#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2011

Σλάβοϊ Ζίζεκ: Shoplifters of the World Unite


Δημοσιευμένο στις 19/8/2011 στο London Review of Books
Η επανάληψη, σύμφωνα με τον Χέγκελ, παίζει ένα κρίσιμο ρόλο στην ιστορία: όταν κάτι συμβαίνει μόνο μία φορά, μπορεί να εκληφθεί ως ατύχημα, κάτι που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν η κατάσταση ήταν διαφορετική. Αλλά όταν το ίδιο γεγονός επαναλαμβάνεται είναι ένα σημάδι ότι εκτυλίσσεται μια βαθύτερη ιστορική διαδικασία. Όταν ο Ναπολέων έχασε στη Λειψία το 1813, φάνηκε σαν ατυχία. Όταν έχασε ξανά στο Βατερλό, ήταν σαφές ότι ο χρόνος του τελείωσε. Το ίδιο ισχύει και για τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Τον Σεπτέμβριο του 2008, παρουσιάστηκε από κάποιους ως μια ανωμαλία που θα μπορούσε να διορθωθεί μέσω καλύτερων κανόνων κλπ. Τώρα, που τα σημάδια των επαναλαμβανόμενων χρηματιστικών καταρρεύσεων συσσωρεύονται, είναι σαφές ότι έχουμε να κάνουμε με ένα δομικό φαινόμενο.

Διεθνής έκκληση ακαδημαϊκών κατά της μεταρρύθμισης των ΑΕΙ


Aντίστοιχες αλλαγές με αυτές που προωθούνται «είχαν καταστροφικές συνέπειες στην ανώτατη εκπαίδευση όπου εφαρμόστηκε», υποστηρίζουν οι Ακαδημαϊκοί  
Την συμπαράταξή τους με τους Έλληνες συναδέλφους τους πανεπιστημιακούς οι οποίοι αντιδρούν στις προωθούμενες δομικές αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, εκφράζουν 902 εκπρόσωποι της διεθνούς ακαδημαϊκής κοινότητας από 43 χώρες οι οποίοι διδάσκουν σε γνωστά πανεπιστήμια όπως του Βερολίνου, της Βιέννης, του Λονδίνου και του Παρισιού, το Κέμπριτζ, το Κολούμπια, το Μπέρκλει, η Οξφόρδη, το Πρίνστον και το Χάρβαρντ.

Μεταξύ των οποίων ο Νόαμ Τσόμσκι, η Τζούντιθ Μπάτλερ, ο Σλαβόϊ Ζίζεκ, ο Ζακ Ρανσιέρ και πολλοί άλλοι.
Oι υπογράφοντες ανταποκρίθηκαν στην έκκληση της Πρωτοβουλίας Ελλήνων Πανεπιστημιακών που δημιουργήθηκε με στόχο να ενημερώσει τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα για τα τεκταινόμενα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ – ΚΑΠΗΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ


Από τη βαθιά αρχαιότητα, μεγάλες γιορτές με επίκεντρο τις φωτιές γινόταν 21 με 25 του Ιούνη για να τιμηθεί η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου.

Ότι έχει απομείνει είναι το έθιμο των φωτιών στις γειτονιές που σβήνει πια, και το αθυρόστομο έθιμο του κλείδωνα, που τελείωσε σ’ αυτή τη γενιά, χλωμή επιβίωση των οργιαστικών γιορτών του παρελθόντος.

Στη θέση τους, με διαταγή του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους και του ιερατείου γιορτάζεται ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ένας ανέραστος φονταμεταλιστής – εθνικιστής Ισραϊλίτης τόσο μισάνθρωπος, που ισχυριζόταν πως όλοι οι άνθρωποι είναι εκ γενετείς αμαρτωλοί και τόσο καβαλημένος στο καλάμι που δήλωνε ότι αυτός ήταν ο αρμόδιος να τους ξεπλύνει τις αμαρτίες βουτώντας τους στον ποταμό Ιορδάνη.

Από τα σύγχρονα κάτεργα… στη ντουλάπα μας!


Γράφει η Αnakata-dyomenh

Τις προάλλες κάνοντας μια βόλτα στην Ερμού την περίοδο των εκπτώσεων εντυπωσιάστηκα από τις εξαιρετικά χαμηλές τιμές σε κάποια μεγάλα καταστήματα ρούχων πολυεθνικών εταιριών. Ανταγωνίζονταν τις τιμές των πολυάριθμων κινέζικων καταστημάτων ρούχων που έχουν ξεφυτρώσει παντού και γνωρίζουμε υπό ποιες συνθήκες κατασκευάζονται. Αναρωτιόμουν σε τι συνθήκες παράγονται αυτά τα ρούχα ώστε να έχουν περιθώριο για τέτοιες εκπτώσεις . Έχουν ακουστεί διάφορα για ράψιμο ρούχων σε πλοία μεταξύ Ασίας και Ευρώπης. Ωστόσο, δεν έχω καταφέρει να βρω μια επίσημη καταγγελία γι’ αυτό πέρα από φήμες. Πάνω λοιπόν που το σκεφτόμουν, έπεσα πάνω στην παρακάτω είδηση.

