#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

«Η γιορτή της Δημοκρατίας και η νέα χούντα» - Ανοικτή επιστολή του Καθηγητή Βασίλη Φίλια προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια


Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,
Όταν την επομένη του πραξικοπήματος του ’67, μία χούφτα άνθρωποι ιδρύσαμε τη Δημοκρατική Άμυνα γνωρίζαμε πολύ καλά ότι η Δημοκρατία δεν καταλήφθηκε από τις ερπύστριες των τανκς, αλλά είχε πρό πολλού αυτοκαταρρεύσει και αυτοαναιρεθεί εσωτερικά.

Αττίλες χτυπούν τουρκοκύπριους για να "προστατέψουν" τον Ερντογάν...







Την ώρα που ο Ερντογάν προκαλούσε με τις θρασύτατες δηλώσεις του στα κατεχόμενα, τα τουρκικά τσιράκια του σάπιζαν στο ξύλο όσους είχαν συγκεντρωθεί για να διαμαρτυρηθούν για την παρουσία του.
Χρήση ωμής βίας έκανε η κατοχική αστυνομία για να διαλύσει καθετί που εναντιωνόταν στον Τούρκο πρωθυπουργό. Οι Αττίλες χτυπούν ανελέητα τουρκοκύπριους διαδηλωτές που...

Δεν είναι μονόδρομος η κόλαση.


Ο νόμος και η τάξη επανήλθαν με δριμύτητα στο κυβερνητικό λεξιλόγιο 
(από κοντά και στο λεξιλόγιο των δημοσιογράφων του αστικού Τύπου που έχουν αναλάβει να θυμίσουν στο πόπολο πως οι νόμοι της αστικής τάξης έχουν την έγκριση της λαϊκής ψήφου). 
Το μήνυμα είναι σαφές: Φιλήσυχοι πολίτες γυρίστε στα καβούκια σας.
Η επίκληση του νόμου και της τάξης είναι προάγγελος για το πώς θα εφαρμοστούν οι αποφάσεις της τελευταίας Συνόδου Κορυφής της ΕΕ.

ΚΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ – ΛΙΜΟΣ: Ιμπεριαλιστικός έλεγχος της περιοχής μέσω αφανισμού


Εδώ και εβδομάδες ο ΟΗΕ προειδοποιούσε για μία επικείμενη ανθρωπιστική καταστροφή στο Κέρας της Αφρικής, μία περιοχή που αποτελεί μήλον της Εριδος για τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Η τραγωδία, φυσικά, δεν αποφεύχθηκε παρά τις προειδοποιήσεις και ο ΟΗΕ τελικά, την Τρίτη, κήρυξε δύο περιοχές της Σομαλίας σε κατάσταση λιμού.
 
Ως αιτία προβάλλεται η «ξηρασία, η χειρότερη των τελευταίων 60 ετών» και οι «εμφύλιες» συγκρούσεις.
 
Η αλήθεια, ως συνήθως, αποκρύβεται επιμελώς: η Σομαλία αλλά και η ευρύτερη περιοχή, αποτελεί εδώ και χρόνια «πεδίο βολής φτηνό», η καταστροφή είναι καθημερινή και αδιάλειπτη, ενώ η τροφή χρησιμοποιείται ως «όπλο», επιβολής, καταστολής και ελέγχου.

Ανασούλες...


 - Μιά ανάσα πήρε η οικονομία και η χώρα μετά τις Βρυξέλλες.
Ετσι μας είπαν ο Ψευτο-Γιώργος, η παράνομη κυβέρνησή του και
τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ. Μακάρι...
Γιατί εγώ βλέπω να χρειαζόμαστε...φιάλες οξυγόνου!!
Και μάλιστα πολύ σύντομα.
Από την 6η δόση του παλιού δανείου ή την 1η του νέου!!
 - Νενικήκαμεν...
Ανεφώνησαν οι πρασινο-πατριώτες, σφαγείς Πολιτών και Χώρας.
Δεν ξέρω αν αναφέρονται στο Μνημόνιο1, στο Μνημόνιο2 (μεσοπρό-
θεσμο) ή στο Μνημόνιο3 (νέα σύμβαση).
Αυτοί,αγόρι μου, έμαθαν να μετρούν Μνημόνια...Οχι πτώματα.

