανο της υπερεθνικής ελίτ, οι Financial Times, «η Ευρωζώνη, όντας αντιμέτωπη με αναταραχή στις επαρχίες, απέστειλε σε αυτές δύο νέους κυβερνήτες: στη θέση του αλλοπρόσαλλου Παπανδρέου τον πρώην αντιπρόεδρο της ΕΚΤ, και στη θέση του απείθαρχου Μπερλουσκόνι τον Μόντι, πρώην επί κεφαλής της πολιτικής ανταγωνισμού στην Κομισιόν».[1] Εκείνο που παρέλειψε η εφημερίδα να αναφέρει είναι ότι και οι δύο, μαζί με στελέχη πολυεθνικών κ.λπ., είναι μέλη της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission),[2] δηλαδή της επιτροπής που ίδρυσε ο Ροκφέλλερ το 1973, όταν οι πολυεθνικές μορφοποιούσαν την άτυπη υπερεθνική ελίτ που θα διαχειριζόταν την τότε αναδυόμενη διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς. Η Επιτροπή αυτή υποτίθεται είχε στόχο την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των τριών κύριων συνιστωσών της υπερεθνικής ελίτ (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ιαπωνία) αλλά, στην πραγματικότητα, αποτελούσε βασικό όργανο για την προώθηση μελών της στην διαχείριση της Νέας Τάξης που καθιέρωνε η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Επιπρόσθετα, και οι δύο (μαζί με τον Ντράγκι τον νέο πρόεδρο της ΕΚΤ) ανήκουν, «σε διάφορους βαθμούς», όπως σημειώνει η έγκυρη Le Monde,[3] στο Ευρωπαϊκό τμήμα της γνωστής Goldman Sachs, κύριου «στελέχους» της υπερεθνικής ελίτ!

ΝΕΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΔΩΡΟ 60 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!

ΤΑ €155 ΔΙΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΕΓΙΝΑΝ €185 ΔΙΣ!
ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΟΥ ΦΥΤΟΖΩΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!
Την αύξηση του τελευταίου πακέτου κρατικών  εγγυήσεων προς τις ελληνικές τράπεζες στα €60 δις ανακοίνωσε σήμερα ο Υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος μιλώντας στην επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής.
 Το μέγεθος του συγκεκριμένου πακέτου έχει γίνει "λάστιχο" καθώς από τα €15 δις πήγε στα €30 δις, για να φτάσει τώρα στα €60 δις.
Έτσι το συνολικό ποσό των κρατικών ενισχύσεων, που έχουν δοθεί προς τις ελληνικές τράπεζες σε διάφορες μορφές (εγγυήσεις, προνομιούχες μετοχές, ειδικά ομόλογα του δημοσίου, τα πρώτα €10 δις του Ταμείου Χρηματοπισωτικής Σταθερότητας) φτάνει πλέον τα €185 δις (μέχρι σήμερα το πρωί ήταν €155 δις)!!!

Πώς το σύστημα, με την ευγενική χορηγία και της Αριστεράς, έχει μετατρέψει έναν δυναμικό καπιταλισμό σε …αόρατο

FREE photo hosting by Fih.gr
  Δημήτρης Λιβιεράτος
 
Σ’ ένα κόσμο που το 2009 είχε πληθυσμό 6.768.167.712 κατοίκους, η Ελλάδα των 11.260.000 κατοίκων αποτελούσε το 0,166% του πλανήτη. Ωστόσο, ο ελληνικός καπιταλισμός κατέχει την 22η θέση στον κόσμο στη λίστα των πιο πλούσιων χωρών. Ας δούμε πώς εξειδικεύεται αυτό σε μερικά βασικά χαρακτηριστικά του, που αποτελούν τους πυλώνες της δυναμικής του: 1. Μέχρι το 2009 ήταν πρώτος στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο. Το 2010 έγινε δεύτερος, κατέχοντας το 14,8% του συνόλου της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας. Ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος αποτελείται από 2.974 πλοία συνολικής χωρητικότητας 175.540.000 τόνων. Όμως, αν συνυπολογιστεί ότι ελέγχουν και το στόλο άλλων, μικρότερων πλοιοκτητών, φτάνουμε στο 20% περίπου του παγκόσμιου στόλου! Ο υπό ελληνική σημαία στόλος είναι πέμπτη δύναμη στον κόσμο (αυτό σημαίνει ότι πολλά ελληνόκτητα πλοία ταξιδεύουν με ξένη σημαία – τους συμφέρει καλύτερα) και πρώτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέχοντας το 39,7% του συνόλου. Μέχρι το τέλος του 2009 οι Έλληνες εφοπλιστές (μια συμπαγής ομάδα περίπου 400 πλοιοκτητών) είχαν παραγγείλει τη ναυπήγηση 748 νέων πλοίων, χωρητικότητας 64,9 εκατ. τόνων, κυρίως στα ναυπηγεία της Νότιας Κορέας και της Κίνας.

