#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

Η Dokumentation της ΝΕΤ για την Λιβύη και τον Γκαντάφι

Αντι για τα επιτεύματα του Γκαντάφι, το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού της Λιβύης, την υγεία και την ασφάλιση σύνταξης για όλους, τον υψηλό βαθμό ισότητας για τις γυναίκες, την πρόσβαση σε δωρεάν εκπαίδευση ή τις κρατικές επιχορηγήσεις για ιδιωτικούς σκοπούς (κατασκευή κατοικιών) μεταδόθηκαν μόνο προπαγανδιστικές μπούρδες

Τα αποτελέσματα μιας ανθρωπιστικής επέμβασης

του Εμμανουήλ Σαρίδη  

 "Η ανθρωποκτονία και η δολοφονία ενός ατόμου διώκεται, αλλά τι κάνουμε με τους πολέμους και την εγκληματική δόξα που αποκτούμε, όταν σφάζουμε ολόκληρα έθνη; Ότι απαγορεύεται στο άτομο, μας το διατάσσει το κράτος. Και όταν αυτό, που όταν γίνεται κρυφά, κοστίζει την κεφαλή του δράστη, όταν γίνεται υπο τον μανδύα του στρατηγού το επαινούμε».
Seneca (1-65 μ.χ.)

Το κτηνώδες λυντσάρισμα του Μουαμάρ Γκαντάφι απο έναν λυσσασμένο όχλο και η ολοκληρωτική καταστροφή της Λιβύης απο τα αεροπλάνα και τα κανόνια του ΝΑΤΟ είναι αλήθεια. Αυτά όμως που είδα και άκουσα απο την ΝΕΤ των Φυντανίδη & Co χθές βράδυ υπό τον τίτλο «Ειδήσεις» ήταν ψέμματα. Ψέμματα, ότι η καταστροφή της Λιβύης είναι επανάσταση, ψέμματα, ότι ο Γκαντάφι ήταν ενας δικτάτορας που δολοφονούσε κόσμο, ψέμματα, ότι κρύφθηκε σ’ έναν αποχετευτικό αγωγό, ψέμματα, ότι παρακαλούσε τους δολοφόνους του να μην τον σκοτώσουν. Χυδαία προπαγάνδα, που διαστρεβλώνει εντελώς την πραγματιοκότητα, ένα σενάριο, που το ξέρουμε απο καταστροφές και δολοφονίες άλλων κρατών και ηγετών, τα ίδια μας λέγαν και για το Αφγανιστάν, τα ίδια για το Ιράκ, τα ίδια για την Γιουγκοσλαβία, τα ίδια και για την Αίγυπτο. Και τα ίδια μας λέν και για την Συρία και το Ιράν, που έχουν βάλει στο στόχαστρο.

Είσαι σκέτο παρακράτος… ή μήπως σκέτο κράτος;


Του Άρη Χατζηστεφάνου
Ο θάνατος του οικοδόμου Δημήτρη Κοτζαρίδη στο κέντρο της Αθήνας ήταν αναμενόμενο να προκαλέσει θύελλα συζητήσεων. Το ερώτημα είναι για ποιο θέμα.
Έχει η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου την ευθύνη μιας «πολιτικής δολοφονίας», δεδομένου ότι ένας υγιής άνθρωπος πέφτει νεκρός – κατά τα φαινόμενα ύστερα από τη χρήση δακρυγόνων από την αστυνομία; Ή μήπως η ουσία του ζητήματος είναι η αντιπαράθεση ενός τμήματος της Αριστεράς με άλλα τμήματα της Αριστεράς, με τον αναρχικό χώρο και με παρακρατικές ομάδες που παρεισφρέουν σε αυτόν;
Αν δεχθούμε την πρώτη εκδοχή, θα έπρεπε να θρηνούμε το πρώτο θύμα της κρατικής καταστολής στη μνημονιακή περίοδο. Όχι μόνο με θλίψη αλλά και με οργή. Απέναντί μας έχουμε πλέον μια κυβέρνηση η οποία δεν θα διστάσει να αιματοκυλίσει τη χώρα για να παραμείνει στην εξουσία και να ολοκληρώσει τις εντολές που έχει λάβει από Έλληνες και ξένους δανειστές.

Η δήθεν αριστερή ιδεολογική κυριαρχία

Του Γιώργου Ρούση
Ενα από τα μόνιμα επιχειρήματα των εκπροσώπων της Ν.Δ., αλλά και άλλων συντηρητικών πολιτικών στα τηλεοπτικά παράθυρα, είναι ότι τα επαχθή αντιλαϊκά μέτρα οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην καθυστέρηση λήψης μέτρων, η οποία ήταν απόρροια της κυριαρχίας της αριστερής ιδεολογίας.
Στο ίδιο μοτίβο έγκριτοι εκπρόσωποι και προπαγανδιστές της κυρίαρχης ιδεολογίας, όπως ο Αλέξης Παπαχελάς, κάνουν λόγο για «Αριστερά [που] επικράτησε μετά το 1974 στην κουλτούρα, την ιδεολογική ζύμωση και την καταγραφή της ιστορίας».
Εν προκειμένω συμβαίνει δυο πραγμάτων ένα. Είτε οι ιδεολόγοι, της αστικής τάξης, οι Νεοδημοκράτες και λοιπά συναφή επαγγέλματα, ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένης, συγχέουν την επικράτηση της αριστερής ιδεολογίας με τον κρατισμό και την ύπαρξη κρατικής ιδιοκτησίας, είτε θεωρούν ότι η πραγματική αριστερή ιδεολογία είναι εκείνη που κυριαρχεί στο έδαφος του καπιταλισμού.

