#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Πρωτομαγιά 1936 (Θεσσαλονίκη)










Πρώτη του Μάη!

Τζερεμέδες...


Ένας αρχαιοελληνικός χρησμός έλεγε ότι η πόλις θα χαθεί, όταν θα την κυβερνήσει είτε ο σίδηρος είτε ο χαλκός:
"ως χρησμού όντος τότε την πόλιν διαφθαρήναι, όταν αυτήν ο σιδηρούς φύλαξ ή ο χαλκός φυλάξη."
Πλάτων, Πολιτεία: 415c


Εύκολα μπορεί να καταλάβει πλέον τον χρησμό:
Οι πολιτείες χάνονται, όταν δεν κυβερνιούνται πια απ' τους Νόμους, όταν δεν πρυτανεύουν πλέον οι αξίες κι η υψηλοφροσύνη, αλλά τ' αγοραία αλισβερίσια κι η θρησκεία του χρήματος.
Τι γίνεται, όμως, όταν την πόλιν φυλάσσουν τζερεμέδες, με την ανοχή, ασφαλώς, κατ' όνομα πολιτών-ντενεκέδων;
Μόνον οι αθεράπευτα ηλίθιοι δεν έχουν αντιληφθεί πλέον τι παίζεται στο μπουλούκι της νεοελληνικής φάρσας. Αν θα μπορούσαμε να το συνοψίσουμε σε μια φράση, θα μπορούσε να ήταν η ακόλουθη:
"Τα 350 κουρεύονταν· τα 110 όχι!"


Το χρονικό της προαναγγελθείσης απάτης φαίνεται πως πλέον οδηγείται στην κορύφωσή του. Η φάμπρικα της απάτης είναι βασικά απλή: η κατ' όνομα ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε να ενεχυριάσει (κυριολεκτικά) την Ελλάδα, προκειμένου να διασφαλιστούν πολύ συγκεκριμένα, κι εν πολλοίς υπερεθνικά, τραπεζικά συμφέροντα.
Α, και τα funds. Να μην λησμονούμε τα funds, που, καθώς φαίνεται, αποτελούν πλέον "εθνικό διακύβευμα"...

Εξεγέρσεις, Ταξική Πάλη & Αγώνες για Ελευθερία και Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια στον Κόσμο: Ντοκιμαντέρ “Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος”. Ρίξτε μια ματιά και σ΄αυτό. Όσο αντέχετε.



Ντοκιμαντέρ “Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος”. Ρίξτε μια ματιά και σ΄αυτό. Όσο αντέχετε.
(Πιθανόν  κάποιοι να το έχετε ήδη δει. Το παραθέτουμε για όσους δεν το έχουν πάρει χαμπάρι.)
Γιατί μας έχει φλομώσει ο εγκέφαλος…
Τις συνωμοσίες και την απληστία τους μέσα γμτ…
Δεν μας αφήνουν να ζήσουμε ήσυχοι σε ένα κομμάτι γης…
Πρέπει υποχρεωτικά να είμαστε σκλάβοι τους;

Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος για πολλούς έχει ήδη αρχίσει. Οι πολιτικές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού σε παγκόσμια κλίμακα έχουν διαστάσεις πολεμικής, λένε οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ, και ο «πόλεμος» με πέτρες και ρόπαλα ενάντια σε όσους προσπαθούν να τον επιβάλλουν έχει ήδη αρχίσει. Με αφορμή τις κινητοποιήσεις στο Σιάτλ στο γύρισμα της χιλιετίας οι σκηνοθέτες ακολουθούν τα κινήματα διαμαρτυρίας ανά τον κόσμο και καταγράφουν τις στιγμές σύγκρουσης.
Για τον κύριο εμπνευστή και σκηνοθέτη της ταινίας Rick Rowley (Η.Π.Α., 2003), οι κοινωνικές συγκρούσεις στο Μεξικό, την Αργεντινή, την Παλαιστίνη, τη Νότια Αφρική και τη Νότια Κορέα, οι μάχες του «Βορρά» στο Κεμπέκ και τη Γένοβα και ο «Πόλεμος ενάντια στην Τρομοκρατία» στη Ν.Υόρκη και το Ιράκ, αποτελούν σημεία ενός ενιαίου και παγκόσμιου κύματος αντίστασης, απέναντι στη βία της καθεστηκυίας οικονομικής και πολιτικής ηγεμονίας. Μια διαμάχη χωρίς συγκεκριμένο εχθρό, πεδίο μάχης, γεωγραφικά όρια και τέλος. Χίλιες εμφύλιες διαμάχες. Ο Τέταρτος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Οι συνταρακτικές εικόνες πόνου και αντίστασης, που χρειάστηκαν πάνω από δύο χρόνια για να συλλεχθούν από όλες τις άκρες του πλανήτη, συντίθενται σε ένα ενιαίο πλαίσιο, μέσω της αφήγησης.
(From the front-lines of conflicts in Mexico, Argentina, South Africa, Palestine, Korea, ‘the North’ from Seattle to Genova, and the ‘War on Terror’ in New York, Afghanistan, and Iraq.
It is the story of men and women around the world who resist being annihilated in this war.)
Τα σχόλια αυτά-περίληψη, τα δίνουν όλοι όσοι έχουν περάσει το ντοκιμαντέρ αυτό. Απ΄ότι φαίνεται είναι απ΄τον ίδιο το δημιουργό του ντοκιμαντέρ.



Πηγή (βίντεο)*: Το κανάλι του  στο YouTube.
http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/

Γεωπολιτικές ανακατατάξεις και σενάρια πολέμου



Οι ομοιότητες ανάμεσα στην περίοδο που προηγήθηκε της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, και στη δεκαετία του ’20, που οδήγησε στο χρηματιστηριακό κραχ του 1929 και στην μετέπειτα, μέχρι τον πόλεμο, μεγάλη οικονομική ύφεση, είναι αρκετά εντυπωσιακές ώστε να περάσουν απαρατήρητες. Όχι τόσο για το παρόν, που αυτό έτσι κι αλλιώς συμβαίνει, όσο για το μέλλον και την πιθανή κατάληξη που θα μπορούσε να έχει η παρούσα παγκόσμια οικονομική, πολιτική και κοινωνική αναταραχή.

Αν θέλουμε να κωδικοποιήσουμε τα αίτια που οδήγησαν στη μεγάλη ύφεση του ’30, σε Ευρώπη και Αμερική, αυτά θα συνοψίζονταν στην υπερπαραγωγή, στην χρηματιστικοποίηση της οικονομίας, στον υπερδανεισμό και στη μεγάλη ανισότητα στην κατανομή του πλούτου, συστατικά τα οποία συναντάμε σε πλήρη ανάπτυξη και στην παρούσα φάση.

Ενδεικτικά, βλέπουμε ότι το 1930, το 99% των κεφαλαίων στην ηπειρωτική Ευρώπη, με επίκεντρο τη Γερμανία, ήταν ήδη εγκατεστημένο στη χρηματοπιστωτική σφαίρα, ενώ μόνο το 1% παρέμενε στην παραγωγή. Σχετικά με την ανισοκατανομή, αυτή είχε φτάσει σε εκρηκτικά επίπεδα. Για παράδειγμα, μέχρι το 1929, το πλουσιότερο 1% κατείχε το 40% του πλούτου της Αμερικής, κι ενώ η παραγωγικότητα ανάμεσα στο 1919 και 1929 είχε αυξηθεί κατά 43%, τα κέρδη από την αύξηση αυτή κατευθύνονταν σταθερά προς τα υψηλά εισοδήματα, που αυγάτιζαν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Παράλληλα, ο ανώτερος φορολογικός συντελεστής είχε φτάσει στο χαμηλότερο δυνατό σημείο, στο 25%, διευρύνοντας ακόμα περισσότερο το άνοιγμα στα εισοδήματα.