Mπρέιβικ & Σια: Ο Αγών τους


Το πρωτοφανές φονικό της Νορβηγίας ξύπνησε τους Ευρωπαίους από το λήθαργό τους. Η άνοδος της ακροδεξιάς σε συνθήκες οικονομικής κρίσης είναι μία πραγματικότητα που, ενώ θυμίζει έντονα ημέρες του μεσοπολέμου, ολόκληρη η Ευρώπη προτιμά να αγνοεί. Φιλοναζιστές ή ακόμη και αμετανόητοι νεοναζί έχουν ενταχθεί πλήρως στις αστικές δημοκρατίες και αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι συνομιλητές του πολιτικού συστήματος, στα δημοσιογραφικά πάνελ, τα πανεπιστήμια ακόμη και τα κοινοβούλια. 90 πτώματα εφήβων και 1.500 σελίδες μίσους, χαστούκι στα μούτρα των Ευρωπαίων. Δεν μπορούν πια να κοιμούνται αμέριμνοι.

O ήχος από τα γυμνά πέλματα των ανθρώπων που ζητούν δικαιοσύνη, ψωμί, γη και ελευθερία


 Kοντεύουν σχεδόν σαράντα χρόνια (1974) από την περίφημη μεταπολίτευση, που σήμανε το τέλος της εφτάχρονης δικτατορίας και την αυγή μιας νέας αστικής εποχής. 
H μεταπολίτευση (24.7.1974), ως αποτέλεσμα των αγώνων του λαού μας με αποκορύφωμα το Πολυτεχνείο και την Kυπριακή τραγωδία (πραξικόπημα, Σαμψών, τούρκικη εισβολή), ήρθε να ρυθμίσει μ' ένα νέο τρόπο ό,τι άφησε άλυτο η προχουντική περίοδος (1960-67). 
Aστικές μεταρρυθμίσεις, νομιμοποίηση της κομμουνιστικής δράσης, ομαλή εναλλαγή των αστικών κομμάτων στην εξουσία, εκκαθάριση και ομαλοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος κ.λπ.

Τι είναι και τι θέλει το ΕΠΑΜ;



Του Δημήτρη Καζάκη

Αν χρειαζόταν να πει κανείς με λίγα λόγια το τι είναι και τι θέλει το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ) θα έλεγε ότι απηχεί την προσπάθεια να συγκροτηθεί η ευρύτερη δυνατή κοινωνικοπολιτική συμμαχία του ίδιου του λαού, η οποία να υπερβαίνει τις διαχωριστικές γραμμές ιδεολογίας και κομματικής ταυτότητας στις γραμμές του στη βάση ορισμένων άμεσων στόχων ανατροπής της σημερινής κατάστασης και ανοίγματος του δρόμου για μια ριζικά διαφορετική πορεία του τόπου. Το ΕΠΑΜ έχει σαν σκοπό να πάρει πίσω ότι έχει στερήσει από τον εργαζόμενο λαό και τη χώρα το καθεστώς της δουλοπαροικίας του χρέους που έχει επιβάλει η τρόικα και η ντόπια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία.

«Ιδιώνυμο»: η πρώτη ποινικοποίηση των κομμουνιστικών ιδεών στην Ελλάδα


«Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών» ή αλλιώς όπως ονομάστηκε χαρακτηριστικά «Ιδιώνυμο».
Υπήρξε ο νόμος που εφαρμόστηκε στις 25 Ιουλίου του 1929 και ο οποίος ποινικοποιούσε τις «ανατρεπτικές» ιδέες.
Στόχος ήταν η δίωξη των κομμουνιστών και των αναρχικών και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. 
Ο νόμος του οποίου κύριος εκφραστής ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος αποτέλεσε την αρχή για τους μετέπειτα βασανισμούς, εξορίες, φυλακίσεις αριστερών.

«Πάσα απόπειρα διαταράξεως ή βιαίας ανατροπής του αστικού καθεστώτος, του οποίου στερεά θεμέλια είνε η πατρίς, η οικογένεια, η ιδιοκτησία θα εύρη αντιμέτωπον την πυγμήν του Κράτους. Είμεθα αποφασισμένοι να εξοπλίσωμεν το κράτος και τας αρχάς του διά τας αναγκαίας νομοθεσίας, όπως καταστή δυνατή η αποτελεσματική κοινωνική άμυνα κατά των απροκάλυπτων ανατρεπικών ενεργειών των εχθρών του κοινωνικού καθεστώτος» ήταν τα λόγια του Ελευθέριου Βενιζέλου το 1928 σε προεκλογική του συγκέντρωση.