Για την απεργία στις 19/20 Οκτώβρη

Ζούμε τις πρώτες μέρες μετά από την πιο μεγάλη διαδήλωση που έγινε στην Ελλάδα, όχι μόνο στη "μνημονιακή" εποχή αλλά γενικότερα μετά τη μεταπολίτευση. Το θέμα όμως δεν είναι ποσοτικό. Ήταν όχι μόνο μια μεγάλη διαδήλωση αλλά μια χωρίς προηγούμενο εργατική απεργία, με μεγάλη συμμετοχή εργαζομένων ακόμα και του ιδιωτικού τομέα που στις προηγούμενες κινητοποιήσεις ("αγανακτισμένοι" κλπ) δεν είχε δώσει σε τέτοιο βαθμό τον τόνο. Στον δημόσιο τομέα ήταν η κορύφωση ενός κύματος κινητοποιήσεων, καταλήψεων υπουργείων, διαδηλώσεων και γενικότερα κινηματικής δράσης που κράτησε περίπου έναν ολόκληρο μήνα. Και όλα αυτά σε συνθήκες συνολικής επίθεσης, αδυναμίας του συνδικαλιστικού κινήματος και φανερής ανεπάρκειας της αριστεράς-για να μην αναφερθούμε και σε άλλους χώρους- να πείσει στην πράξη για εναλλακτική πρόταση. Είναι φανερό ότι αυτό που έκανε τις κινητοποιήσεις μαζικές δεν ήταν απλά η κινητοποίηση των όποιων οργανωμένων φορέων (τη συμβολή των οποίων δεν πρέπει να υποτιμήσουμε) αλλά το "κοινωνικό ζήτημα" το οποίο εμφανίστηκε-σε μεγαλύτερο βαθμό από τις προηγούμενες κινητοποιήσεις- χωρίς "μυστικοποιήσεις'. Δεν υπάρχει δουλειά, δεν υπάρχουν λεφτά, δεν αντέχουμε άλλους φόρους, δεν αντέχουμε άλλη απόλυση στην οικογένεια, δεν αντέχουμε άλλο έτσι. Δεν πάει άλλο.

Η φανταστική επιτυχία του κινήματος Occupy Wall Street

του Immanuel Wallerstein
Το κίνημα Occupy Wall Street -για την ώρα είναι ενα κίνημα- είναι το πιο σημαντικό πολιτικό συμβάν στις Ηνωμένες Πολιτείες από τις εξεγέρσεις του 1968, των οποίων κι είναι άμεσος απόγονος ή συνέχεια.
Γιατί ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν ξεκίνησε- και όχι τρεις ημέρες, τρεις μήνες, τρία χρόνια νωρίτερα ή αργότερα – ποτέ δεν θα ξέρουμε στα σίγουρα. Οι προϋποθέσεις υπήρχαν: οξεία αύξηση του οικονομικού πόνου, όχι μόνο για αυτούς που πραγματικά μαστίζονται από τη φτώχεια, αλλά για ένα συνεχώς αυξανόμενο τμήμα των εργαζόμενων φτωχών (αλλιώς γνωστή ως η «μεσαία τάξη»), απίστευτη υπερβολή (εκμετάλλευση, απληστία) του πλουσιότερου 1 % του πληθυσμού των ΗΠΑ (“Wall Street”), τα παραδείγματα των άγριων ξεσπασμάτων σε όλο τον κόσμο (η «αραβική άνοιξη», οι Ισπανοί Αγανακτισμένοι, οι φοιτητές της Χιλής, τα συνδικάτα στο Ουισκόνσιν, και ένας μακρύς κατάλογος άλλων παραδειγμάτων). Δεν έχει τόση σημασία ποία ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά. Ξεκίνησε.

Ανακοίνωση -Καταγγελία

Οι επιθέσεις σε γραφεία αριστερών κομμάτων και οργανώσεων, σε στέκια νεολαίας και κινημάτων είναι φασιστικής έμπνευσης και πρακτικής!

Καταγγέλλουμε στους εργαζόμενους και τη νεολαία της Λάρισας τη φασιστική επίθεση στα γραφεία της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΚΚΕ στη Λάρισα τα ξημερώματα του Σαββάτου 22 Οκτώβρη.
Οι πρακτικές αυτές που αντιγράφουν την «δράση» των παρακρατικών μηχανισμών απέναντι σε γραφεία και στέκια κομμάτων, οργανώσεων και συλλογικοτήτων δεν αποτελούν παρά ενέργειες που έχουν υπονομευθεί από αντιδραστικές αντιλήψεις, εχθρικές στο μαζικό εργατικό-λαϊκό κίνημα. Σε μία περίοδο που η κυβέρνηση επιτίθεται με λύσσα στους εργαζόμενους, στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις τους, βάζοντας σε κίνηση όλους τους μηχανισμούς κρατικής καταστολής ενάντιά τους για να σταματήσει και να τσακίσει τις αντιστάσεις τους όπως εκφράστηκαν στην 48ωρη απεργία της 19 και 20 Οκτώβρη, ενέργειες που θέλουν να βάλουν στη γωνία την εργατική τάξη και τον λαό και από πρωταγωνιστές να γίνουν κομπάρσοι της ταξικής πάλης και θεατές συγκρούσεων μηχανισμών για το ποιος εκπροσωπεί, αυθεντικά, το κίνημα, αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο για την συγκρότηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος και πρέπει να αποκαλυφθούν και να καταγγελθούν.

