#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Ο εφιάλτης είναι εδώ, ας τους τον στείλουμε πεσκέσι.


Δεν είναι ανάγκη να περιγράψει κανείς την κατάσταση που ζούμε σήμερα και την θέση στην οποία έχει περιέλθει η εργατική οικογένεια.
Και αυτά που πρόκειται να ΄ρθουν, τα διαβάζουμε καθημερινά, τα ομολογούν αλώστε και από μόνοι τους. 

Πρέπει όμως να δούμε τι μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε προκειμένου να δοθεί ώθηση στην ανάπτυξη των αγώνων που απαιτούνται, ώστε να αντιμετωπιστεί αυτή η λαίλαπα που μας οδηγεί ακόμη πιο πέρα και  από τα όρια του Οξαποδώ.

Η διαπίστωση ότι το "κίνημα" βρίσκετε σαφώς πίσω από τις ανάγκες ή ότι εκφράζετε περιστασιακά δεν είναι κάτι καινούργιο.
Είναι μάλιστα μια πραγματικότητα που λειτουργεί αμφίδρομα  στην ψυχολογία του κόσμου.
"Διαπιστώνοντας"  ότι δεν γίνεται τίποτα, δεν κάνουν τίποτα.
Αναρωτιόμαστε και αγανακτούμε ,για το τι συμβαίνει, γιατί ο κόσμος δεν αντιδρά.  

Η βαρβαρότητα που ζούμε όλοι, είναι πραγματική ή μήπως;

Είναι στην φαντασίωση κάποιων οι πάνω από 800.000 άνεργοι;

Είναι στην φαντασίωση μας οι όποιες περικοπές στους μισθούς,στις συντάξεις, τα ελαστικά ωράρια, τα μαύρα ανασφάλιστα μεροκάματα, η υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση στην παιδεία, στην υγεία,στο φάρμακο.

Είναι στη σφαίρα της φαντασίας "κάποιων" οι βάρβαρες φοροεπιδρομές, το εγκληματικό χαράτσωμα;

Μήπως είμαστε εμείς που ζούμε σε μια άλλη διάσταση και παρερμηνεύουμε τα γεγονότα με μια διεστραμμένη φαντασία που μεγενθύνει τα πάντα, υποκινούμενοι από έναν ιδιότυπο σαδομαζοχισμό;

Μήπως εν τέλη η κατάλυση των κοινωνικών,εργασιακών, δημοκρατικών κατακτήσεων, δεν είναι παρά ένα εφεύρημα για να ικανοποιηθούν στόχοι αλλότριων, εχθρικών δυνάμεων,  ενάντια στα συμφέροντα της Πατρίδας;

Πολιτική ανυπακοή ή πώς να σώσουμε τις ζωές των ανθρώπων


FREE photo hosting by Fih.gr Του Παντελή Ραδίση
 
«Για τους δανειστές μπορούμε να πούμε: υπάρχει τόκος πριν από τον τόκο, κι υπάρχει κι άλλος τόκος», Πλούταρχος, Οι συμφορές του δανεισμού (Περί του μη δειν δανείζεσθαι).
Τον προηγούμενο χρόνο αναπτύχθηκε το κίνημα «Δεν πληρώνω» στα διόδια και τις συγκοινωνίες. Τότε, το κίνημα αυτό συκοφαντήθηκε από την πολιτική εξουσία και τα ΜΜΕ, οι οποίοι επιχείρησαν να του προσάψουν την κατηγορία των «τζαμπατζήδων». Ο απόηχος του κινήματος αυτού έφτασε στην καρδιά της Ευρώπης και θορύβησε σοβαρά τις άρχουσες ελίτ της Ευρώπης και της Ελλάδας. Η πατρίδα μας είναι το πειραματόζωο της νέας εποχής και στη νέα εποχή δεν υπάρχει χώρος για μεσοστρώματα, δεν υπάρχει χώρος για εργαζόμενους. Το σχέδιο οδηγεί στη διαμόρφωση δύο κοινωνικών τάξεων, της ολιγάριθμης αστικής ελίτ, η οποία θα διαχειρίζεται το συντριπτικό ποσοστό του συσσωρευόμενου πλούτου και μίας ισχνής τάξης εργαζομένων, η οποία θα πιέζεται από το διαρκώς αυξανόμενο εφεδρικό στρατό εργασίας ανέργων, πρώην εργαζομένων, οι οποίοι -αργά και σταθερά- θα ωθούνται στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής.