#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Γιατί είναι η Ελλάδα , στη 2η θέση, με τους ευτυχέστερους πολίτες της Ευρώπης !


Δεν είναι δυνατόν! Στη 2η θέση στον κατάλογο με τους ευτυχέστερους πολίτες της Ευρώπης καταλαμβάνουν οι Έλληνες, όπως δείχνουν  τα αποτελέσματα έρευνας της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης "Foundation for Future Studies". 

Kι όμως! Ευτυχέστεροι όλων των πολιτών από 13 χώρες της Ευρώπης  είναι οι Δανοί , μετά εμείς , στη συνέχεια οι Ιταλοί και οι Γάλλοι και μόλις 11οι οι Γερμανοί, πιο πίσω και από τους Τούρκους.

Τι να σχολιάσεις; Αυτά γίνονταν  μόνο στο σήριαλ με τον Μπέζο.  Θα τη πιστέψουμε την έρευνα αυτή, μόνο αν μας πουν ποιοι Έλληνες ρωτήθηκαν κι αν έγινε μέσα στη Βουλή και το Μαξίμου!

Υπάρχει περίπτωση  επίσης ....
την έρευνα να την έστησε η Μέρκελ και δεν ξέρουμε τι μας περιμένει, η να την  έστησε ο Βενιζέλος για να μας πει πόσο ευτυχισμένοι γίναμε που τον έχουμε υπουργό.

Οικογένεια τέλος λόγω Μνημονίων...





Οι νέοι Έλληνες σήμερα δεν κάνουν παιδιά. Μεταθέτουν ή αναβάλλουν για αργότερα τον οικογενειακό προγραμματισμό εξαιτίας του αβέβαιου μέλλοντος που αντιμετωπίζουν.

Μία ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων ηλικίας 30 έως 40 ετών, είναι αντιμέτωποι με σοβαρά προβλήματα λόγω των οποίων διστάζουν να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια, αναφέρει το Spiegel – Online σε ρεπορτάζ που έγινε στη χώρα μας και έχει τίτλο «Παιδιά; Αργότερα! Ίσως».


Η δυσμενής οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα σε συνδυασμό με το ολοένα αυξανόμενο ποσοστό της ανεργίας προκαλούν φόβο στους Έλληνες που ονειρεύονται να αποκτήσουν απογόνους. Η έλλειψη στήριξης από το κράτος το οποίο περικόπτει τις θέσεις σε βρεφονηπιακούς, παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία, εντείνουν τα αισθήματα δυσχέρειας και δυσφορίας που αφορούν τον οικογενειακό προγραμματισμό.

Το δίλημμα της κοινωνίας



Τελικά, αυτή η Κυβέρνηση δεν  θα  μπορέσει να δείξει έστω και την ύστατη ώρα από τις λίγες που τις απομένουν, μια ελάχιστη ευαισθησία,  για να πει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και κάποια αλήθεια στον έρμο αυτό Λαό, που βαρέθηκε να ακούει ψέματα και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά της.

Τρανό και τελευταίο παράδειγμα, αποτελεί η στάση που τήρησαν ο πρωθυπουργός  και ο  λαλίστατος, πλην όμως άνευ ουσίας  «φουριόζος» αντιπρόεδρος και υπουργός οικονομικών, αμέσως μετά τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ της 21ης Ιουλίου.

 Τότε δηλαδή που ο Ελληνικός Λαός παρακολούθησε  σε απευθείας μάλιστα  τηλεοπτική σύνδεση, την θριαμβευτική είσοδο του   Πρωθυπουργού στην αίθουσα συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου,  καταχειροκροτούμενος από όλα τα μέλη του, επειδή  κατόρθωσε, ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις όπως μας είπε,  να σώσει την Ελλάδα από την χρεοκοπία, μετά από τη νέα συμφωνία που επιτεύχθηκε στις Βρυξέλες.

