#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Απειλές κατά Σαμαρά και του ελληνικού λαού



Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ¨ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ¨  ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΦΟΥΓΓΟΚΟΛΑΡΙΩΝ ΤΟΥ …


Του ¨ΝΤΑΝΤΟΝ¨
Σήμερα ( 8/7 ) η ¨Καθημερινή¨ , δια χειρός του ανταποκριτή της Αθανάσιου Έλλη από την Ουάσινγκτον , ΑΠΕΙΛΕΙ ( ¨συμβουλευτικά¨ )  τον Αντώνη Σαμαρά ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ  γενικότερα με βαθυστόχαστες Ατλαντικές σκέψεις… , από τις οποίες καταγράφουμε την πιο χαρακτηριστική και συμπερασματική !
ΠΡΟΣΔΕΘΕΙΤΕ – ΚΑΙ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΕ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ !
“…Εάν ο πρόεδρος της Ν.Δ. πιστεύει ότι αφού κερδίσει τις εκλογές οι Ευρωπαίοι- θα αναγκαστούν να τον αποδεχθούν και θα αγνοήσουν το παρελθόν, -πλανάται….Εάν δεν προβεί σύντομα σε πρωτοβουλίες προσέγγισης -όποιες αυτός κρίνει αναγκαίες- τη στάση του -ίσως πληρώσει η χώρα – στο μέλλον…¨ ( !!! , τονισμός δικός μας  )
Την υπόλοιπη βαθυστόχαστη ανάλυση μπορεί να την διαβάσετε εδώ :
Flashback
(Επιστροφή στο ¨σενάριο τρόμου του 2007 – 2008 ¨ , ¨όλα στην μάχη¨ για την επιβολή  της  ¨Full Democracy.¨ του American Dream  με το ¨All-American Team ¨ του Γεωργίου (β΄) Παπανδρέου )  :
Θυμάστε αυτό το  ΠΑΝΟΜΟΙΤΥΠΟ ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ άρθρο του 2007 ;
¨ΒΗΜΑ¨  ΠΑΡΑΚΕΥΗ – 29 / ΙΟΥΝΙΟΥ / 2007 : ¨…ΠΡΟΣΟΧΗ ( !) … Το παιχνίδι είναι μεγάλο και η χώρα μας είναι μικρή . Η βιασύνη του Πούτιν και οι αντιδράσεις των Αμερικανών δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει εμπλακεί σε μια σκληρή αναμέτρηση. Αυτονόητο είναι ότι χρειάζονται προσεκτικές αποφάσεις και ευέλικτες κινήσεις. Η Ελλάδα πρέπει να βγει κερδισμένη ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟΧΟΣ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗΣ Μ Α Ν Ι Α Σ – ΔΙΟΤΙ Ο Λ Ο Ι ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ Π Λ Ε Ο Ν ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ …¨
Τι είχε προηγηθεί και τι ακολούθησε του άρθρου εκείνου :


Μόνη ελπίδα, ο λαός (από τη Ρήξη που κυκλοφορεί 09/07)

Όποιος έζησε τις 45 μέρες των κινητοποιήσεων, που σφραγίστηκαν με την παρουσία εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλες τις πλατείες της Ελλάδας, και κατ’ εξοχήν στο Σύνταγμα, το ένιωσε στα μύχια του εαυτού του.
Το παλιό κομματικό σύστημα, έστω και να συνεχίζει τυπικά να υπάρχει, είναι πλέον νεκρό. Και δεν πρόκειται για μια παρόλα του αέρα. Ούτε υπάρχει πιθανότητα επιστροφής. Κι αυτό γιατί η κρίση συνεχίζεται και δυστυχώς θα συνεχιστεί· κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται εύκολες παλινορθώσεις.
Η καρέκλα της εξουσίας, η καρέκλα του βουλευτή, μοιάζει όλο και περισσότερο με ηλεκτρική καρέκλα. Και το ίδιο ισχύει με την καρέκλα των μεγαλοδημοσιογράφων. Όλοι τους θα το αντιληφθούν αυτό το καλοκαίρι, όταν θα δοκιμάσουν να  βγουν στον «έξω κόσμο», όπως ήδη το εισπράττουν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Οι μέρες της κυριαρχίας  τους έχουν τελειώσει ανεπιστρεπτί.

Ομιλία Δ. Καζάκη στην Πλατεία της Δράμας 2/7/2011


Χρεοκοπία άπαξ ή εσαεί;



thumb
Του Σταύρου Χριστακόπουλου
 
«Δεν υπάρχει λόγος να μπει η χώρα σε τέτοιες θυσίες και να κάνει τέτοιες περικοπές στην ποιότητα ζωής του ο Έλληνας φορολογούμενος και τα χρήματα να πηγαίνουν στις πληρωμές τόκων, οι οποίοι θα είναι σημαντικά αυξημένοι έναντι των προηγούμενων ετών. Αν και πολέμιος της πτώχευσης, οφείλω να σημειώσω ότι από την επιβολή επιτοκίου 8% είναι προτιμότερη»! Μα ποιος λέει τέτοιες ακρότητες;
Μήπως τις λέει κάποιος κομμουνιστής, κάποιος κολλημένος δογματικός; Κάποιος ανεύθυνος υποκινητής της «γιούχας», κατά προτίμηση «συριζαίος»; Κάποιος που έχει επενδύσει τα λεφτά του στην πτώχευση της χώρας και δεν κάνει άλλη δουλειά παρά να την προπαγανδίζει ασυστόλως για να «πάει ταμείο» και να εισπράξει τα πολύτιμα CDS του;

Εκδηλώσεις λαϊκής "λατρείας" και .. δηλώσεις αποκύρηξης (Βίντεο)



Στο βίντεο που παραθέτουμε –από την τηλεόραση του Αλφα- παρακολουθούμε την πρόσφατη «λατρεία» που έδειξαν οι πολίτες στα στελέχη του κυβερνητικού θιάσου Μαγκριώτη, Βενιζέλου Κασσάρα.
Επίσης ακούμε τον εκπρόσωπο προπαγάνδας να ζητάει δήλωση μετανοίας από τον Σύριζα. Απ’ αυτό το ερέθισμα και μέρα που είναι δεν αντιστεκόμαστε να παραθέσουμε απόσπασμα από την «Δήλωση» προς το καθεστώς της εποχής που υπέγραψε σαν σήμερα το 1939 ο Αντρέας Παπανδρέου αποκηρύσσοντας το παρελθόν του και την … κομουνιστική καταστρεπτική δράση.

Tι έλεγε ο Παπουτσής των ΜΑΤ πριν 34 χρόνια...


"Στην πέμπτη επέτειο του Πολυτεχνείου, η σκέψη μας είναι στραμμένη στους λαούς όλου του κόσμου που αγωνίζονται ενάντια στο φασισμό, το σιωνισμό, τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό...

Στον ηρωικό λαό της Παλαιστίνης που μάχεται για το ιερό χώμα της πατρίδας του, για τη Δημοκρατία και την Ανεξαρτησία...

Ξέρουμε και τώρα ποιος είναι ο εχθρός μας. Και τότε και σήμερα, ο αγώνας μας είναι ενάντια στους Αμερικάνους και το ΝΑΤΟ. Ενάντια σε αυτούς που επιβουλεύονται την Εθνική Ανεξαρτησία της πατρίδας μας, ιδιαίτερα σήμερα που η κατάσταση παρουσιάζεται εξαιρετικά κρίσιμη...

«Υπερκοριός»!



Ενα από τα «παράπλευρα» της υπόθεσης με τα στημένα στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι οι χιλιάδες φορές που αναφέρθηκε - σαν να ήταν το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο - η δράση και η λειτουργία του περίφημου «κοριού της ΕΥΠ».
*
Μιλάμε για το χαφιεδορουφιανομηχάνημα το οποίο είναι ειδικό - λέει - στις υποκλοπές και στο φακέλωμα των τηλεπικοινωνιών.
*
Λες, δηλαδή, και το κράτος μας δεν είχε ιδέα, δεν ήξερε και δεν ξέρει τι γινόταν - και τι θα συνεχίσει να γίνεται - στο ποδόσφαιρο των Ανωνύμων Εταιρειών και ως εκ τούτου χρειαζόταν, τάχα μου, τις... υποκλοπές για να το μάθει.
*
Να, όμως, που με ένα σμπάρο τους προέκυψε κι άλλο τρυγόνι:
Από τη μια, έσπευσαν να δημιουργήσουν την αποπροσανατολιστική απάτη περί «κάθαρσης» του ποδοσφαίρου.
Από την άλλη, τους προέκυψε και μια βολική για το σύστημα της καθεστωτικής «ευνομίας» ευκαιρία: Να προωθήσουν την εξοικείωση των ανθρώπων με τη λογική της παρακολούθησης των πάντων από το «Μεγάλο Αδελφό».
*

θέμα πατριωτικό!…

Καλώ, συχνά, κατά τη διάρκεια του κηρύγματος, το λαό να πάρει μέρος στις διαμαρτυρίες εναντίον του καθεστώτος της τροϊκανής ληστοκρατίας. Και μου λένε ότι πολιτικολογώ…
Και το λένε αυτό, γιατί συνήθισαν ν’ ακολουθούν, σαν τους τυφλούς στον άδη, κάποιες κομματικές ληστοσυμμορίες. Και να υπερασπίζονται, στο όνομα της κομματικής τύφλωσής τους, τους «δικούς» τους απατεώνες.
Κι ας μεθόδευσαν οι εκλεκτοί τους την χείριστη από καταβολής ελληνισμού προδοσία εναντίον της πατρίδας. Κι ας σπρώχνουν απτόητοι την πατρίδα στο βάραθρο της ολοκληρωτικής και τελειωτικής καταστροφής. Με το ξεπούλημά της. Και την παντοειδή υπονόμευση της πολιτισμικής της παράδοσης και την αποσάθρωση του κοινωνικού της ιστού.
Αλλά δεν είναι μόνο ο λαός, που εθελοτυφλεί. Είναι και πάμπολλοι κορυφαίοι παράγοντες. Και μάλιστα και εκκλησιαστικοί:

Το στυμμένο ποδόσφαιρο


Κακώς λέμε και γράφουμε πως το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα είναι στημένο. Στυμμένο είναι. Αφυδατωμένο από κάθε αθλητική διάσταση, από κάθε προοπτική. Άνυδρο. Χωρίς ίχνος υγρασίας που φέρνει η συγκίνηση. Ακόμη χειρότερα, κοντεύουμε να γίνουμε και εμείς έτσι, να πιστέψουμε πως έτσι είναι το ποδόσφαιρο, και δεν υπάρχει τρόπος για να είναι αλλιώς.

Τι λέω τώρα; Ηθικολογίες και μεγάλες κουβέντες; Όχι. Αλλά δεν υπάρχει τρόπος – σε όλα στη ζωή – να καταλάβεις αν μπορείς να κάνεις ή να αλλάξεις κάτι, εάν δεν απαιτήσεις από το αυτονόητο, να κουβαλήσει τις αποδείξεις του


Ανήκω στους ρομαντικούς, που η σχέση του με το ποδόσφαιρο είναι ας πούμε επιφανειακή και γι αυτό καμιά φορά απαιτητική. Δεν ποτίστηκε με τα ακριβά γκαζόν του ποδοσφαιρικού χλοοτάπητα. Γδάρθηκε στις αλάνες, κυνηγημένη συνήθως από τις αγανακτισμένες γειτόνισσες που είχαν βαρεθεί να αλλάζουν σπασμένα τζάμια. Κι έτσι παρέμεινε. «Με τον Δομάζο αρχηγό και τον Σιδέρη κυνηγό» ένα πράγμα. Με τον Μίμη Παπαϊωάννου και τον Θωμά Μαύρο. Με μια εφηβεία, το ίδιο ατίθαση με τα μαλλιά του Υβ Τριαντάφυλλου.