Η αθλιότητα της εκπομπής "Στην υγειά μας ρε παιδιά"!


Η εκπομπή αυτή αντικατοπτρίζει και αναπαράγει την μουσική της λαικούρας, της μιζέριας και της συμφοράς, με την οποία ο Ηγεμόνας μας διαπαιδαγώγησε μετα τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και είναι ένας απο τους βασικούς λόγους που φτάσαμε σήμερα εδω που φτάσαμε. Γι' αυτό πρέπει να σταματήσει αμέσως

του Εμμανουήλ Σαρίδη

Τη στιγμή που δεν ξέρουμε πώς θα μπορέσουμε να βγούμε απ’ το μαύρο και άραχλο τούννελ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των ευρωπαικών (τουτέστιν εβραικών) τραπεζών, στο οποίο μας οδήγησε ο πρωθυπουργός μας Geoffrey (1) και όταν δεχόμαστε απο την σοσιαλιστική του (!) κυβέρνηση την μια κατραπακιά μετα την άλλη, μας φτωχαίνει με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και τους φόρους επί φόρων, έφτασε την ανεργία στα ύψη και -το ακόμη χειρότερο - έχει καταχρεώσει την πατρίδα μας και συναινέσει στην απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας, το να γράφεις για μια μουσική εκπομπή της ΝΕΤ φαίνεται λίγο παράκαιρο. Όμως ένα άρθρο για μια τέτοια εκπομπή σαν την «Στην υγειά μας», που κάνει ένας Σπύρος Παπαδόπουλος, δεν είναι καθόλου παράκαιρο, στην πραγματικότητα είναι επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε.

ΔΗΛΩΝΩ ΕΘΝΙΚΟΦΡΩΝ ! ! ! !


Το γέλιο κάνει καλό: Μη χάσετε τη σάτυρα του Jon Stewart για τη φορολογία της άρχουσας τάξης και τα κυρίαρχα ΜΜΕ


Πριν λίγες μέρες είχαμε δει τις δηλώσεις του μεγαλοεπενδυτή Γουόρετ Μπάφετ, o οποίος καλούσε την κυβέρνηση να αυξήσει τους φόρους στους "έχοντες και κατέχοντες", όπως ο ίδιος, καθώς, όπως με αφοπλιστική ειλικρίνεια παραδεχόταν, πληρώνει μικρότερο ποσοστό του εισοδήματος του σε φόρους...ακόμα και από την υπηρέτρια του!

Εδώ και ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα των όσων είπε:
«Ενώ οι φτωχοί και η μεσαία τάξη πολεμούν στο Αφγανιστάν, κι ενώ οι περισσότεροι Αμερικανοί αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα, εμείς οι πολυεκατομμυριούχοι εξακολουθούμε να έχουμε υπερβολικές φοροαπαλλαγές», έγραψε ο 80χρονος επενδυτής, που η προσωπική του περιουσία υπολογίστηκε φέτος από το «Forbes» σε 50 δισεκατομμύρια δολάρια. «Οι βουλευτές στην Ουάσιγκτον αισθάνονται υποχρεωμένοι να μας προστατεύουν, λες και είμαστε είδος που κινδυνεύει με εξαφάνιση». 

ΟΧΙ άλλο Νταλάααρα...


Και γιατί να εκπαιδεύσουμε μια "χαμένη γενιά";





Στην εκπαίδευση, η κυβέρνηση προχωρά σε μαζικό "πετσόκομμα" - άλλωστε, μιλάμε για την εκπαίδευση μιας "χαμένης γενιάς" όπως οι ίδιοι οι κεφαλαιοκράτες την αποκαλούν.

Οι περισσότεροι βέβαια νέοι δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς σημαίνει αυτό - εδώ καλά-καλά δεν το έχουν καταλάβει οι γονείς τους άλλωστε.

Αν το καταλάβαιναν, θα έλεγαν στα παιδιά τους να βγουν στο δρόμο, και το ίδιο θα έκαναν και οι ίδιοι. 

Τι άλλο να κάνεις, όταν ο καπιταλισμός σε παγκόσμια κλίμακα θεωρεί "μη ανταγωνιστικούς" τους εργάτες της Δύσης, και προσπαθεί πρώτα να τους "κινεζοποιήσει" όσο μπορεί, και μετά βλέπουμε για επενδύσεις. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι ειδικά για τη νέα γενιά εργατών, δε θα υπάρχουν θέσεις εργασίας, και σίγουρα όχι με τους μισθούς που υπήρχαν ως τώρα. Πολλοί από τους σημερινούς νέους είναι καταδικασμένοι να ζήσουν άνεργοι, άποροι και φτωχοί - και πολλοί δεν το έχουν καν καταλάβει.

Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία: γιατί οι συμφωνίες με την Τρόικα είναι απεχθείς;



των Renaud Vivien, Eric Toussaint*

 Μτφ: Γ. Μητραλιάς

Η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία είναι οι τρεις πρώτες χώρες της Ευρωζώνης που τέθηκαν υπό τη κηδεμονία των πιστωτών τους συνάπτοντας σχέδια «βοήθειας» με τη «Τρόικα» που αποτελείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Όμως αυτές οι συμφωνίες, που γεννάνε νέα χρέη και που επιβάλλουν στους λαούς μέτρα λιτότητας χωρίς προηγούμενο, μπορούν να αμφισβητηθούν στη βάση του διεθνούς δικαίου. Πράγματι, αυτές οι συμφωνίες είναι «απεχθείς»  και άρα άνομες. Όπως το τονίζει η θεωρία του απεχθούς χρέους, «τα χρέη των Κρατών πρέπει να έχουν συναφθεί και τα απορρέοντα κεφάλαια να έχουν χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες και τα συμφέροντα του Κράτους» (1). Όμως, τα δάνεια της Τρόικα χορηγούνται υπό τον όρο της λήψης μέτρων λιτότητας που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και που δεν θα επιτρέψουν σε αυτά τα Κράτη να βγουν από τη κρίση.

Κάθε δάνειο που χορηγήθηκε με αντάλλαγμα την εφαρμογή πολιτικών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι απεχθές

Το «νταβατζηλίκι» των τραπεζιτών στην τσέπη μας!...


Γιατί πληρώνουμε φόρους; Γιατί οι κυβερνήσεις μας σπρώχνουν καθημερινά και πιο κοντά στην οικονομική εξαθλίωση; Γιατί κοντεύουν να φορολογήσουν και τον αέρα που αναπνέουμε;
Αν απαντήσατε «Μα, για να σωθεί η ελληνική οικονομία», υπάρχει φόβος να χαρακτηριστείτε αφελής. Η σωστή απάντηση είναι «Για να... 
πλουτίζουν οι τράπεζες»

Η συμμορία των τραπεζών έχει βάλει το πιστόλι στον κρόταφο του νομοθέτη και υπαγορεύει όλοι μας να δεχτούμε αδιαμαρτύρητα το «νταβατζηλίκι» των τραπεζιτών στην τσέπη μας.

Η είσπραξη εσόδων είναι, ή μάλλον θα έπρεπε να είναι ο κύριος στόχος της φορολογικής νομοθεσίας. Πρόσφατα όμως ξεπηδούν σαν μανιτάρια διατάξεις που φαίνεται εξυπηρετούν άλλο σκοπό: τον εξαναγκασμό του φορολογούμενου να μεταφέρει το σύνολο της ρευστότητάς του στις τράπεζες. 

Η Deutsche Bank ως ο ενορχηστρωτής της ριψοκίνδυνης γερμανικής πολιτικής


Η Ιταλία έχει βρεθεί τον τελευταίο καιρό στο πλευρό της Ελλάδας, όχι βέβαια από πνεύμα αλτρουισμού και αλληλεγγύης αλλά λόγω των κοινών προβλημάτων που αντιμετωπίζει. 
Χαρακτηριστικό είναι το μένος με το οποίο αντιμετωπίζουν την γερμανική αδιαλλαξία.
Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε για παράδειγμα εδώ, παρατίθενται μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία όσον αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η Deutsche Bank στην κατάρρευση των επονομαζομένων PIIGS.
Στο άρθρο αυτό διαβάζουμε ότι:
“Πριν από τρεις σχεδόν εβδομάδες η πολυεθνική Deutsche Bank ξεφορτώνονταν 7δις ευρώ σε τίτλους του ιταλικού δημοσίου πυροδοτώντας έναν διεθνές σπιράλ πωλήσεων. 
Σήμερα η σταθερότητα του ιταλικού χρέους εξαρτάται από τις αγορές των ιταλικών τίτλων από την ΕΚΤ, η οποία και κρατάει ήδη 22δις.
 Σε ανάλογη κατάσταση βρίσκονται και άλλες χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιρλανδία, οι οποίες γονάτισαν εξαιτίας των πωλήσεων των χρεωγράφων τους από την Deutsche Bank, και τώρα βρίσκονται υπό την προστασία (όχι χωρίς όρους) της ΕΚΤ.”
Και συνεχίζει: