#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

ΑΞΙΟΣ ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ...


Δ.Ο.Λ. = ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ

   O  Στ. Ψυχάρης, από το «Βήμα της Κυριακής»,  ( συναιτέρος του Γκαίμπελς την εποχή του Β' παγκόσμιου πολέμου),  ανησυχεί για το γεγονός ότι κανείς δεν πρόκειται τελικά να τιμωρηθεί για το σκάνδαλο της «Ζήμενς», έστω και για τα μάτια του κόσμου. 
   Προσπαθεί όμως στο δεδομένο παιχνίδι της διαπλοκής και της συγκάλυψης, να εμπλέξει και άλλους πλην του δικομματισμού, αποδίδοντας έμμεσα σε δυνάμεις, όπως το ΚΚΕ, ευθύνες που ανήκουν αποκλειστικά στο σύστημα της αστικής διαχείρισης και στα κόμματά του. 

Δείτε που μας οδηγεί η άγρια λιτότητα...

  
Από το "Παπατζήδες"
 
Τι σου κάνει η οικονομική κρίση...
Αυτό θα πει μας πήρε και τα σώβρακα το ΔΝΤ...
Η κοπέλα
βέβαια δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη ανάγκη απο εσώρουχα...
Έχει
το...
 πακέτο να υποστηρίξει το φοβερό αυτό ρούχο πάνω στην πίστα...
 
Και εις ανώτερα!!
   http://www.trelokouneli.gr/

Απροκάλυπτη επίθεση στον Μίκη Θεοδωράκη από ελβετική εφημερίδα


«Ο Μίκης Θεοδωράκης και το τραγούδι της παράνοιας», είναι ο τίτλος σχολίου της ελβετικής εφημερίδας «Neue Zürcher Zeitung» με θέμα το νέο κίνημα «Ανεξάρτητων Πολιτών» που ίδρυσε ο μουσικοσυνθέτης. «Ο Μίκης Θεοδωράκης εκπροσωπούσε πάντα το καλό. Στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο βασανίστηκε από τους φασίστες, στη χούντα το ίδιο. Με τις αντιστασιακές του συναυλίες κίνησε τότε το ενδιαφέρον του κόσμου για την κατάσταση στην πατρίδα του. Αγωνίστηκε για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Και ασφαλώς πάνω από όλα είναι ο δημιουργός της περίφημης μουσικής του Ζορμπά. Πώς κατέληξε όμως τώρα;» αναρωτιέται ο συντάκτης του σχολίου, ο οποίος επισημαίνει ότι «ο Θεοδωράκης βλέπει τη χώρα του περικυκλωμένη από εχθρούς. Εάν ήταν ένας από αυτούς τους θερμοκέφαλους συνωμοσιολόγους που κατακλύζουν τα ελληνικά ιδιωτικά κανάλια και εκτονώνονται, δεν θα πείραζε. Όμως η μεταστροφή του Θεοδωράκη από αντιφασίστα-αντιστασιακό σε παρανοϊκό, εθνικιστή και φιλοπόλεμο φανφαρόνο μας αφήνει άναυδους. Ας ελπίσουμε ότι οι περίπου 10.000 οπαδοί που έχει το κίνημά του στο Facebook έχουν πιο κριτικό πνεύμα.»

Πηγή: Deutsche Welle

Θεωρούν «ντεμοντέ» τα κυριαρχικά δικαιώματα...


Από tasos

Με το που ανέβηκε χτες στο βήμα της Βουλής η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ξεκίνησε στην αίθουσα η συνηθισμένη σε τέτοιες περιπτώσεις οχλοβοή, από τα έδρανα κυρίως του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. 
Απαντώντας στις παρατηρήσεις βουλευτών του ΚΚΕ, που ζητούσαν να γίνει ησυχία στην αίθουσα, η Αλέκα Παπαρήγα είπε: «Δεν πειράζει, άστους να μιλάνε. Ασχολούνται με πιο σοβαρά προβλήματα. 

Αυτά είναι ντεμοντέ, τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα. 