'Ετσι γαμούσι οι "εταίροι"...

Διεφθαρμένη χώρα η Ελλάδα...'Ετσι  έλεγες Γιωργάκη;;!!
Κοπρίτες και αντιπαραγωγικοί οι υπάλληλοι...κυρ-Πάγκαλε;;!!
Τιτανικός η ελληνική οικονομία...αμερικανόθρεφτε Παπακων/νου;;!!
Κι αφού τα "ομολογήσατε" όλα αυτά...τι περιμένατε;; 'Ελεος;;
..........................................................................
Βρωμιάρηδες...Ξεπουλημένοι...Εφιάλτες...
Κι εσείς...και όλο σας το σόϊ...των ξενόδουλων βουλευτών.
'Ηρθατε, είδατε, ρημάξατε.
Με τις ευλογίες των πλουτοκρατών και των γαλάζιων συνενόχων
Σηκώσατε στις πλάτες σας τη "σωτηρία" της Χώρας...τάχαμου.
Ανοίξατε τις Πύλες της Κόλασης...
Μαντρώσατε αφελείς, έντιμους, πατριώτες...Ολη τη Χώρα.
Μας παγιδεύσατε στη "σωτηρία" αλλότριων συμφερόντων...
Ξορκίσατε την αναδιάρθρωση/κούρεμα,όταν χιλιάδες φωνές ειδικών,
επιστημόνων και πολιτικών, σας συμβούλευαν για έγκαιρη και δυνα-
μική, με δικούς μας όρους, διαπραγμάτευση.
..........................................................................
Σχεδιάσατε και υλοποιήσατε.
Την Εξαθλίωση των Ελλήνων.
Την Υποταγή της Χώρας.
Κουρέψατε τις Ζωές μας.
Ξεπουλήσατε το Μέλλον.
Ντροπιάσατε την Ιστορία μας.
Μας ταπεινώσατε.


Τώρα...ζητάτε (δουλικά και υποκριτικά) από τους ευρωπαίους 
"εταίρους" σας να κάνουν το καθήκον τους...(βλέπεις...εσείς το 
κάνετε δυό χρόνια τώρα...σταθερά και αποτελεσματικά!!).
Οι "εταίροι" σας έχουν πάρει τις αποφάσεις τους από καιρό...
ΝΑΙ σε ΟΛΑ είπατε. Συμφωνήσατε...εκτελέσατε...
Παραδώστε τη Χώρα τώρα...
Κατακτητές Αυτοί...Κατακτητές κι Εσείς...


Μάθαμε πως γαμούσι οι εταίροι σας...
(Καιρός να αντιστρέψουμε τους "ρόλους"!!).




ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑ

Αγαπητή Θεσσαλία,
Επειδή είσαστε η μόνη τοπική εφημερίδα που αναπαράγει τις ψευδείς κατηγορίες του ΚΚΕ και ΠΑΜΕ ότι στα γεγονότα της πλ. Συντάγματος από το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ξεπήδησαν όσοι ενεπλάκησαν με την περιφρούρηση του ΚΚΕ, σας παραπέμπω στο φωτογραφικό υλικό που έχει ήδη αναρτηθεί. Η αλήθεια στις μέρες μας είναι πολύ δύσκολο να κρυφτεί και τα ψέμματα όπως λέει ο λαός έχουνε κοντά ποδάρια.
Δείτε τις φωτογραφίες και μια πλήρη περιγραφή από πρώτο χέρι.
http://www.epitropesdiodiastop.blogspot.com/
Η Διοίκηση του σωματείου Μετάλλου Μήτσος Παπαρήγας που η πλειοψηφία της διοίκησής του πρόσκειται στο ΚΚΕ, υιοθετεί άκριτα την κομματική γραμμή κι εκθέτει με τις απόψεις της τα μέλη που εκπροσωπεί.
Οι ψευδείς και συκοφαντικές αναφορές τους (αν δεν διορθωθούν) μας επιτάσσουν να απευθυνθούμε απευθείας στα μέλη του σωματείου σε όλα τα εργοστάσια της περιοχής για να αποδείξουμε με φωτογραφικό υλικό ότι το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ δεν ενεπλάκει σε επεισόδια με την περιφρούρηση του ΚΚΕ, η οποία προστάτευσε τη Βουλή από την οργή χιλιάδων διαδηλωτών κι απαγόρευσε σε χιλιάδες να πλησιάσουν στο Σύνταγμα για να μπορέσουν οι βουλευτές να ψηφίσουν με ηρεμία
Η έκκληση για προστασία της βουλής έγινε δια του Βήματος σε πρόσφατο άρθρο http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=425382&h1=true.

Αργεντινή: Μεταξύ «απομόνωσης» και «μαντριού» των δανειστών…. παρέµεινε όρθια

Αυτό το άρθρο αξίζει να το διαβάσετε και να το ξαναδιαβάσετε πολλές φορές
Δέκα χρόνια µετά τη δραµατική οικονοµική κατάρρευση και την οδυνηρήχρεοκοπία της πλούσιας κατά τα άλλα χώρας τους, οι Αργεντινοί προσέρχονται σήµερα στις κάλπες για να (επαν)εκλέξουν, όπως δείχνουν όλεςοι δηµοσκοπήσεις, τηνΚριστίνα Φερνάντες στην προεδρία. Η δηµοφιλέστατη πολιτικός,χήρα του πρόωρα χαµένου «σωτήρα» της Αργεντινής Νέστορ Κίρσνερ, κατεβαίνει κυριολεκτικά χωρίς αντίπαλο, αφού ακόµη και οι επικριτές της αναγνωρίζουν πως αντικατέστησε επάξια τον σύζυγό της στο τιµόνι της χώρας, επιµένοντας σε φιλολαϊκές πολιτικές και αποκρούοντας ως τώρα σθεναρά τις προσπάθειες των ξένων «ενδιαφεροµένων» να παρασύρουν ξανά τη χώρα πίσω στο «µαντρί» του διεθνούς δανεισµού και τηςνεοφιλελεύθερης οικονοµικής «ορθοδοξίας»που λίγο έλειψε να την καταστρέψει.
Ποια είναι η πραγµατική οικονοµική και κοινωνική κατάσταση στη σηµερινή Αργεντινή, δέκα χρόνια µετά την τραγωδία; Πώς µπόρεσαν οι κάτοικοι της «χώρας του ασηµιού», όπως τη βάπτισαν οι πρώτοι ισπανοί «κονκισταδόρες», να ορθοποδήσουν και να επιστρέψουν στην ανάπτυξη µετά τη χρεοκοπία; Ποιες προκλήσεις αντιµετωπίζουν σήµερα και τι διδάγµατα µπορεί να αντλήσει από τα παθήµατά τους η… οµοιοπαθής Ελλάδα; Μια απλή µατιά στους αριθµούς δείχνει ότι η επιλογή του µακαρίτη Κίρσνερ να κρατήσει τη χώρα «έξω από το µαντρί» και να επικεντρώσει όλες τις δυνάµεις του αργεντίνικου έθνους στην ανάκαµψη της εγχώριας παραγωγής και στη δηµιουργία νέων θέσεων εργασίας, σε συνδυασµό µε αυστηρό έλεγχο των εισαγωγών και των εξαγωγών, επιβραβεύθηκε µε τον καλύτερο τρόπο. Η µεγάλη αύξηση των δηµοσίων δαπανών, οι επιδοτήσεις και ο ισχυρός κρατικός έλεγχος στην οικονοµία και στις κινήσεις κεφαλαίων – το «el modelo», όπως αποκαλούν µονολεκτικά τη στρατηγική αυτή – κάθε άλλο παρά υπονόµευσαν την ανάκαµψη, όπως διαβεβαίωναν πως θα συνέβαινε τα αδιόρθωτα «παιδιά από το Σικάγο».

Η επέτειος του "ΟΧΙ" στην εποχή του “ναι” - Ποια είναι η πατρίδα μας;

 Του Χρήστου Κάτσικα - "Αλφαβήτα"

 Γνωρίζω πολύ καλά, αναπνέοντας την κιμωλία μέσα στις σχολικές αίθουσες 25 χρόνια ως εκπαιδευτικός και άλλα 12 ως μαθητής, ότι πολλές φορές οι σχολικές γιορτές για αυτή ή την άλλη εθνική επέτειο μόνο χασμουρητά προκαλούν σε όσους, μαθητές και εκπαιδευτικούς, είναι υποχρεωμένοι να τις παρακολουθήσουν. Ίσως γιατί η κυρίαρχη πολιτική προωθεί την άγνοια του παρελθόντος καθώς γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο υπονομεύει κάθε δυνατότητα δράσης στο παρόν. Ίσως γιατί στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ΄ ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο, ενώ συγχρόνως ξεριζώνονται ερωτήματα που μπορούν να υπονομεύσουν αυτή την εικόνα. Ίσως και γιατί οι περισσότεροι δεν αντέχουμε να μας μιλάνε σε κάθε επέτειο για πατρίδα, αγώνες, θυσίες και «εθνική υπερηφάνεια», για «εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία» αυτοί που εκποιούν κομμάτι κομμάτι την ελληνική γη και φτωχοποιούν το λαό. Ίσως δεν αντέχουμε πια να μας μιλάνε σε κάθε επέτειο για «τα περήφανα νιάτα και τα τιμημένα γηρατειά» οι ίδιοι που καταδικάζουν τη νεολαία στην ανεργία και στα μεροκάματα πείνας, σε ένα μέλλον σκοτεινό και αβέβαιο, ενώ την ίδια στιγμή υπογράφουν τον γρήγορο θάνατο των πατεράδων και των μανάδων μας που βγήκαν στη σύνταξη.

Ο λαός μίλησε: Φύγετε!

Πρωτοφανής μεταπολιτευτικά η μεγαλειώδης συμμετοχή περισσότερων από 500.000 εργαζομένων και λαού στην Αθήνα και άνω του ενός εκατομμυρίου σε όλη την Ελλάδα, την Τετάρτη, πρώτη μέρα της 48ωρης γενικής πολιτικής απεργίας. Το ανώτερο ποιοτικά αίτημα «κάτω η κυβέρνηση – έξω η τρόικα», σφράγισε ανεξίτηλα το χαρακτήρα της, εκτίναξε τη μαζικότητα και ανέβασε τη μαχητικότητα. Πολιτικά τελειωμένη, αλλά γι’ αυτό και πολύ πιο επικίνδυνη, η κυβέρνηση Παπανδρέου κλιμάκωσε τη βία και την καταστολή εξαπολύοντας τις φονικές ορδές των ΜΑΤ και το χημικό πόλεμο κατά του «εχθρού λαού», την ώρα που ψήφιζε τραυματισμένη το πολυνομοσχέδιο – έκτρωμα στη Βουλή. Με την προμελετημένη δράση ασφαλιτών προβοκατόρων και αξιοποιώντας την εγκληματική δράση των ομάδων της «τυφλής βίας», που αντικειμενικά εντάσσονται στα επιτελικά σχέδια της ΕΛΑΣ και των μυστικών υπηρεσιών, κυβέρνηση – κράτος – παρακράτος επιτέθηκαν δολοφονικά κατά της περιφρούρησης του ΠΑΜΕ, της περικύκλωσης της Βουλής και της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα, οδηγώντας στον πρώτο νεκρό του αγώνα και σε δεκάδες τραυματίες.

Όμως, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω! Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Άμεσα μπορεί και πρέπει να γίνει ένα νέο βήμα στην πολιτική ενοποίηση, τη συνειδητότητα, την κλιμάκωση και τις μορφές ανεξάρτητης οργάνωσης του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Για ένα κοινωνικό, λαϊκό αγωνιστικό μέτωπο με εργατική ηγεμονία και πολιτική κατεύθυνση τη ρήξη και ανατροπή της επίθεσης, την επιβίωση των εργαζομένων και την απόσπαση του κλεμμένου πλούτου. Σε αυτό το μέτωπο μπορεί και πρέπει να συμβάλει καταλυτικά όλη η Αριστερά με την κοινή της δράση, υπερβαίνοντας τον ενδοαριστερό «εμφύλιο». Οι ευθύνες όλων των συνιστωσών της είναι ιστορικές.

23 Οκτώβρη... Εορτασμοί για τα 87 χρόνια από την ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Λιβάνου




The Lebanese National Resistance Front - Jammoul
Groups: Lebanese Communist Party, Organization of Communist Action, Arab Socialist Action Party, Syrian Social Nationalist Party (SSNP).



Ο Μονόδρομος της Προδοσίας.





















Από προχτές στις Βρυξέλλες παίζεται η τελευταία πράξη του ελλη-
νικού Δράματος...
Το Εφιαλτικό Δίδυμο Παπαντρέα-Βενιζέλου ανηφόρισαν στη μη-
τρόπολη του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού...κομίζοντας ότι
απέμεινε από τις σάρκες του Λαού μας...
Αποφασισμένοι να προσυπογράψουν την Υποταγή της Χώρας
και την παράδοση της στους Ξένους Επικυρίαρχους...
Απόντες από κάθε ουσιαστική διαπραγμάτευση εδώ και καιρό,
δείχνουν αποφασισμένοι να αποδεχτούν αυτό που μέχρι σήμερα
"πολεμούσαν" και αφόριζαν...την αναδιάρθρωση του χρέους (κού-
ρεμα, όπως εύηχα τα κρατικοκυβερνητικά ΜΜΕ μεταδίδουν). Για
την αποφυγή της οποίας επιβλήθηκαν τερατώδη/προδοτικά μέτρα. 
Δουλικοί όπως πάντα, αδυνατούν να αρθρώσουν ένα στοιχειώδες
"όχι" στους όρους που θέλουν να επιβάλλουν οι κωλο-γαλλο-
γερμαναράδες. 

ΤΑ....ΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ....G.A.P. !!!

Παρακολουθώντας τις συγκεντρώσεις, στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την χώρα, μελαγχόλησα. 
 
Απογοητεύτηκα, γιατί συνειδητοποίησα, ότι είναι πια μετρημένες οι μέρες του Γιώργου, στην πρωθυπουργία.
 
Την μελαγχολία μου αυτή, ήρθε να απαλύνει, όπως πάντα, η αναπόληση. 
 
Αναπόληση, των θετικών στοιχείων του Γιώργου.
Ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω για να τον σκέφτομαι. 
Ύστερα από περίσκεψη, μισής ώρας κατέληξα ότι ο Γιώργος έχει ΜΟΝΟ, προτερήματα. Τα οποία και σας παραθέτω, με τυχαία σειρά.
 
Κατάγεται από τζάκι και μάλιστα διπλό, καθότι είναι και γιός και εγγονός, πρωθυπουργών.
 