ΣΛΟΒΑΚΙΑ : Στειρώνουν τους Ρομά, με επιδότηση


 «Στειρώστε τις Τσιγγάνες, κάνουν πολλά παιδιά». Αυτό το νομοσχέδιο που κατέθεσε η κεντροδεξιά κυβέρνηση της Σλοβακίας προκαλεί σοκ. 
 
Προβλέπει δωρεάν στειρώσεις για τους φτωχούς, προτείνοντάς τους ως κίνητρο επιδοτήσεις.
 
Όμως στην περίπτωση της Σλοβακίας οι φτωχοί ανήκουν κυρίως στη μειονότητα των Ρομά, μια από τις πιο περιθωριοποιημένες της Ευρώπης.
 
Στην πράξη αυτούς είναι που αφορά κυρίως το νομοσχέδιο που κατατέθηκε από το Υπουργείο Εργασίας. 

Αλλά είμαι πολύ μαύρος για να γίνω… ξανθός


Δεν θα γίνω ξανθός Άνγκελα
Η Άνγκελα είναι Γερμανίδα και συνομήλικη μου. Πηγαινοέρχεται στην Ελλάδα 16 χρόνια. Και ξαφνιάζεται πάντα από τις μεταπτώσεις και τις συγκινήσεις που παρέχει η ελληνική πραγματικότητα. Ξεκινώντας από την ουρά στο ΙΚΑ και τις 15 σφραγίδες που απαιτεί ένα απλό χαρτί για να λειτουργήσει κάποιος και φτάνοντας ως το συμπέρασμα πώς αυτή η χώρα δύσκολα πεθαίνει. Στην αθανασία της βεβαίως συμπεριλαμβάνεται και η ανοησία.
Η Άνγκελα ζει τα δυο τελευταία χρόνια την...
κρίση μένοντας στην Ελλάδα. Συνεχίζει να της κάνει εντύπωση, πώς οι συνομήλικες της Ελληνίδες σπαταλούν περισσότερες ώρες στο κομμωτήριο και το νυχάδικο απ’ ο,τι σε οτιδήποτε άλλο, την ώρα που οι άντρες γκρινιάζουν για την κρίση σε συζητήσεις με ακριβά ουίσκι.

Εγώ...κώλο δεν ξαναστήνω.





















(Ζόρικος τίτλος...Καθόλα επίκαιρος...
...Δεν γίνεται άλλο...δεν πάει άλλο.
Δεν αντέχω...δεν βαστώ.
Συνεχές πήδημα...από χταποδένιο...εργαλείο!!
Από αλλού μπαίνει...από αλλού βγαίνει!! Ανεξέλεγκτο. Σκληρό).
............................................................

  κατεδάφιση
του Δημόσιου  Πανεπιστήμιου.
Ούτε η κατάργηση του πανεπιστημιακού Ασύλου.
Ούτε η είσοδος Ιδιωτών στη διοίκηση των ανώτατων Ιδρυμάτων.
(όχι πως είναι ασήμαντα ή δευτερεύοντα...).
Εκείνο που με τρόμαξε είναι πως το...παιχνίδι οδεύει στο τέλος του.
Πως μέσα σε 23 μήνες  ά λ λ α ξ ε  η Χώρα...προς το χειρότερο.
Πως  ο λ ο κ λ η ρ ώ ν ε τ α ι  το Σχέδιο και...
...Ε Μ Ε Ι Σ   κοιμόμαστε...

30 χρόνια δικαστικό σήριαλ δημοσίου κατά AVIN OIL του όμιλου Βαρδινογιάννη!!





Τι αποδόσεις θα μπορούσε να έχει ένα ποσό της τάξεως των 8.000.000 δολαρίων αν το 1979 είχε κατατεθεί σε τραπεζικό λογαριασμό;

Σύμφωνα με μέτριους υπολογισμούς το ποσό αυτό σήμερα με τους ανατοκισμούς υπερβαίνει τα 100.000.000 δολάρια. Το ποσό είναι πολύ μεγαλύτερο και μόνο αν σκεφθεί κανείς ότι το 1979 η τιμή του χρυσού ήταν 213 δολάρια η ουγγιά, ενώ σήμερα 1890 δολάρια.
Το ποσό αυτό διεκδικεί το ελληνικό δημόσιο δικαστικά από τον Όμιλο Βαρδινογιάννη από το 1980 και ενώ έχουν παρέλθει 32 χρόνια η υπόθεση δεν έχει ακόμη τελεσιδικήσει. 


Στις 3 Ιουλίου 1980 το Ελληνικό Δημόσιο κατέθεσε αγωγή κατά της εταιρίας AVIN OIL TRADIG COMPANY S.A με έδρα τον Παναμά, διεκδικώντας το ποσό των  7.979.000 δολαρίων ΗΠΑ, για μη τήρηση συμβατικών της υποχρεώσεων που είχαν ως συνέπεια να ζημιωθεί το Ελληνικό Δημόσιο. 


Αγαπητέ πρωθυπουργέ, ιδού η νέα εθνική αφήγηση. Έχεις τα κότσια;


γράφει ο Βασίλης Μπόνιος

Aγαπητέ πρωθυπουργέ,

Μετά από συζήτηση με τους πυρηνικούς εγκεφάλους της κυβέρνησής σου αλλά και τους ακριβοπληρωμένους συμβούλους που έχεις, αποφάσισες να μας μιλήσεις για την
νέα εθνική αφήγηση.

Εθνικό και μεγαλοπρεπές δεν λέω, μόνο που σου διαφεύγει ότι έχουμε ήδη εγκαταλείψει τον
«ΤΙΤΑΝΙΚΟ» και κολυμπάμε στα παγωμένα νερά, ενώ από πάνω μας κόβουν βόλτες τα ελικόπτερα του Χριστοφοράκου, του Καραβέλα ενώ περνάνε ξυστά από τα σωσίβιά μας οι θαλαμηγοί των αγαπημένων σου νταβατζήδων.

Παρόλα αυτά έστω και την ύστατη ώρα σου προτείνω να...
μας εκπλήξεις ευχάριστα, πριν σε καταχωνιάσει η ιστορία σε κάποιο λαγούμι της, όπως έκανε και με τους προκατόχους Σημίτη και Καραμανλή.

Άκου λοιπόν τι σου προτείνω να κάνεις
:

Πολλαπλότητες του μηδενός


Προχθές στις ειδήσεις άκουγα για τα ιστορικά ρεκόρ στασιμότητας στους ρυθμούς ανάπτυξης: στις ΗΠΑ, 0.3%. Στην ΕΕ ως σύνολο, 0.2%. Στη Γερμανία, 0.1%. Στη Γαλλία, το απόλυτο μηδέν: 0.0%. Μηδέν της στασιμότητας, υφεσιακό μηδέν.

Θυμήθηκα κάποια παλαιότερα μηδενικά, την μηδενολογική σημασιολογία που προηγήθηκε της κρίσης: μηδέν τοις εκατό επιτόκιο για ένα διάστημα στην αγορά αυτοκινήτων· μηδέν δόσεις για έξι μήνες· μηδέν τοις εκατό λιπαρά· μηδέν θερμίδες: μηδέν της χρηματοπιστωτικής φενάκης, καταναλωτικό μηδέν.

Και έπειτα, πίσω στην σημερινή συγκυρία, στην όψη της που ονομάζεται κρίση χρέους, ένα άλλο είδος μηδέν, το μηδέν που πολλαπλασιάζεται ανεξέλεγκτα πίσω από κάποιον ακέραιο, το μηδέν μιας αβύσσου, μιας μαύρης τρύπας, μέσα στην οποία εξαφανίζονται σπίτια, αυτοκίνητα, σχολεία, νοσοκομεία, διακοπές, επίπεδο διαβίωσης, διαπροσωπικές σχέσεις, σεξουαλική ορμή, κοινωνικότητες: μηδέν της συσσώρευσης του τραπεζικού μείον, αφανιστικό μηδέν.