Αύριο πάμε στη συγκέντρωση και μένουμε εκεί μέχρι να φύγουν οι επικίνδυνοι που κυβερνούν τη χώρα


  • Στην αυριανή, πικρή, Πρωτομαγιά, πάμε όλοι στην συγκέντρωση και μένουμε εκεί. Πάμε και μένουμε
Η Εργατική Πρωτομαγιά ή Labour Day σαξωνιστί, δεν είναι γιορτή ή ευκαιρία για εκδρομή και αργία. Είναι η ετήσια μνήμη ενός γεγονότος, της εξέγερσης των εργατών στο Σικάγο το 1886, και η ανανέωση της δέσμευσής μας ως πολιτών και εργαζομένων, στον μεγάλο και διαρκή αγώνα για καλυτέρευση των συνθηκών στην εργασία και στην ζωή μας. Και στο μετασχηματισμό της κοινωνίας σε ανθρώπινη.
Φέτος θα είναι μια πικρή Πρωτομαγιά. Γιατί πολλές από αυτές τις κατακτήσεις δύο αιώνων έχουν χαθεί. Ειδικά φέτος, δεν έχουμε τίποτε να γιορτάσουμε. Εχουμε όμως πολλά για να θυμώσουμε και πολλά για να οργιστούμε.
Να οργιστούμε για το ότι οι ηγεσίες αυτής της κοινωνίας έχουν κάνει την ζωή και την καθημερινότητα του λαού και των εργαζομένων μια κόλαση αδικίας, οδύνης και απελπισίας. Οτι έχουν ξαναγυρίσει το καθεστώς στην “αγορά εργασίας” περίπου στα όρια που ίσχυαν στην εκκίνηση της βιομηχανικής εποχής.

1η ΜΑΗ. Από το Σικάγο στον 21ο αιώνα


Δεκαετία του 1880. Οι εργάτες των ΗΠΑ μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου θέτουν επιτακτικά το αίτημα για μείωση του χρόνου εργασίας τους. Στο Συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας το 1884 ορίζεται η 1η Μάη του 1886 να είναι η ημέρα που οι εργάτες θα κατεβούν σε απεργία διαρκείας με στόχο την καθιέρωση του οκτάωρου, αυξήσεις στους μισθούς τους και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Ετσι καθιερώνεται η μέρα αυτή σαν η «παγκόσμια ημέρα της εργατικής τάξης». Βέβαια οι πρώτοι αγώνες των εργατών τουλάχιστον στις δύο μεγαλύτερες βιομηχανικές χώρες (ΗΠΑ και Αγγλία) ξεκινούν πολύ νωρίτερα (αρχές του 19ουαιώνα). Στην Αγγλία μάλιστα οι εργάτες απαίτησαν για πρώτη φορά το οκτάωρο το 1829 και εφαρμόστηκε το 1856 στην αποικία της Βικτώριας. Το δεύτερο μισό του 19ουαιώνα ο καπιταλισμός αναπτυσσόταν με ταχύτατους ρυθμούς. Το ίδιο και η παραγωγή προϊόντων. Με ακόμα μεγαλύτερους ρυθμούς όμως μεγάλωναν τα κέρδη των καπιταλιστών, χωρίς να υπάρχει καμιά αντιστοιχία με τους μισθούς και τις συνθήκες διαβίωσης της εργατικής τάξης. Οι εργάτες είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν σχεδόν όλη την ημέρα, κάτω από δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες, για ένα κομμάτι ψωμί. Πολλές φορές αναγκάζονται να δουλεύουν ακόμα και μικρά παιδιά. Για περίθαλψη και ασφάλιση ούτε λόγος. Αρχίζουν όμως σιγά σιγά να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια συνειδητοποίησης. Οι εργάτες αντιλαμβάνονται το ρόλο τους μέσα στην κοινωνία, ότι δηλαδή αυτοί είναι που παράγουν τον πλούτο και πρέπει να τον απαιτήσουν. Σταθμός στην αφύπνιση των εργατών, σ' όλο τον κόσμο, έπαιξε η πρώτη απόπειρα κατάληψης της εξουσίας από την εργατική τάξη, με την Κομμούνα του Παρισιού το 1871.

1 αιώνα πριν, οι εργάτες δεν έβγαιναν στο δρόμο για να δουν τον "βασιλικό γάμο", αλλά για να επιβάλλουν το 8ωρο





1 αιώνα μετά, στο σήμερα, τι ακριβώς κάνουν οι εργάτες; Ακόμα και το 8ώρο, αίτημα...του προηγούμενου αιώνα είναι "άπιαστο όνειρο" για τους περισσότερους.

Ο καπιταλισμός δίνει κίνητρο στον κάθε καπιταλιστή να εκμεταλλευτεί όσο περισσότερο μπορεί τους εργάτες του, αδιαφορώντας για τη φτώχεια και τη μιζέρια της ζωής τους. Και παράλληλα, ο κάθε κεφαλαιοκράτης δεν είναι καθόλου υποχρεωμένος να σκεφτεί τις ευρύτερες επιπτώσεις των πράξεων τους - αντίθετα, αν θέλει να "πετύχει", έχει κίνητρο να αδιαφορήσει για αυτές, προκαλώντας το χάος (δείτε τι γίνεται σήμερα, όπου πλέον οι καπιταλιστές έχουν ρημάξει τόσο πολύ τους εργάτες, που αυτοί δε μπορούν καν να αγοράσουν αυτά που παράγουν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια τεράστια κρίση).


Απέναντι σε αυτό, οι εργάτες τον προηγούμενο αιώνα, που είχαν βιώσει την ωμή αυτή βαρβαρότητα, επέβαλλαν ένα -μερικό έστω- έλεγχο της παραγωγής από αυτούς, βάζοντας κάποια όρια στη χαοτική εκμετάλλευση των κεφαλαιοκρατών. Και για να το κάνουν αυτό, οργανώθηκαν σε σωματεία, έφτιαξαν και εργατικά κόμματα, ίδρωσαν και μάτωσαν όταν η άρχουσα τάξη έστειλε τις κρατικές και παρακρατικές δυνάμεις καταστολής εναντίον τους.


Πέθανε ο ήρωας Απόστολος Σάντας


Ένα μήνα πριν από τη συμπλήρωση 70 χρόνων από το κατέβασμα της σημαίας με τη σβάστικα από την Ακρόπολη και παραμονή της εργατικής Πρωτομαγιάς, έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών ο Απόστολος Φιλίππου Σάντας.
Ο Λάκης Σάντας έγινε γνωστός στο πανελλήνιο όταν τη νύχτα της 30ης προς 31ης Μαΐου του 1941, κατέβασε μαζί με τον Μανώλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.
Ο Απόστολος Σάντας με καταγωγή από τη Λευκάδα, γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1922 στην Πάτρα.
Πάντοτε ιδεολόγος και σεμνός έλεγε: "Δεν κυνηγάω ποτέ τη δημοσιότητα γιατί θεωρώ ότι έχει εξευτελιστεί το ζήτημα πάρα πολύ. Την αντίσταση δεν την κάναμε μόνο εμείς, έχουν σκοτωθεί χιλιάδες παλικάρια, γυναίκες και άνδρες, "ανώνυμοι"".
Ο Σάντας ήρθε στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά του το 1934. Το 1940 τελείωσε το γυμνάσιο και αμέσως εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών,αλλά θα αποφοιτήσει μετά την απελευθέρωση της χώρας.
Το 1942 εντάχθηκε στο ΕΑΜ και στη συνέχεια στην ΕΠΟΝ για να καταλήξει στο βουνό με τον ΕΛΑΣ όπου συμμετείχε σε πολλές μάχες και τραυματίσθηκε το 1944.
Η δράση του είναι αδιάκοπη και το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία, το 1947 φυλακίζεται στην Ψυττάλεια και το 1948 εστάλη στη Μακρόνησο. Από εκεί κατάφερε να ξεφύγει για να καταλήξει στην Ιταλία και στη συνέχεια στον Καναδά όπου θα ζήσει έως και το 1962. Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1963.
Η οικογένειά του ευχαριστεί θερμά τον διευθυντή, τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του Κέντρου Αναπνευστικής Ανεπάρκειας στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (Μ.Α.Θ.) του νοσοκομείου "Σωτηρία", που έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να τον σώσουν. 

XΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ....ΓΕΝΟΠ ΠΑΤΡΑΣ !!!


Aπό φαντασία... άλλο τίποτα οι συνδικαλιστές της Πάτρας. Στην περίπτωση της ΔΕΗ ο πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος της ΓΕΝΟΠ Θεόδωρος Κανελλόπουλος αποφάσισε να εφαρμόσει τη γνωστή ρήση «οφθαλμόν αντί οφθαλμού»! Και επειδή η κυβέρνηση ξεπουλά τη ΔΕΗ με τίμημα πολύ μικρότερο από την πραγματική αξία της επιχείρησης, αποφάσισε να βάλει αγγελία στο Διαδίκτυο (στο μπλογκ των συνδικαλιστών) και να πουλά... ένα από τα τζιπάκια της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.
Στην αγγελία γράφει χαρακτηριστικά: «Πωλείται αυτοκίνητο λόγω ανάγκης... μόνο 230 ευρώ»! Και στη συνέχεια εξηγεί πως πρόκειται για ένα καινούργιο NISSAN X-TRAIL (μοντέλο 2010) με μόλις 4.500 χιλιόμετρα και με όλα τα κομφόρ! Για πληροφορίες έχει δώσει τηλέφωνα... της ΔΕΗ στην Αθήνα, όμως ο συντάκτης του κειμένου έχει βάλει και το όνομά του: «Θεόδωρος Κανελλόπουλος - πρόεδρος ΕΔΟΠ ΔΕΗ Πάτρα». Και στη συνέχεια επισημαίνεται: «Το αυτοκίνητο είναι νοικιασμένο από τη ΔΕΗ με τη μέθοδο leasing. Άρα δεν είμαστε ιδιοκτήτες για να το πουλήσουμε. Όπως δεν είναι ιδιοκτήτης της ΔΕΗ και ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου που την εκποιεί για 400 εκατομμύρια ευρώ όταν η περιουσία της σύμφωνα με τα πάγια λογιστικά της στοιχεία ανέρχεται σε 16 δισεκατομμύρια ευρώ και η πραγματική της πολύ περισσότερο».   
   
  ΠΗΓΗ     dete.gr
 

Κάτω τα χέρια από τον σύντροφο Άκη




Δημήτρης Καζάκης - δυσάρεστες αλήθειες (25 Απρ. 2011)

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ: Ο ''ΠΡΑΣΙΝΟΣ'' ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΣΕ ΡΟΛΟ «ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ»!


ΑΣΦΑΙΡΑ ΠΥΡΑ ΚΑΙ ΛΕΟΝΤΑΡΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ;
ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ! 

Μέχρι τώρα, όλες, σχεδόν, οι εγκληματικές ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων είχαν ένα ανέλπιστο σύμμαχο: ΤΗΝ ΗΓΕΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΣΚΕ, που συνήθως έλεγχε τα Συνδικάτα των υπό ιδιωτικοποίηση δημοσίων εταιρειών.
Μάλιστα, αν κατά σύμπτωση την ιδιωτικοποίηση προωθούσε η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τότε ο ρόλος της ηγεσίας της ΠΑΣΚΕ έφτανε μέχρι εκείνον της ανοικτής συμπαιγνίας και του «ατζέντη» της εκποίησης!
Οι ηγεσίες, βεβαίως, του «πράσινου» συνδικαλισμού στα λόγια τάσσοντο κατά των ιδιωτικοποιήσεων, στην πράξη, όμως, δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να τις εμποδίσουν αποτελεσματικά και αρκούντο σε κινητοποιήσεις για τα «μάτια του κόσμου».
 

Αυτονόητες μούντζες.

 Κάθε βράδυ που πέφτω για ύπνο δίνω μια υπόσχεση: την άλλη μέρα θα είμαι
ένα καλό...Κοράκι. Δεν θα βρίζω, δεν θα φτύνω, δεν θα μουντζώνω.
Θα παραμένω ψύχραιμο, νηφάλιο και χαλαρό...Κοράκι.
Ελα, όμως, που δεν μ' αφήνουν ν΄αγιάσω... Μόλις ανοίξω το χαζοκούτι, τον υπο-
λογιστή ή καμιά κωλοφυλλάδα, σωρηδόν οι ευκαιρίες να παραβώ την υπόσχεση.
  Εκείνο που με διαολίζει περισσότερο είναι οι γελοίες ατάκες. Τα κολπάκια.
Οι στημένοι "δημοσιογράφοι" και οι "πατριώτες" πολιτικοί.
 - Μάζεψε, λοιπόν, ο πρωθυπουργός των Ελλήνων υπηκόων και Ξένων αφεντάδων
τη γραφική ομάδα που ονομάζει υπουργικό συμβούλιο και τους έκανε μάθημα.
"Αγαπάτε αλλήλους" τους παρότρυνε, όντας στο πνεύμα των ημερών.
"Τα υπουργεία δεν είναι φέουδα". (Αυτό, φαίνεται διαπιστώνει η προσωπική του
security).
"Να συνεργάζεστε...οριζοντίως". (Λες και για το χάλι τους...φταίει το...καθέτως!!).
Οσο ορθές και απαραίτητες είναι οι παροτρύνσεις  του νεαρού manager, άλλο τόσο αυτονόητες είναι. Προφανώς η "επανάσταση του αυτονόητου" που εξαγγέλλει
κάθε τρεις μήνες...κωλώνει!!
Μάλλον, οι υπουργοί είναι αντεπαναστάτες και φεουδάρχες!!
Κι αφού δεν αντιλαμβάνονται τα παπανδρεϊκά αυτονόητα, δικαιούνται μιας μούντζας.
Οχι από μένα, αλλά από το...αφεντικό τους!!