Τα κόμματα και η συμφωνία Ελλάδας-ΕΕ



του Λευτέρη Ριζά

Το ΠΑΣΟΚ ως γνωστόν και πολύ φυσιολογικά πανηγύρισε για τη συμφωνία. Άρα δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούμε με αυτό. Η Ν.Δ. χωρίς να διαφωνεί επί της αρχής – και πως άλλωστε – διατύπωσε, δια στόματος κ. Αντώνη Σαμαρά, επιφυλάξεις και προτάσεις. Αξίζει να τις δούμε κάπως λεπτομερειακά.
Ο κ. Σαμαράς στην αρχή υπογράμμισε ότι  «Ο Ελληνικός λαός απαιτεί σήμερα αλήθειες. Ούτε πανηγυρισμούς, ούτε βέβαια πανικό». Για τις «αλήθειες» που απαιτείται να ειπωθούν   υπενθύμισε ότι ενώ πριν 14 μήνες ακούσαμε πως με το δάνειο των 110 δις ευρώ θα αποφεύγαμε τη χρεοκοπία και τέλη 2011 θα βγαίναμε στις «αγορές», ότι δεν θα έπαιρναν άλλα μέτρα εκτός Μνημονίου κλπ , τίποτα από όλα αυτά δεν επετεύχθη. « Συμπέρασμα, λοιπόν, πρώτο: η μέχρι τώρα πολιτική απέτυχε πλήρως! Η χθεσινή απόφαση είναι ακριβώς αυτό: Ομολογία αυτής της αποτυχίας! Γι’ αυτό χρειάζονται συνεχώς καινούργια μέτρα, καινούργιες δανειακές συμβάσεις, ενώ μετατίθεται συνεχώς προς τα πίσω ο χρόνος όπου η Ελλάδα θα μπορέσει να ξαναβγεί στις αγορές»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ

Τα δυο κεντρικά προσωρινά όργανα του ΕΠΑΜ


Σύμφωνα με τις αποφάσεις της Ιδρυτικής Συνδιάσκεψης του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου στην Αργυρούπολη στις 16/7, συγκροτήθηκαν σε σώματα τα δυο κεντρικά προσωρινά όργανα του Μετώπου. Τα όργανα αυτά είναι προσωρινά μέχρι το πρώτο τακτικό συνέδριο του ΕΠΑΜ και απαρτίζονται συγκεκριμένα από τους παρακάτω:

Α. ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:

Marshall Plan για τη «σωτηρία» των τοκογλύφων


Ευρωζώνη και τραπεζίτες διοχετεύουν κεφάλαια 160 δισ. για να «φυλακίσουν» την ελληνική κοινωνία για δεκαετίες στη λιτότητα και στην εξυπηρέτηση ενός «ελαφρύτερου» χρέους.

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Κάτι μας θύμιζαν όλα αυτά που έγιναν μεταξύ Αθήνας και Βρυξελών τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Λέξεις και φράσεις που τις έχουμε ξανακούσει- πρωτοφανής βοήθεια, εξαιρετική κατάσταση, ύψωση αναχωμάτων, ιστορική απόφαση. Μα, βέβαια! Τα είχαμε ξανακούσει τον Μάιο του 2010, τις μέρες της διαπραγμάτευσης και της ανακοίνωσης της συμφωνίας για τον πρώτο δανεισμό της Ελλάδας από την τρόικα και το πρώτο μνημόνιο. Κι εκείνη η απόφαση είχε διαφημιστεί ως η τελική λύση, και για εκείνο το πακέτο βοήθειας εκφραζόταν η βεβαιότητα ότι θα ηρεμούσε τις αγορές, ότι θα επέτρεπε στην Ελλάδα να επιστρέψει σ’ ένα χρόνο σ’ αυτές, με χαμηλότερα επιτόκια και κόστος δανεισμού κι ότι θα απέτρεπε τη μετάδοση της κρίσης σε άλλες χώρες. Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι, τρις…