Την επόμενη φορά και για τον «Ντον Κορλεόνε»...


Γιατί εξεγέρθηκαν οι κάτοικοι του Βόλου κι επιτέθηκαν, μεταξύ άλλων, στα γραφεία τής νομαρχιακής τού ΠΑΣΟΚ και βουλευτών τού κυβερνώντος κόμματος; Γιατί προεκλογικώς ο ρεζίλης των Παπανδρέου είχε υποσχεθεί σοσιαλισμό και παραδίδει βαρβαρότητα; Όχι «βεβαίως»!

Βγήκαν κατά εκατοντάδες στους κεντρικούς δρόμους τής πόλης για να υπερασπιστούν, εμμέσως, ένα μαφιόζο όπως είναι ο Α. Μπέος, ο μεγαλομέτοχος του Ολυμπιακού Βόλου. Γι' αυτό και η συμπεριφορά τους δε ντροπιάζει μόνο την πρωτεύουσα της Μαγνησίας, αλλά και μια απολίτικη νοοτροπία ιδιωτών, με την αρχαιοελληνική έννοια, κι όχι πολιτών που δεν ξεσηκώνονται γιατί η κυβερνητική πολιτική τούς κάνει ακόμα πιο φτωχούς, αλλά για σώβρακα και φανέλες, που λέει κι ο Τζίμης Πανούσης...

Η Ουγγαρία και τα στρατόπεδα για…ανέργους!


     Η ..Ουγγαρια, τούς δειχνει το..δρομο!
 
Στην εφημεριδα  Αrbetaren διαβαζω ενα ακομη…φιλοδοξο σχεδιο της Ουγγρικης κυβερνησης, αυτη τη φορα, για τους ανεργους, το οποιο δεν ειναι τιποτα αλλο απο ενα ακομη μαυρο σεναριο του μελλοντος, που οι φιλελευθερες κυβερνησεις μας ετοιμαζουν και που ελπιζω να μην ευωδωθει, αν και θα υπαρξουν σιγουρα πολλοι που θα θελησουν να το μιμηθουν!
Oι ανεργοι, λοιπον, συμφωνα με τα σχεδια της εκει κυβερνησης, θα εκτελουν βαρειες χειρωνακτικες εργασίες σε δημόσια κτίρια, θα ζουν σε τροχόσπιτα και θα παρακολουθούνται από …συνταξιούχους αστυνομικούς. Ειναι μονο μια απο τις πολλες ακροδεξιες πρότασεις από το κυβερνών κόμμα Fidezs.

Ποιος όπλισε το χέρι του δολοφόνου Μπρέιβικ;

 
Γιώργος Κρεασίδης
 
Παρανοϊκός είναι σύμφωνα με το δικηγόρο του ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ, ο Νορβηγός ακροδεξιός που στις 22 Ιουλίου συγκλόνισε τον κόσμο με τη μαζική δολοφονία 77 ατόμων, τα 68 στο κάμπινγκ της νεολαίας του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος. Η αποδοχή της ευθύνης και η επιμονή του στην αναγκαιότητα για το αιμοτοκύλισμα για «ταρακουνηθεί» η νορβηγική κοινωνία έκαναν να μοιάζει λογικό κάτι τέτοιο. Μόνο τρελός θα μπορούσε να σκεφτεί τόσο αλλόκοτα είναι η βασική ιδέα που υιοθετήθηκε αρκετά εύκολα από μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ. Είναι χαρακτηριστικοί οι τίτλοι όπως «Στον κόσμο του ο Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ» (Καθημερινή, 26.7.11), «Σταυρόλεξο για… δυνατούς ψυχαναλυτές ο Νορβηγός φονιάς» (Βήμα, 27.7.11), που απλά ακολουθούν τη γενική κατεύθυνση που έβαλαν τα δυτικά ΜΜΕ με επιρροή. Είναι δυνατόν όμως να δεχτεί κανείς ότι η παράνοια του δολοφόνου τα εξηγεί όλα;