Διεκδικώντας… τη χώρα

thumb

Του Δημήτρη Καζάκη

«Και να ξεχρεώναμε σήμερα σε 10 χρόνια θα ήμασταν πάλι χρεωμένοι». Έτσι περιέγραψε την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ Σάββας Ρομπόλης. «Το χρέος είναι 350 δισ. ευρώ και να βρισκόταν κάποιος να μας δώσει όλα τα χρήματα σήμερα, αν δεν ανασυστήσουμε την παραγωγική βάση και δεν προχωρήσουμε ανακατανομή των πόρων τότε σε 10 χρόνια θα είχαμε πάλι το ίδιο πρόβλημα» δήλωσε χαρακτηριστικά στην εκπομπή "ΣΚΑΪ Τώρα" (26/4).
Τι μας λέει ο επιστημονικός συνεργάτης του κορυφαίου συνδικαλιστικού οργάνου της χώρας, της ΓΣΕΕ; Μας λέει ότι το χρέος δεν πρέπει να μας απασχολεί και τόσο, γιατί ακόμη κι αν το ξεφορτωνόμασταν τότε με τις παρούσες συνθήκες πάλι στα ίδια θα καταλήγαμε. Προσέξτε λογική. Σε μια εποχή όπου το μνημόνιο έχει αποδειχτεί ότι αναγεννά το πρόβλημα της υπερχρέωσης με εκρηκτικό τρόπο, ο επιστημονικός συνεργάτης της ΓΣΕΕ μας λέει ότι δεν πρέπει να μας απασχολεί και τόσο. Πώς αλλιώς θα αφήσουμε ήσυχους τους δανειστές και το πολιτικό τους προσωπικό να ξεζουμίσουν την χώρα και τους εργαζόμενους; Πώς αλλιώς θα τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν την κατεδάφιση δικαιωμάτων, συνθηκών και όρων εργασίας. Πώς αλλιώς θα τους δώσουμε την δυνατότητα να ολοκληρώσουν την δουλοπαροικία του χρέους που οικοδομούν στη χώρα.
Αλήθεια, είναι τόσο απλή υπόθεση το να ξεφορτωθούμε το χρέος ώστε οι επιστημονικοί συνεργάτες της ΓΣΕΕ ασχολούνται με την «επόμενη ημέρα»; Εκτός κι αν σκέφτονται στα σοβαρά ότι μπορεί να υπάρξει «ανασύσταση της παραγωγικής βάσης» με δεδομένη την κατάσταση του χρέους. Αν λοιπόν είναι τόσο απλή υπόθεση, γιατί δεν μας λένε τις προτάσεις τους; Γιατί η ΓΣΕΕ δεν έχει βγάλει κουβέντα για το τι πρέπει να γίνει με το χρέος και το καθεστώς που οικοδομείται πάνω του; Την ενδιαφέρει, ή τα έχει βρει με τους δανειστές και τοκογλύφους και γι’ αυτό περιορίζεται σε προτάσεις διαχείρισης της κρίσης;

ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ


Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

ΕΝΑΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΑΠΟΡΕΙ..


Στους πίνακες ανεργίας είμαι ένα ανώνυμο ποσοστό.
Στην περικοπή των μισθών είμαι ένας ανώνυμος πολίτης.
Στην ακρίβεια είμαι ένας ανώνυμος αποδέκτης.
Στις θυσίες που μου ζητάς να κάνω είμαι ένας ανώνυμος μάρτυρας.
Στην άνιση κατανομή του πλούτου είμαι η ανώνυμη μεριά που πάντα χάνει.
Στη καταπάτηση της ζωής μου από τα κοράκια της εξουσίας είμαι το ανώνυμο κεφάλι που πατάει η μπότα.
Στο παιχνίδι εξουσίας-κέρδους γενικότερα είμαι ο ανώνυμος μαλάκας που κοροϊδεύεις ασύστολα.
Δεν ενδιαφέρθηκες ποτέ να μάθεις το όνομά μου, ούτε των παιδιών μου, ούτε των γονιών μου, ούτε αν ζω ή αν πεθαίνω.
Μόλις ξεκίνησα λοιπόν να γράφω σε ένα ιστολόγιο γιατί θα πρέπει να σου συστηθώ?
Η ανώνυμη δυστυχία μου σε αφήνει παγερά αδιάφορο.
Η ανώνυμη διαμαρτυρία μου όμως θεωρείται αδίκημα?

Οι εταιρείες θησαυρίζουν και τα κράτη πτωχεύουν

Φωτο: arthrosyllektis.blogspot.com
Θεατές σε δύο έργα που προβάλλονται ταυτόχρονα είναι οι πολίτες στις χώρες της ανεπτυγμένης Δύσης. Το πρώτο είναι μια χολιγουντιανή παραγωγή, με πρωταγωνιστές επιχειρήσεις που σημειώνουν ονειρεμένα κέρδη. Η Apple, με το καλύτερο αποτέλεσμα τριμήνου στην ιστορία των επιχειρήσεων, η Intel με απροσδόκητη κερδοφορία και φυσικά η General Electric που βρίσκει τα παλιά της μεγαλεία.
Στην ίδια αίθουσα και στη διπλανή οθόνη παίζεται των θρίλερ του χρέους. Θα μπορούσε να είναι και ντοκιμαντέρ, εάν η δραματουργία του δεν ήταν τόσο φροντισμένη. Εδώ ο Μπαράκ Ομπάμα, με γυρισμένες τις τσέπες, ψάχνει να βρει από πού θα κόψει 4 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ολα αυτά υπό το άγρυπνο μάτι των οίκων αξιολόγησης που ακονίζουν τα μαχαίρια.

ΑΚΗΣ: "ΜΑΖΙ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ" ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΑ ΙΔΙΑ!


ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ – ΝΔ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ!
ΜΟΝΗ ΚΑΘΑΡΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ! 

Την ώρα που πραξικοπηματικά και με κατάλυση κάθε ίχνους δημοκρατίας, εφαρμόζεται μια δηλητηριώδης Μνημονιάδα, που οδηγεί τη χώρα στην άβυσσο, στη Βουλή, με ευθύνη της κυβέρνησης, παίχτηκε ένα κακόγουστο θέατρο με φόντο τον Α. Τσοχατζόπουλο και το μέγα πολιτικό, παραγωγικό και οικονομικό σκάνδαλο των υποβρυχίων και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά!
 
 Η κυβερνητική πλειοψηφία της Βουλής, μαζί και η ΝΔ, “κρύφτηκαν” κυριολεκτικά πίσω από τον Τσοχατζόπουλο για να βγάλουν “λάδι” όλους όσους στις διαδοχικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συναποφάσισαν τις συμβάσεις των υποβρυχίων, όσους τις διαχειρίστηκαν και όσους πώλησαν τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά σχεδόν “τζάμπα” στη Γερμανική HDW (σημερινή Thyssen Krupp) με 4,5 εκ. ευρώ και προίκα παραγγελίες 3 δις ευρώ!
Η κυβερνητική πλειοψηφία με συμπαίκτη τη ΝΔ παρέκαμψαν την επιστολή του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος ζητούσε, με την παραγγελία του στη Βουλή, διερεύνηση ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών για αυτούς που συναποφάσισαν και διαχειρίστηκαν τις παραγγελίες των υποβρυχίων (με δυο λόγια τη μισή κυβέρνηση Σημίτη και τους Σπηλιωτόπουλο, Μεϊμαράκη). ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην ουσία έβγαλαν τους πάντες άρον – άρον ΑΘΩΟΥΣ και τα “φόρτωσαν” όλα στον Τσοχατζόπουλο.

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

Σκιαγραφώντας τo προλεταριάτο της σημερινής εποχής

FREE photo hosting by Fih.gr
{...}  Στις 20 Ιούλη του 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς κατέληξε σε μια απόφαση που σφράγισε την ιστορία του εργατικού κινήματος σε ολόκληρο τον κόσμο. «Σκοπός μας  είναι να οργανωθεί μια μεγαλειώδης διαδήλωση σε συγκεκριμένη ημερομηνία, με τέτοιο τρόπο ώστε ταυτόχρονα σ' όλες τις χώρες και σ' όλες τις πόλεις, την ίδια συμφωνημένη ημέρα, οι εργάτες να απαιτήσουν απ' τις δημόσιες αρχές να μειώσουν με νόμο την εργάσιμη ημέρα στις οκτώ ώρες και να εφαρμόσουν στην πράξη τις υπόλοιπες αποφάσεις του Συνεδρίου του Παρισιού ». Έχοντας υπόψη το γεγονός ότι μια παρόμοια διαδήλωση έχει ήδη αποφασιστεί για την 1η Μαΐου 1890 από την Αμερικάνικη Ομοσπονδία Εργασίας στο Συνέδριό της, το οποίο συνήλθε στο Σαιντ Λούις τον Δεκέμβριο του 1888, η ημερομηνία αυτή υιοθετείται και για την διεθνή διαδήλωση.  « Οι εργάτες των διαφόρων χωρών θα πρέπει να οργανώσουν την διαδήλωση αυτή σύμφωνα με τις συνθήκες που τους έχουν επιβληθεί απ' την συγκεκριμένη κατάσταση κάθε χώρας ». {...} Έτσι  γεννήθηκε η Εργατική Πρωτομαγιά.  (Φώτο: Συγκέντρωση εργατών και αγροτών στη Λιβαδειά 1 Μάη του 1919).

ΠΟΥΤΑΝΕΣ...

    
Γράφει ο Gianapo

Σήμερα θα μιλήσουμε για πουτάνες. Όμως όχι για πουτάνες της σειράς, ούτε για πουτάνες που η ζωή τις ανάγκασε να βγουν στο πεζοδρόμιο για βιοποριστικούς λόγους.
Οι δικές μου πουτάνες είναι στο δρόμο εκ γενετής. Αγαπούν τη δουλειά τους και την κάνουν με κέφι και ευχαρίστηση. Είναι θηλυκές αλλά και αρσενικές και καταλαμβάνουν μεγάλο χώρο στον παγκόσμιο χάρτη της οικονομίας και της πολιτικής.
Είναι οι πουτάνες κράτη, οι πουτάνες ηγέτες, οι πουτάνες δικτάτορες, οι πουτάνες κερδοσκόποι, οι πουτάνες...

Αυτές οι πουτάνες δεν μας περιμένουν σαν πελάτες, έτοιμες να ανοίξουν τα πόδια τους σε όποιον καταβάλει το τίμημα. Είναι πουτάνες με ειδικές δεξιότητες και περιμένουν από εμάς να ανοίξουμε τα πόδια μας, ή στην ανάγκη μας τα ανοίγουν με το ζόρι και εισπράττουν για αμοιβή τους ότι τους καπνίσει, χρεώνοντας πανάκριβα τις υπηρεσίες τους που μας παρέχουν με το ζόρι.

Σε «βρώμικη» ομηρία η χώρα…


Φωτο: enotikoaristero.wordpress.com
Το οικονομικό μέλλον της χώρας έχει διαβρωθεί από το εφιαλτικό χρέος. Ας μην ξεχνάμε ότι το μέλλον είναι μεγαλύτερο από το παρόν και ότι η αποπληρωμή των χρεών έχει βαρύτατο κόστος. Πρέπει να κερδηθεί μέσω σκληρών δημοσιονομικών και εργασιακών πολιτικών, από τις οποίες υποφέρουν πρωτίστως τα αδύναμα νοικοκυριά. Η ελληνική κοινωνία έχει ήδη πικρά αντιληφθεί ότι δεν αρκεί η λογική των θυσιών για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Προφανώς, οι χρεωμένες χώρες χάνουν το δικαίωμα επιλογής για το οικονομικό μέλλον τους. Το περίσσευμά τους δεσμεύεται στο εξωτερικό σαν φόρος οικονομικής υποτέλειας. Και οι δημοκρατικά εκλεγμένοι πολιτικοί εκχωρούν την άσκηση πολιτικής στους «κεντρικούς σχεδιαστές» του σημερινού κόσμου των Βρυξελλών, του Βερολίνου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ. Πολύ περισσότερο όταν μια χώρα και οι κυβερνήσεις της έχουν τεράστιο έλλειμμα οικονομικής διπλωματίας.

Καταπέλτης ο συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης. Όλη η ομιλία και τα στοιχεία που παραθέτει.

 
ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΤΟΧΗΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ
 
Αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτηθήκαμε από την ασυλία της εθνικής κυριαρχίαςΔεσμεύονται όλες οι περιοχές της ελληνικής επικράτειας που χρησιμεύουν για την άμυνα της χώρας και όλες οι πηγές πλούτου
H ημερίδα αυτή είναι ιστορική, γιατί αποτελεί το πρώτο βήμα χρέους της πνευματικής ηγεσίας της χώρας απέναντι στον λαό που αγωνιά, απέναντι στον λαό που τη γέννησε και την ανέθρεψε.
Η ημερίδα αυτή είναι ιστορική, γιατί αποτελεί το πρώτο βήμα ευαισθησίας της πανεπιστημιακής κοινότητας, η οποία, από το ανώτατο επίπεδο της γνώσης, σκύβει και ακούει τους παλμούς αγωνίας του Ελληνικού Λαού, που βιώνει καθημερινά το δυσβάστακτο βάρος της κρίσης.
Η μεγάλη κοινωνικοπολιτική κρίση είναι στον τρίτο της χρόνο και η επιβολή των σκληρών όρων του δανεισμού της χώρας μας στον δεύτερο χρόνο. Η αγωνία του Ελληνικού Λαού όλο αυτό το χρονικό διάστημα ήταν πνιγμένη μέσα σε μια απέραντη ένοχη σιωπή. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η πολιτική ηγεσία του τόπου και το τεράστιο σύστημα καιροσκόπων, που παραλύει τις δυνάμεις της κοινωνίας, σιωπούσαν. Τα πολιτικά κόμματα και η εθνική αντιπροσωπεία απολάμβαναν την εξουσία και ψιθύριζαν λόγια που, αντί να αποκαλύπτουν την αλήθεια, τη νόθευαν ή την κάλυπταν. Εν τω μεταξύ, οι απλοί πολίτες ρωτούσαν πού είναι η πνευματική μας ηγεσία.

Τη Δευτέρα η αίτηση αποφυλάκισης του Σάββα Ξηρού

Τη Δευτέρα, 2 Μάη, στις 9 το πρωί, στο Δικαστικό Μέγαρο Πειραιά (Σκουζέ και Φίλωνος), στο 1ο Τριμελές Πλημμελιοδικείο (2ος όροφος), θα εκδικαστεί η αίτηση διακοπής εκτέλεσης της ποινής, που έχει υποβάλει ο Σάββας Ξηρός, προκειμένου να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης.
 
Η δίκη είναι η μοναδική στο πινάκιο, γι’ αυτό και θα ξεκινήσει στις 9 το πρωί.
 
Η κατάσταση της υγείας του Σάββα Ξηρού είναι γνωστή. Από τον ιατρικό φάκελο, που περιλαμβάνεται στην αίτηση διακοπής της ποινής προκύπτουν:
 
1) Ολική τύφλωση από το ένα μάτι και ελάχιστη όραση από το άλλο, το οποίο επίσης κινδυνεύει.
2) Φλεβική ανεπάρκεια και επίδρασή της στα κάτω άκρα, η οποία δημιουργεί κίνδυνο ακρωτηριασμού.
3) Ακουστικά προβλήματα με κίνδυνο πλήρους απώλειας της ακοής.
4) Νευρολογικά και αγγειακά προβλήματα.
5) Χρόνιο άσθμα.
6) Αναπηρία 67%, διαπιστωμένη από την αρμόδια κρατική επιτροπή.
 
Βάσει αυτών των αδιαμφισβήτητων στοιχείων, ακόμα και το άκρως κατασταλτικό σε υποθέσεις «τρομοκρατίας» Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για «απάνθρωπη συμπεριφορά» (παραβίαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ).

Ο χρυσός, τελευταίο καταφύγιο...