Είναι πολύγλωσσος. 
Μιλά άριστα την μητρική του γλώσσα, μέτρια γαλλικά, ιταλικά και σουηδικά,  ενώ μπορεί να συνεννοηθεί και στα ελληνικά.
 
Είναι σοσιαλιστής. 
Τόσο πολύ, που το διαλαλεί όπου σταθεί.
 
Είναι επίσης αστροφυσικός, καπετάνιος αεροπλανοφόρου, γναθοχειρουργός, και μητροπολίτης. 

Παρατηρήσεις σχετικά με την δραχμή

"Οι τράπεζες προετοιμάζονται για την πτώχευση της Ελλάδος", διαβάζω σήμερα (23.10.2011, 09:30 η ώρα) στον γερμανικό τύπο. Ένα λίνκ στο κείμενο που ακολουθεί εδω εμφανίζει όμως την κακιά Merkel σαν καταστροφέα του Ευρω και της Ελλάδος. Οποία παραπλάνηση! Τα σιωνιστικά ΜΜΕ έχουν κάθε συμφέρον να βάζουν άλλους μπροστά τους, για να κρύβεται έτσι ο ρόλος των συναδέλφων τους απο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό καζίνο. Ε.Σ.

του Νικόλαου Κ. Γεωργαντζά
Είχα λοιπόν την εντύπωση πως ο μαύρος κύκνος έναι ένα σπάνιο πτηνό. Πως καταφέραμε στην Ελλάδα να έχουμε 300 μαύρους κύκνους, και μάλιστα όλες και όλους τους μέσα στην βουλή, δεν το κατανοώ!

Κάπως έτσι απότομα ξεκινάει και ο Δημήτρης Καζάκης στο άρθρο του: «Τι θα γίνει με την επιστροφή στη δραχμή;» (http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/06/blog-post_6317.html). Μέχρι και χρήση μεταφυσικής κάνει ο μπαγάσας: «θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει», «Η Ελλάδα θα γίνει Αλβανία του Εμβέρ Χότζα» κλπ.

Το χειρότερο είναι πως βρήκα δύο λάθη στο κείμενό του. Εκεί που λέει: «μετατρέποντας τους σε αυτόματα μιας οικονομικής θεολογίας όπου τον μόνο που υπάρχει είναι να το κυνήγι του εύκολου χρήματος», το ‘να’ είναι περιττό.

Και εκεί που λέει: «είμαστε έτοιμη να εισάγουμε το εθνικό νόμισμα», η σωστή λέξη είναι ‘έτοιμοι’. Μα καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό, έχετε ιδέα τι σημαίνει το ό,τι βρήκα δύο λάθη στο κείμενο του Δημήτρη Καζάκη;

Eμφύλιος των οικονομικών μηχανισμών του κεφαλαίου πάνω απο το πτώμα των εργατικών δικαιωμάτων..

Οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες κατά της λιτότητας…

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές τράπεζες θεωρούνται πλέον τόσο κρίσιμα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνονται αποφασισμένοι να τους επιβάλουν μια υποχρεωτική ανακεφαλαιοποίηση καθώς και την εσπευσμένη αλλαγή στους κεφαλαιακούς τους κανόνες. Αν και οι σχετικές αποφάσεις πρόκειται επισήμως να ληφθούν κατά την ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής, την ερχόμενη Κυριακή 23 Οκτωβρίου, οι διαδικασίες φαίνεται ότι έχουν ήδη δρομολογηθεί. Η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή διεξάγει έναν νέο γύρο τεστ αντοχής των τραπεζών, ζητώντας από τις υπό εξέταση τράπεζες να αποτιμήσουν τον αντίκτυπο των εκπτώσεων που κάνει η αγορά στη ονομαστική αξία των χαρτοφυλακίων κρατικών τίτλων τους προκειμένου να διαπιστωθεί το μέγεθος της τρύπας που θα προκύψει στην κεφαλαιακή τους βάση από το ‘κούρεμα’ του προβληματικού χρέους. Ενώ ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έδωσε χτες στο Βερολίνο και το σχετικό – σφιχτό – χρονοδιάγραμμα: οι ευρωπαϊκές τράπεζες θα κληθούν να ενισχύσουν την κεφαλαιακή τους επάρκεια ως τις 30 Ιουνίου του 2012.

Γερμανός ιστορικός «χρεώνει» το ελληνικό πρόβλημα στον Όθωνα!

Αποτέλεσε η βασιλεία του Όθωνα την απαρχή της σημερινής κακοδαιμονίας των Ελλήνων;

 

Ο ιστορικός και δημοσιογράφος Joachim Käppner, από τα κορυφαία στελέχη της Süddeutsche Zeitung του Μονάχου δημοσίευσε ολοσέλιδο άρθρο, με το οποίο ανατρέχει στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μοίρα θα ήταν ευνοϊκότερη, αν δεν είχε βρει πρόωρο θάνατο ο πρώτος κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας και αν δεν είχε ανέβει στο νεοσύστατο θρόνο ο Όθων των Βίτελσμπαχ από το Μόναχο!
«Η δημοσιονομική κρίση» , σημειώνει, «και μάλιστα όλα σχεδόν τα δομικά σφάλματα του ελληνικού κράτους σήμερα ανάγονται στη βασιλεία του Όθωνα.» Και ο Joachim Käppner εξηγείται. Ο οίκος των Βίτελσμπαχ που βρισκόταν στον θρόνο της Βαυαρίας, δηλαδή μιας ήσυχης και μέτριας γερμανικής δύναμης εκείνης της εποχής, έρρεπε σε υψιπετείς φιλοδοξίες και υποτίμηση των αντικειμενικών δυνατοτήτων. Έτσι και ο νεαρός Όθων ονειρευόταν τον εαυτό του αυτοκράτορα του Βυζαντίου με έδρα στο Βόσπορο (βλέπε εδώ), μια εντελώς μετέωρη φαντασίωση που αργότερα υπό τη μορφή της Μεγάλης ιδέας είχε για την Ελλάδα τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κόστος.

Παρακράτος: Τότε και Τώρα

Οι μνήμες της Πέμπτης 20 Οκτωβρίου είναι ακόμα νωπές για όλους. Σήμερα ένας αγωνιστής του λαού τάφηκε, δολοφονημένος κάτω από σκιώδεις συνθήκες και από ακόμα πιο σκιώδεις ανθρώπους. Στο νεκροταφείο Βύρωνα ακούγονται τα ιστορικά συνθήματα «Ένας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα» και το «Αθάνατος! Αθάνατος!». Μνήμες ξυπνούν στους γηραιότερους από άλλες εποχές που στο ίδιο χώμα θάβονταν νεκροί αγωνιστές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ. Εμείς οι νεότεροι μονάχα από τα βιβλία τις γνωρίζουμε. Μια κυρία του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ μας το θυμίζει. "Και τότε και τώρα τα ίδια"

Ο παραλληλισμός δεν είναι άστοχος. Ξανά οι θύτες είναι οι ίδιοι και τα θύματα ίδια. Ας σκάψουμε λίγο στην μνήμη μας και το ιστορικό μας παρελθόν…

Μάης του 1936

Η κορύφωση των απεργιακών κινητοποιήσεων ενάντια στην φτώχεια και την εξαθλίωση συνεχίζονται στην Θεσσαλονίκη. Ταξικά συνδικάτα, αγροτών, εργατών και υπαλλήλων έχουν καταλάβει σχεδόν την πόλη. Γενική καθολική απεργία. Οι πορείες στην Τσιμισκή, το Αλκαζάρ και την Τούμπα συνεχίζονται η μια μετά την άλλη.

Tη γαμήσαμε!

Η Λιάνα Κανέλλη κάνει αναφορά στα ντοκουμέντα του Δευκαλίωνα!

 
Συντρόφισσα Λιάνα, τα χυδαία, επικίνδυνα, τρομοκρατικά και συκοφαντικά ιστολόγια (blogs), αλλά αριστερά, και ειδικότερα πρώτο το «Στοχασμός-Πολιτική» με άρθρο του Δευκαλίωνα (“Σύντροφοι”, κατάντια… είστε χειρότεροι και από τον δικτάτορα Μεταξά!...), όλα αυτά τα γράφει και φωνάζει με ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ από 22 Δεκέμβρη 2010!
Επιτέλους μια βουλευτής τους τα χώνει και...
μέσα στο «ναό της δημοκρατίας» τους…

"...αυτήνη η πατρίδα δε λευτερώθη με παραμύθια,
λευτερώθη με άρματα και θυσίες..."
Γιάννης Μακρυγιάννης
 




 

Οι Κύπριοι ιθαγενείς στη μέγκενη του νεο-οθωμανισμού

Το σύνθημα της εξτρεμιστικής ΤΜΤ “Kibris Turktur” (ελληνιστί «η Κύπρος είναι τουρκική») ξανά στους τοίχους της σύγχρονης Λευκωσίας, υπενθυμίζοντας τη διαχρονική πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό.
Ήδη από τον 14ο αιώνα π.Χ. η Κύπρος είχε μπολιαστεί από τον ελληνικό πολιτισμό και αυτό το γεγονός, μαζί με την καίρια γεωγραφική της θέση, θα σφράγιζαν διά παντός τη μοίρα των κατοίκων της. Μια μακραίωνη ιστορία γεμάτη κατακτητές, κακουχίες, διωγμούς, δηώσεις. «Χρόνια σκλαβκιές ατέλειωτες τον πάτσον τζιαι τον κλώτσον τους, εμείς τζιαμέ, ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στο ρότσον τους» έγραφε ο ποιητής Κώστας Μόντης, αποτυπώνοντας γλαφυρά την ψυχοσύνθεση των Κυπρίων, οι οποίοι υπέμεναν με στωικότητα κάθε είδους δυσκολία και αγωνίζονταν για να διατηρήσουν την ελληνική καταγωγή και την αξιοπρέπειά τους. Μετά από αιώνες σκλαβιάς, οι Κύπριοι αποφάσισαν να απαιτήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης και συνακόλουθα να διεκδικήσουν την Ένωση με τη μητροπολιτική Ελλάδα. Μετά το Ενωτικό δημοψήφισμα της 15/01/1950, ξεκίνησε μια προσπάθεια των Άγγλων, οι οποίοι ενέπλεξαν την Τουρκία στο Κυπριακό, ούτως ώστε ο λαός αυτού του τόπου να μην ασκήσει ποτέ το διεθνώς κατοχυρωμένο δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης1 και να παραμείνει δέσμιος των συμφερόντων του βρετανοτουρκικού ιμπεριαλισμού.

Τι παίζεται;

Aυτές τις μέρες αναγκάζομαι να ανατρέξω στην παλιά μου τέχνη (την Θεωρία Παιγνίων) για να καταλάβω τι γίνεται. Όχι βέβαια ότι υπάρχει κάποια θεωρία μαγική που θα μας δώσει τις απαντήσεις. Κανένα μαθηματικό θεώρημα δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί η τρόικα έβαλε ως όρο για την εκταμίευση της επόμενης δόσης την μείωση των ελάχιστων (ήδη τρισάθλιων) μισθών του ιδιωτικού τομέα. Εκεί όμως που μπορεί να βοηθήσει η παλιά μου τέχνη είναι στο να ξαναδούμε την ισχύουσα κατάσταση πιο καθαρά, τοποθετώντας τα διάφορα πιόνια-παίκτες στην σκακιέρα των εξελίξεων, μελετώντας την θέση του καθενός, τον σκοπό και τους περιορισμούς του, με την ελπίδα ότι, παρατηρώντας τα έτσι διατεταγμένα, θα καταλάβουμε καλύτερα τι συμβαίνει.
Κάτι τέτοιο θα προσπαθήσω επιλέγοντας τρία τέτοια πιόνια-παίκτες η μελέτη των οποίων μπορεί να βοηθήσει να δούμε λίγο πιο καθαρά "τι παίζεται": (1) Τις ευρωπαϊκές τράπεζες (τις γαλλο-γερμανικές ιδίως), (2) την Γερμανική Κυβέρνηση, και (3) τις ΑΜΠ χώρες (δηλαδή, τις Ακόμα Μη Πτωχευμένων), π.χ. Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο. Ας δούμε το κάθε πιόνι-παίκτη ξεχωριστά, εστιάζοντας στους στόχους και στους περιορισμούς του.
ΤΡΑΠΕΖΕΣ: Οι τραπεζίτες γνωρίζουν καλύτερα από όλους ότι οι τράπεζές τους είναι πτωχευμένες. Το γνωρίζουν καιρό τώρα, κι ας μην το ομολογούν δημοσίως, ελπίζοντας ότι η ΕΚΤ, σε συνδυασμό με τις εθνικές κυβερνήσεις (που συγκροτούνται από πολιτικούς που με δυσκολία θα διακινδυνεύσουν την προνομιακή τους σχέση με τους εν λόγω τραπεζίτες), θα συνεχίσουν να κρατούν τις τράπεζές τους εν ζωή και εκείνους... τραπεζίτες. Βλέπετε, αντίθετα με τους υπόλοιπους επιχειρηματίες, οι οποίοι ζούνε υπό την απειλή της πτώχευσης, οι τραπεζίτες φοβούνται κάτι άλλο.

Όταν νίκησε το Κράτος

Ξεκινώντας θα ήθελα να πω σε διάφορους χομπίστες του τοξικού μίσους -και όχι του ταξικού-, που έχουν αρχίσει να αναδύονται, ότι η σειρά των πολιτικών χώρων που αναφέρονται είναι η σειρά όπως μου έρχεται και γράφω και δεν υπονοεί κάτι. Επίσης αν μια παράγραφος είναι μεγαλύτερη από την άλλη μη μου το χρεώσετε. Μπορείτε απλά να ζητήσετε την αυτομαστίγωση μου.
Θα μου ήταν χρήσιμο να διαβάσω μια κριτική του ΣΥΝ για τον ΣΥΝ, για τις αηδίες που έλεγε -μεταξύ άλλων- πως άμα κατέβουν 1.000.000 στο Σύνταγμα θα πέσει η κυβέρνηση. Επίσης για το γεγονός ότι μιλάει για κουκουλοφόρους τη στιγμή που γουστάρει τους Ζαπατίστας και τα “κινήματα του κόσμου” και για το γεγονός ότι μιλάει για παρακρατικούς συχνά-πυκνά, τη στιγμή που κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των αγανακτισμένων στελέχη του ανέχονταν την παρουσία φασιστών όπως οι αυτόνομοι εθνικιστές παρά τις πιέσεις των συντρόφων του α/α χώρου να εκδιωχθούν από τη πλατεία, με το πρόσχημα “να μην χαλάσουμε την ατμόσφαιρα” και “τι ωραία είμαστε στην ομάδα ψυχραιμίας”. Επίσης γιατί ο αρθρογράφος στην Αυγή κ. Καρτερός, ενώ ο πολιτικός σχηματισμός στον οποίο βρίσκεται είναι κατά της βίας, στο άρθρο του εχθές υποστηρίζοντας το ΠΑΜΕ -και σύμφωνα με τη δικιά μου ανάγνωση πάντα- ..ζητούσε αίμα και χαίρονταν που προσπάθησαν να κάνουν άλλοι τη βρομοδουλειά για αυτόν.