Η κυβέρνηση της χούντας των τραπεζιτών ...παρελαύνει!

"Το Γρέκι

 

Το σκιάχτρο


Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Στην Ελλάδα επιβλήθηκε κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης. Ένας παγκόσμιος τραπεζίτης, άγνωστος στο λαό (θα ήταν ήδη μισητός εάν ήταν γνωστός) ανέλαβε χρέη πρωθυπουργού, χωρίς να έχει εκλεγεί ποτέ, ούτε καν σαν διαμερισματικός σύμβουλος. Τρία κόμματα συμμετάσχουν στην κυβέρνηση, και απ’ αυτά τα δύο μεγάλα είχαν κατέβει στις προηγούμενες εκλογές ζητώντας από τον κόσμο να τα ψηφίσει για να κυβερνήσουν μόνα τους. Αν θυμόμαστε (έχουν περάσει πολλές δεκαετίες ιστορικού χρόνου από τότε), κέρδισε τότε τις εκλογές το κόμμα το οποίο είχε υποσχεθεί άμεση βελτίωση του επιπέδου ζωής των εργαζόμενων. Δηλαδή φτιάχτηκε μια κυβέρνηση ενάντια στην συνολική εκλογική απόφαση του λαού και επίσης φτιάχτηκε για να μην γίνουν εκλογές.
Οι κριτικές εναντίον αυτής της κυβέρνησης έχουν ήδη ξεκινήσει. Οι περισσότερες εστιάζουν στις πιέσεις της Ε.Ε. και των “αγορών”, με τις οποίες προέκυψε αυτή η κυβέρνηση. Πρόκειται για μια κυβέρνηση και έναν πρωθυπουργό που επέβαλλαν οι “αγορές”, το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, η Ε.Ε. κτλ. για να περιορίσει τη δημοκρατία και να υπογράψει συμφωνίες εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας. Η εικόνα μιας χώρας υπό κατοχή φαίνεται να ολοκληρώνεται.
Στην πραγματικότητα όμως την τρικομματική κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με ένα τραπεζίτη πρωθυπουργό δεν την επέβαλλαν εξωτερικοί παράγοντες. Την επέβαλλε το εργατικό κίνημα. Είναι μια κυβέρνηση-όπλο της αστικής τάξης εναντίον του εργατικού κινήματος. Από αυτή την ιδιότητά της πηγάζει ο αντιδημοκρατικός της χαρακτήρας και όχι από την παραβίαση κάποιων συνταγματικών διατάξεων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αντιμετώπισε από τις αρχές του φθινοπώρου μία σειρά από κινηματικά ξεσπάσματα που κορυφώθηκαν με τη 48ωρη γενική απεργία στις 19 και 20 Οκτώβρη και τις πανελλαδικές επιθέσεις εναντίον κάθε “θεσμικού” οργάνου του αστικού κράτους που τόλμησε να παρουσιαστεί στις παρελάσεις της 28 Οκτωβρίου, από τον πρόεδρο της δημοκρατίας μέχρι κοινοτάρχες. Η κυβέρνηση αυτή λοιπόν είχε γίνει άχρηστη για την αστική τάξη, καθώς από στιγμή σε στιγμή κινδύνευε να καταρρεύσει. Οι βουλευτές της δεν μπορούσαν να αντέξουν περισσότερο να τους κυνηγάνε οι χτεσινοί τους ψηφοφόροι.