Στη «Χρυσή αμφισβήτηση», κείμενο που αναρτήθηκε στις 23.3.2011, έκανα αναφορά στις μεγάλες αγορές χρυσού από το Ιράν, όπως επίσης και στην αυξανόμενη προσφυγή στο χρυσό από χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία. Την επόμενη περίοδο και μέχρι σήμερα παρατηρήθηκε ισχυρή άνοδος της τιμής του πολύτιμου μετάλλου, που προφανώς είχε σχέση με την αύξηση της ζήτησής του. Ο χρυσός ξεπέρασε τα 1.500 δολάρια την ουγκιά, ενώ το ασήμι έφτασε στα 47 δολάρια.

Η αύξηση της τιμής των πολύτιμων μετάλλων και η ανάληψη ορισμένων «χρηματικών λειτουργιών» από αυτά είναι σαφώς δηλωτική της παγκόσμιας αποσταθεροποίησης. Ταυτόχρονα η αύξηση αυτή συνιστά και έμπρακτη αμφισβήτηση της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας στη διεθνή οικονομία.

Σε όλη τη μεταπολεμική περίοδο η Αμερική είχε αποκτήσει το δικαίωμα διαχείρισης του διεθνούς χρηματικού μέσου με την ανεξέλεγκτη έκδοση και διακίνηση δολαρίων. Σε περιπτώσεις όπως λ.χ. του «Σχεδίου Μάρσαλ» για τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Ευρώπης, η Αμερική απλώς χορηγούσε δολάρια στις ευρωπαϊκές χώρες, τα οποία, κατά μεγάλο μέρος, επέστρεφαν υπό μορφή παραγγελιών στις βιομηχανίες της.

Σχεδιαστές...μόδας.

 Απροσδιόριστης ηλικίας η...φοροδιαφυγή εν Ελλάδι.
Οσο χρονών και να την κάνεις...μέσα θάσαι.
Επιβίωσε αναρίθμητων πρωθυπουργών, υπουργών και βουλευτών.
Στοχοποιήθηκε από όλους και όλους τους...κατετρόπωσε.
Προσδιορίστηκε σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια δραχμούλες (Αντρέας-1981)
και μερικές δεκάδες δις ευρώ (Φυγάς Καραμανλής-2004).
Βαφτίστηκε "κακοδαιμονία κράτους και οικονομίας". Σπορ. Μαγκιά.
  Εχει παρατηρηθεί πως τα τελευταία χρόνια κάθε κυβέρνηση καταθέτει και ψηφίζει,
κατά μέσο όρο, δύο νόμους το χρόνο για τα φορολογικά θέματα. Εξαίρεση η σημε-
ρινήπου κατάφερε να θεσμοθετήσει 9 νόμους σε 18 μήνες θητείας!!
  Ως πόρνη παντός καιρού και...εισοδήματος, η φοροδιαφυγή μπαινοβγαίνει,
προκλητικήατιμώρητη, αλλά αποτελεσματική σε...σπίτια, γραφεία και...τσέπες
εφοπλιστώνβιομήχανων, λογής επιχειρηματιών, εμπόρων, ελεύθερων επαγγελ-
ματιών, αγροτών κλπ.

Γερμανικό μοντέλο...

Οπως μετέδωσαν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, περίπου 7,5 εκατομμύρια (!) είναι οι Γερμανοί εργαζόμενοι που ζουν με λιγότερα από 400 ευρώ το μήνα!
*
Στο «νοικοκυρεμένο», στο «σοβαρό», στο «πλεονασματικό», στο «αναπτυγμένο» γερμανικό κράτος, ένας πληθυσμός, που αριθμητικά ισοδυναμεί με μια Ελλάδα σχεδόν, λιμοκτονεί!
*
Να, λοιπόν, που οι θεωρίες περί «ανάπτυξης» είναι άνευ σημασίας, αν δεν απαντηθεί το βασικό ερώτημα: «Ανάπτυξη για ποιον»; Προφανώς, η ανάπτυξη του γερμανικού καπιταλισμού δεν αφορά... εξίσου τα γερμανικά μονοπώλια και τους Γερμανούς εργαζόμενους.
*
Το ίδιο ισχύει και με τη θεωρία περί «πολιτικής σταθερότητας». Μια χαρά σταθερότητα γνωρίζει το αστικό πολιτικό οικοδόμημα στη Γερμανία. Το αποτέλεσμα: Οι Γερμανοί εργαζόμενοι, είτε με κυβέρνηση σοσιαλδημοκρατών, είτε με συγκυβέρνηση σοσιαλδημοκρατών - χριστιανοδημοκρατών, είτε τώρα με κυβέρνηση χριστιανοδημοκρατών, στην ίδια θέση βρίσκονται: Είναι το αναλώσιμο «κάρβουνο», που ρίχνεται στη φωτιά, που θυσιάζεται και λιώνει για να γυρίζει τους τροχούς της «ατμομηχανής της Ευρώπης».
*
Και να σκεφτεί κανείς ότι εκεί δεν έχουν ούτε μνημόνιο, ούτε τρόικα. Που σημαίνει ότι για να πίνουν οι πολυεθνικές το αίμα των εργαζόμενων, δεν χρειάζονται ντε και καλά μνημόνια. Υπάρχουν πολλοί - καπιταλιστικοί - τρόποι...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

"Ριζοσπάστης"

Η ευθύνη του συστήματος και η ευθύνη των προσώπων


Οι χαρακτήρες όλων των ανθρώπων, άρα και των πολιτικών είναι προϊόντα μιας κοινωνικής διαδικασίας και ενός συγκεκριμένου κοινωνικού περιβάλλοντος.
Υπό αυτή την έννοια, δεν μας φταίνε τα συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα. Διότι οι χαρακτήρες αυτών των πολιτικών, όπως και οι πολιτικές τους, είναι προϊόντα μιας διαδικασίας και ενός περιβάλλοντος. Εχθρός μας βασικός παραμένει η διαδικασία και το περιβάλλον που γεννά τέτοια πρόσωπα, όπως και τις πολιτικές.
Πράγματι, μπορούμε να πάρουμε από όποιον χώρο θεωρεί ο καθένας ως πιο “ενάρετο” πολιτικά ή ηθικά ή όπως αλλιώς τον θεωρεί εγκεκριμένο και ενδεδειγμένο, ένα πρόσωπο και να το θέσουμε, σαν πείραμα, μέσα σε αυτό το συγκεκριμένο, και γνωστό σε μας για την διαφθορά και την μολυσματικότητά του, πολιτικό μας σύστημα. Σε πόσο χρονικό διάστημα θα έχει γίνει και το πρόσωπο αυτό σαν τους άλλους που ξέρουμε; Σε έναν χρόνο, σε δύο; Θα γίνει σίγουρα. Στον έναν ή στον άλλον βαθμό.

Το απεχθές χρέος


Ν. Λυγερός
Η ύπαρξη της έννοιας του απεχθούς χρέους είναι η απόδειξη ότι μέσω της δικαιοσύνης, μπορεί η ηθική να εισβάλει στην οικονομία. Το απεχθές χρέος αν και φαινομενικά παράλογο για τους συντηρητικούς κύκλους, είναι μόνο και μόνο παράδοξο. Έχει αυτό το κοινό στοιχείο με τη δημοκρατία, η οποία αποδέχεται μέσα της το παράδοξο για να εξασφαλίσει την ικανότητά της και την ανθεκτικότητά της, δίχως να επιδιώκει την πληρότητά της. Το υπόβαθρο του απεχθούς χρέους είναι η ανάλυση του χρέους από μία αντικειμενική οντότητα που δεν επηρεάζεται από τον κρατικό φορέα, έτσι ώστε να μην εξαρτάται από οικονομικές ενοχές. Αυτή η ανάλυση είναι το πρώτο βήμα της αντιμετώπισης του απεχθούς χρέους, διότι η ενεργοποίηση αυτής της έννοιας μπορεί να γίνει μόνο και μόνο αν υπάρχει αναλυτικός έλεγχος του χρέους, έτσι ώστε να εντοπιστεί και να διαχωριστεί το απεχθές χρέος από το συμβατικό. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να παρθεί μια γενναία απόφαση όσον αφορά στο πολιτικό πλαίσιο και να προταθεί η ακύρωση του απεχθούς χρέους. Ανά τον κόσμο, υπάρχει νομολογία σε διεθνές επίπεδο η οποία επιτρέπει την εφαρμογή του νοητικού σχήματος ακόμα και στην περίπτωση της Ελλάδας. Αλλά αυτή η διαδικασία αρχίζει πρακτικά από την ανάλυση του χρέους. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι θα πρέπει να γίνει μία υπέρβαση εκ μέρους των πολιτικών που ανήκουν σε κόμματα εξουσίας και διαχειρίστηκαν τα οικονομικά των τελευταίων κυβερνήσεων. Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό ότι το θέμα του απεχθούς χρέους δεν είναι μια καταδίκη των μηχανισμών του πολιτικού πλαισίου, αλλά μια καινοτόμα και μη συμβατική λύση του οικονομικού προβλήματος, όταν αυτό βασίζεται σε μια τεχνητή κρίση. Ο προβληματισμός μας είναι μια οικονομική προσέγγιση του χρέους, έτσι ώστε να καθοριστεί μία στρατηγική επίλυση. Είναι σημαντικό να έχουμε στο νου μας το παράδειγμα του Ισημερινού όταν αναδεικνύουμε αυτή τη θεματολογία. Υπάρχει προηγούμενο και πρέπει να το αναλύσουμε ορθολογικά για να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα με ανάλογο τρόπο. Κι αν υπάρχουν προσωρινά διαφορές, είναι θεμελιώδες να συνειδητοποιήσουμε ότι θα είναι μικρότερες με την εισαγωγή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Δεν είναι πλέον δυνατόν να έχουμε μια παθητική στάση όταν υπάρχουν δυνατότητες στον τομέα της οικονομίας μέσω της στρατηγικής. Η έννοια του απεχθούς χρέους προσφέρει πρακτικές δυνατότητες για να δημιουργήσουμε μια αλλαγή φάσης σε μια κατάσταση όπου υπάρχουν λύσεις, αρκεί να ασχοληθούμε ουσιαστικά με το πρόβλημα του χρέους.

Αλίμονο στο λαό, που περιμένει από το σάπιο “παρελθόν” να του χτίσει ένα υγιές “μέλλον”


Ολο το σάπιο, διεφθαρμένο και μολυσματικό κομμάτι του πολιτικού συστήματος, παραμένει στη θέση του. Ακλόνητο και αλώβητο. Και το χειρότερο από όλα: κρυφό. Ετσι δεν ξέρουμε ποιος από όλους αυτούς σε κόμματα, βουλή, υπουργεία, περιφέρειες, δήμους, δημόσιες υπηρεσίες, σωματεία και τα παρόμοια είναι ο καθαρός και ποιος ο βρωμιάρης. Ποιος ετοιμάζεται να μας καταπιεί και ποιος μας υπερασπίζεται. Ποιος λεηλατεί το μέλλον μας και ποιος αντιστέκεται. Αν αντιστέκεται κανένας σε αυτή την λαίλαπα.
Δηλαδή αυτή τη στιγμή όλες οι πολιτικές και κοινωνικές εστίες μόλυνσης και διαφθοράς είναι ακέραιες και στην θέση τους.
Ολα εκείνα τα πρόσωπα και οι ομάδες προσώπων και οι διασυνδέσεις και τα κανάλια και η διαπλοκή μεταξύ τους, όλοι δηλαδή εκείνοι που εργάστηκαν για την καταστροφή και την λεηλασία αυτού του τόπου και της κοινωνίας, που είναι υπεύθυνοι για τον ανθρώπινο πόνο και την οδύνη που βλέπουμε και νιώθουμε καθημερινά, για τα ανθρώπινα δράματα, τις αυτοκτονίες συμπολιτών μας και την απόγνωση του έλληνα, παραμένουν άγνωστοι και στο σκοτάδι. Και φυσικά ατιμώρητοι.

Τα βρήκαν η Φατάχ και η Χαμάς...


Οι παλαιστινιακές οργανώσεις Φατάχ και Χαμάς
 
  αποφάσισαν να βάλουν τέλος στη μακροχρόνια διαμάχη που ταλαιπωρούσε τον παλαιστινιακό λαό, σύμφωνα με Παλαιστίνους και Αιγύπτιους αξιωματούχους. 
Η συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών έγινε στο
 Κάιρο και αποφασίσαν τον σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης και την προκήρυξη εκλογών στα Παλαιστινιακά εδάφη.

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Πολεμικές αποζημιώσεις



πηγή: Τα ρέστα

Πολυεθνικά-ελληνικά Super Market και Ψυχολογικές Στρατηγικές Χειραγώγησης

 Υπάρχουν αρκετοί τρόποι να καταλάβεις τις προσπάθειες χειραγώγησής σου.
 

Ο βασικότερος είναι να καταλάβεις πως λειτουργεί ο εαυτός σου.

Ας αρχίζουμε λοιπόν με μια απλή βασική αντικατασκοπευτική εργασία.

Δε θα ξαναδείτε ποτέ πια τα σουπερμάρκετ ή τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα με το ίδιο μάτι μετά από αυτό.

Η είσοδος είναι στα δεξιά, εντούτοις εσείς περπατάτε αριστερά

Σε όλα τα σύγχρονα σουπερμάρκετ ο σκλάβος ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθήσει μια αριστερόστροφη φορά (αντίθετη από τους δείκτες του ρολογιού). Το 95% του κόσμου έχει μια ελαφριά ατελή ισορροπία: κλείνει προς τα αριστερά. Εάν αφήστε κάποιον μόνον του στην έρημο (μην το κάνετε), θα αρχίσει να στρέφεται τριγύρω κατά την αριστερόστροφη φορά. Αυτός είναι ο λόγος που ΟΛΑ τα σύγχρονα σουπερμάρκετ έχουν μια αριστερόστροφη διαρρύθμιση η οποία, παρεμπιπτόντως, έχει άλλες συνέπειες και κρυφές σημασίες όπως θα δείτε παρακάτω.

Το … κατόρθωμα !

Σίγουρα πρόκειτα για … κατόρθωμα.
Αυτών που παριστάνουν την Κυβέρνηση και των δορυφόρων της.
Που, προφανώς, στο εγγύς μέλλον, να τους απονεμηθεί και το … βραβείο Γκίνες !