Αυτή η εξέγερση ρίχνει φως στη σκοτεινή πλευρά του Λονδίνου

 
 
FREE photo hosting by Fih.grMatt Kennard
 Μεγάλωσα πολύ κοντά στο Pembury Estate στην γειτονιά του Hackney, το επίκεντρο των ταραχών στο προάστιο. Εκεί κοντά τέλειωσα και το σχολειό. Το μέρος πάντα είχε μια φοβική φήμη. Οι γονείς των παιδιών που ζούσαν στην περιοχή, τους προέτρεπαν να αποφεύγουν την διέλευση από εκεί σε καθε  ώρα της ημέρας επειδή είχαν μεγάλες πιθανότητες να υποστούν ξυλοδαρμό ή/και να τους ληστέψουν. Σε γενικές γραμμές εάν κατάφερνες να μείνεις μακριά από αυτό το συγκρότημα της μιζέριας και της απελπισίας, καταλάβαινες ότι δεν είχες καταφέρει να διεισδύσεις ουσιαστικά στην τοπική κοινότητα. Η απελπισια και η βια παρέμεναν κλεισμένες και περιορισμένες στους κατοίκους του συγκροτήματος, ανθρώπους που πολύ συχνά δεν είχαν καμία επιλογή για να το εγκαταλείψουν. Έτσι η κοινή γνώμη της Βρετάνιας δεν υποχρεωνόταν να μάθει τι συνέβαινε στο Pembury – ή στα αμέτρητα τέτοιου είδους συγκροτήματα σε όλη την χώρα. Όλα αυτά ίσχυαν μέχρι αυτήν την εβδομαδα. Τώρα όλος ο κόσμος μαθαίνει για αυτά τα παιδιά – παρακολουθώ από την άλλη μεριά του ατλαντικού και οι Αμερικανοί (όπως και ο υπόλοιπος κόσμος) έχουν σοκαριστεί απο μια πλευρά της Βρετάνιας που κρατούσαμε τόσο καιρό κουκουλωμένη, μιας και θα ντρόπιαζε την ελίτ μας. Η βρώμικη σκοτεινή πλευρά της πιο άνισης πόλης του ανεπτυγμένου κόσμου αποκαλύπτεται.

Τα χαμένα ιδανικά κ τα καλά...γαμήσια


Αέναη μαλάκυνση, υποβαθμισμένη νοημοσύνη ή απλά μια πραγματικότητα; Καθομαι κ προβληματίζομαι κοιτώντας τι γίνεται γύρω μας. Μήπως, όμως, είμαι απλά ένας ακόμη μαλάκας; Μήπως παραείμαστε ευαισθητοι για να ζούμε σε αυτή τη σάπια κοινωνία των αχρείων κ πνευματικά αθλίων κ ηλιθίων;
Τα τελευταια 15 χρόνια που ασχολούμαστε ενεργά με την πολιτική σκηνή στην Ελλάδα, έχουμε δει πολλά κ έχουμε βγει από τα ρούχα μας πολλάκις. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Εκλογικεύμενες αντιλήψεις περί μίζας, γλειψίματος κ αναξιοπρέπειας, πολιτικες προσιδιασμένες στο σύγχρονο σαδομαζο lifestyle κ ιδεοληψίες πλήρως αστήρικτες κ άλογες συνέθεταν τη μαζική αντίληψη των πολιτών περί πολιτικής κ κοινωνικής ζωής. Φτάσαμε στο σημείο η αξιοπρέπεια να θεωρείται βλακεία κ η ιδεολογία αναρχοκομμουνιστικό απολίθωμα.