Τώρα, ασχολούμαστε με το να δημιουργήσουμε την εντύπωση ότι αν πάνε δέκα στη φυλακή, το πολιτικό σύστημα έγινε αρνάκι και έγινε σύγχρονο και καλό. 

Και είκοσι να πάνε στη φυλακή με τη "Ζήμενς", τα ίδια και χειρότερα θα είμαστε. Λοιπόν, ασχολούνται με πιο σοβαρά ζητήματα. 

Είναι ντεμοντέ τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα. 


Η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ δεν παίζουν κανένα ρόλο. 

Γι' αυτό μιλάνε μεταξύ τους. 

Εμένα προσωπικά δε με ενδιαφέρει, ούτε ασχολούμαι ποιος μιλάει και ποιος δεν μιλάει, ποιος προσέχει και ποιος δεν προσέχει. 

Το Κοινοβούλιο είναι δοσμένο. 

Κάνουμε, όμως, το καθήκον μας, γιατί έχουμε φτάσει εδώ με κάποια ψήφο, δεν ήρθαμε έτσι. 

Δεν μπήκαμε μόνοι μας και καθίσαμε σε κάποια έδρανα. 

Και είμαστε υποχρεωμένοι να τα πούμε, ξέροντας ότι μιλάμε σε ώτα μη ακουόντων».

Σκουπιδοφάγοι στην Αθήνα...

Κι όμως, στην Ελλάδα του 2011 η τροφή είναι πλέον για πολλούς είδος πολυτελείας. Η φτώχεια χτυπά όλο και περισσότερους ανθρώπους, αναγκάζοντάς τους, αντί για τα ράφια των σούπερ μάρκετ και τις λαϊκές αγορές, να...
καταφεύγουν στα σκουπίδια για να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί. Το 1937, ο συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ έγραψε τη νουβέλα «Ανθρωποι και ποντίκια». Από τότε μέχρι και σήμερα έχουν περάσει εβδομήντα τέσσερα χρόνια και ο τίτλος του συγκεκριμένου έργου δεν παρέμεινε απλώς διαχρονικός αλλά αποτυπώνει την εφιαλτική πραγματικότητα που βιώνουν πολλοί Ελληνες. Εικόνες Κατοχής, εικόνες που συνηθίζαμε να βλέπουμε σε χώρες της Αφρικής, όπου μικρά παιδιά πέθαιναν από την έλλειψη νερού και τροφής, γίνονται πραγματικότητα στην Αθήνα.

Οι δημοσιογράφοι και το λαϊκό αίσθημα.


δημοσιογράφοι και λαϊκό αίσθημα
Η δημοσιογραφία έχει σαν σκοπό την ενημέρωση των πολιτών είτε κοινοποιώντας ειδήσεις είτε καταγγέλλοντας τα κακώς κείμενα είτε σχολιάζοντας.

Ο δημοσιογράφος οφείλει να είναι όσο το δυνατόν αμερόληπτος και αντικειμενικός. Είναι όμως;


Παρακολουθώντας όμως κυρίως τα δελτία των καναλιών (όπου έχουμε και εικόνα του δημοσιογράφου) διαπιστώνουμε ότι οι περισσότεροι κάνουν τα εντελώς αντίθετα. Παραπληροφορούν, μεροληπτούν και σχολιάζουν θετικά ή αρνητικά ανάλογα με ποιον θέλουν να εξυπηρετήσουν. Έχει ειπωθεί ότι μερικοί δρουν κατ’ εντολή, «αυτόν χτύπα τον ανελέητα» ή «αυτόν μην τον ενοχλείτε» ή «αυτόν υμνήστε τον».


Όταν μιλάνε οι σοβαροί της Ελλάδας οι άλλοι, κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο!



Ορίστε τι μας αραδιάζει ο κ. Παντελής Καψής (τα πλάγια κόκκινα δικά του. Τα υπόλοιπα δικά μου):

Ο νεο-κομμουνισμός του Μίκη!O συμβολισμός ήταν ξεκάθαρος. Από τη μια πλευρά, προσκεκλημένος ομιλητής, ο Μίκης Θεοδωράκης. Σήμανε εθνικό εγερτήριο ζητώντας να αντισταθούμε, να υψώσουμε το ανάστημά μας στους δανειστές, «να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις», να αρνηθούμε να εξοφλήσουμε το χρέος.
Αν κάποιος καταφεύγει σε συμβολισμούς τότε προφανώς αυτός δεν είναι ο Μίκης, αλλά ο Καψής. Ποια είναι η μια και ποια η άλλη; Θα το ξεκαθαρίσει σε λίγο με τρόπο που μόνο ένας αγράμματος τολμάει, γιατί είναι τόσο μεγάλη η άγνοιά του που δεν καταλαβαίνει καν τι ο ίδιος λέει. Όχι δεν τον βρίζω, θα ήθελα μάλιστα να μιλήσω εκλεπτυσμένα, τόσο εκλεπτυσμένα, που να ξεπέρναγα τον εαυτό μου, αλλά δεν αξίζει τον κόπο, γιατί τζάμπα θα πήγαιναν όλα. Απλώς θα μπερδευτεί.

ΤΟ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΜΕΛΛΟΝ.


  Από vasiliskos 
 
Συμβαίνει να μιλώ πολύ συχνά με νέα παιδιά, πρώτον γιατί είμαι μητέρα και το σπίτι είναι ένα σημείο συνάντησης νεολαίας, δεύτερον συμβαίνει να έχω ένα μπλογκ και υπάρχουν παιδιά που μου στέλνουν μειλ και συζητάμε διάφορα φλέγοντα πράγματα. Συμβαίνει επίσης ένα τρίτο γεγονός. Είμαι ακατάταχτη κι αυτό είναι και καλό και κακό. Καλό γιατί μπορώ να μιλάω με ανθρώπους που αισθάνονται επίσης ανένταχτοι κάπου, και μπορούμε να κάνουμε πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις, και κακό γιατί πολύ άνθρωποι ενδιαφέροντες αλλά κολλημένοι οι οποίοι βγάζουν το μέτρο και μετράνε σαν τον Προκρούστη πόσο περισσεύει κάποιος ή πόσο πρέπει να τον τραβήξουν, απογοητεύονται πολύ εύκολα ίσως γιατί μόνιμα περιμένουν κάτι που τους μοιάζει για να το θαυμάσουν. Είναι ένας έμεσος πνευματικός ναρκισισμός για να το πω πιο καλλιτεχνικά!

H AΠΑΓΩΓΗ

 
Ένας οδηγός βρίσκεται μέσα στο αυτοκίνητό του, σε ένα τεράστιο μποτιλιάρισμα σε αυτοκινητόδρομο για Αθήνα.
Δεν
κινείται τίποτα.
Ξαφνικά
, ένας άνδρας του χτυπάει το τζάμι. Ο οδηγός κατεβάζει το παράθυρο:
- Τι συμβαίνει;
- Τρομοκράτες
απήγαγαν τον Πρωθυπουργό Παπανδρέου και ζητούν 10 εκατομμύρια ευρώ για λύτρα.
Αλλιώς
θα τον λούσουν με βενζίνη και θα τον κάψουν ζωντανό. Πηγαίνουμε από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο και μαζεύουμε από τους οδηγούς ό,τι μπορεί να δώσει ο...
 καθένας.

Ο οδηγός
ρωτάει:

- Τι δίνει περίπου ο κάθε οδηγός;

- Γύρω στο ένα λίτρο.

Rumba Rave “banquero” en el Santander, ή αλλιώς “Τραπεζίτη, δεν έχουμε λεφτά”


Όταν η κρίση παράγει τέχνη από τα κάτω. Το παρακάτω βίντεο είναι μία δράση μιας κολεκτίβας φλαμέγκο στη Σεβίλλη, που αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν με το δικό τους πρωτότυπο τρόπο σε μία τράπεζα της πόλης τους. Μέχρι φυσικά να τους διώξει ο σεκιουριτάς… 
Μεταφέρει ο iguana.



ΣΧΟΛΙΑΣΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