Παπανδρέου, Λοβέρδος, Παπακωνσταντίνου και … ΣΙΑ,

- Παρότι, από τον άγρια φορολογία των λαϊκών στρωμάτων, έφερε έσοδα τουλάχιστον 2 δις ευρώ
- Παρότι, οι άγριες περικοπές των κοινωνικών δαπανών εξοικονόμησαν 3,5 δις ευρώ
- Παρότι, η ανεργία εκτοξεύτηκε στο 15 % και βάλε
- Παρότι, μισθοί, συντάξεις, δώρα “σουβλίστηκαν” (για να είμαστε και στο πνεύμα των … ημερών) κανονικά και με το … νόμο

κατάφεραν” και:

«Βρωμάει» η επιχείρηση «καθαρά χέρια»


Τις τελευταίες ημέρες με αφορμή τη δημοσιοποίηση του πορίσματος του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και τη χρηματοδότησή της από την επιχείρηση περίσσεψε η υποκρισία. Ξάφνου κόμματα και αρθρογράφοι «ανακάλυψαν την Αμερική». Το περίεργο (;) είναι ότι είναι τα ίδια κόμματα και «εισαγγελείς δημοσιογράφοι» τόσα χρόνια στήριζαν και εξέθρεψαν αυτόν το συνδικαλισμό που σήμερα -και για τις δικές τους σκοπιμότητες- καταγγέλλουν στα λόγια. Με ύπουλο μάλιστα τρόπο επιχειρούν να παρουσιάσουν όλους τους συνδικαλιστές και όλα τα συνδικάτα σαν μια κάστα που λυμαίνεται το δημόσιο χρήμα. Ο στόχος προφανής, σε μια περίοδο που ξεκινά νέο σαφάρι κατά της δημόσιας περιουσίας και των πρώην ΔΕΚΟ: να ενοχοποιηθούν οι εργαζόμενοι, να παραλύσουν οι αντιστάσεις. Οι όψιμοι εισαγγελείς δεν νοιάζονται ούτε ενδιαφέρονται για την «υγεία» των συνδικάτων. Ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός είναι «δικό τους παιδί», αυτοί τον δημιούργησαν, τα δικά τους στελέχη τον στελέχωσαν, τα δύο κόμματα εξουσίας είναι αυτά που είχαν σταθερές σχέσεις μαζί του, εξασφαλίζοντας μέσω αυτού του συνδικαλισμού την εφαρμογή της αντεργατικής πολιτικής, την υπονόμευση των αγώνων των εργαζομένων, την αφαίρεση από την πλατιά μάζα των εργατών βασικών εργατικών δικαιωμάτων.

Περιουσία της ΔΕΗ διεκδικεί η ΓΕΝΟΠ

Ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι της ΔΕΗ, μέσω του ασφαλιστικού τους φορέα να διεκδικήσουν τον έλεγχο της επιχείρησης

Ενστάσεις για τη μετοχοποίηση της ΔΕΗ όσο «τρέχει» η διαδικασία για τη διάθεση του 40% της λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής της σε τρίτους κατόπιν επιταγής της Ε.Ε. εξέφρασε η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Τίνα Μπιρμπίλη, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι και τα δύο μαζί δεν γίνονται. Από την άλλη πλευρά, η ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να διεκδικήσει τη ΔΕΗ από το δημόσιο με «όχημα» την περιουσία των ασφαλισμένων που είναι ενσωματωμένη στα πάγια της επιχείρησης και προανήγγειλε ομαδικές αγωγές κατά του δημοσίου.

ΕΦΤΑ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΕΡΓΟ


Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ

Συνωμοτεί το σύμπαν για να βρει δουλειά ένας άνεργος; Τι είναι η υπομονή; Ποια είναι η πικρή αλήθεια; Διαβάστε τις εφτά ιστορίες για έναν άνεργο και ίσως κάτι μάθετε επ' αυτών.

Συνωμοτεί το σύμπαν;
 

Ένας συγγραφέας της μόδας έγραψε μια φράση που όλοι τη βρήκαν πολύ σοφή: όταν κάποιος θέλει κάτι πάρα πολύ το σύμπαν συνωμοτεί για να το καταφέρει.
Ο άνεργος κύριος Η άκουγε και διάβαζε τόσο συχνά αυτή τη σοφία, ώστε του δημιουργήθηκε η ελπίδα ότι θα υπάρξει η σχετική συνωμοσία του σύμπαντος και γι' αυτόν, αφού ήθελε τόσο πολύ μια δουλειά της προκοπής. Όταν όμως πέρασε ένα χρονικό διάστημα χωρίς τίποτε τέτοιο να συμβεί, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι άνεργοι θα πρέπει να μάθουν να συνωμοτούν μόνοι τους. 

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ


Σαν σήμερα  27 Απριλίου του 1941,  μπήκαν στην Αθήνα 
οι Γερμανοί εισβολείς - κατακτητές

                                          ---------------------------------------
H ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ 


------------------
ΚΑΙ Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΙΩΝ ΛΑΚΕΔΩΝ ΚΑΙ ΚΟΥΙΣΛΙΓΚΣ


«ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ», 29/4/1941
«Εντός εικοσιτετραώρων η κατάληψις της χώρας μας θα έχει συμπληρωθή. Ετσι η Ελλάς βγαίνει από τον πόλεμο- και βγαίνει οριστικώς από τον πόλεμον, καθ' ον τρόπον εβγήκαν όλαι σχεδόν αι χώραι της ηπειρωτικής Ευρώπης. Δεν είνε μόνη η Ελλάς που ευρίσκεται εις αυτήν τη θέσιν. Από της Νορβηγίας μέχρι του Ταινάρου και από των Πυρηναίων μέχρι των παρυφών της Ουκρανίας υπάρχει δι' όλους τους λαούς της Ευρώπης απόλυτος ταυτότητα εις τας πολιτικάς και άλλας συνθήκας της υπάρξεώς των. Αυτό δεν το λέγομεν προς παρηγορίαν μας. Τα λέγομεν διά να τονίσωμεν τη βασικήν κατά τη γνώμην μας αλήθειαν που δεν πρέπει ποτέ να φεύγη από τα μάτια μας, ότι δηλαδή τα ελληνικά προβλήματα που εδημιουργήθησαν από της 27ης Απριλίου δεν ημπορούν να αντιμετωπισθούν παρά εις το πλαίσιο της Νέας Ευρωπαϊκής πραγματικότητος. Πρέπει να καταλάβουμε ότι εφεξής αποτελούμεν μέρος ενός εκτεταμένου ηπειρωτικού συνόλου του οποίου όλα τα τμήματα θα έχουν αναποφεύκτως κοινότητα κατευθύνσεων και προπαντός κοινότητα συμφερόντων, οικονομικών και άλλων. Αυτή η ηπειρωτική σύλληψις της υποστάσεώς μας πρέπει να αποτελέση το πλαίσιον μέσα εις το οποίον θα κινηθούμε. Η τύχη μας είναι εφεξής αρρήκτως συνδεδεμένη προς την τύχη της γηραιάς Ηπείρου της οποίας αποτελούμεν τη νοτιοανατολικήν εσχατιάν». Στο ίδιο μήκος κύματος

και συμπλήρωνε: η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 29/4/1941
«Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος... Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν- περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία- εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».

Απειλή για τη Δημοκρατία τα ανώνυμα blogs...Η απάντηση του Χάρρυ Κλυνν


Ποια Δημοκρατία κινδυνεύει ρε Πάγκαλε...

η Δημοκρατία του ΔΝΤ και της Τρόικας;

Η δημοκρατία του ΓΑΠ και του ξεπουλήματος της Εθνικής μας κυριαρχίας;

Η δημοκρατία των τραπεζών και τον τοκογλύφων;
Ή μήπως εννοείς τη δημοκρατία του «Τσοβόλα δώστα όλα», τη δημοκρατία του Σημίτη, του χρηματιστηρίου και του «ευχαριστώ τους Αμερικάνους;»

Δεν πιστεύω βέβαια να εννοείς τη Δημοκρατία του υποβρυχιάκια (και όχι μόνο) Τσοχατζόπουλου, του παρ’ ολίγον πρωθυπουργού (αυτός θα είχε ξεπουλήσει πιο νωρίς από σας την Ελλάδα) τη δημοκρατία των μιζο-εξοπλιστικών προγραμμάτων, των δημοσίων έργων, τη δημοκρατία της ΖΗΜΕΝΣ και του Βατοπεδίου, των τοξικών ομολόγων, του Μαντέλη και του Τσουκάτου, τη δημοκρατία των αρπακτικών που «μαζί τα φάγατε», των νταβατζήδων, των μιζαδόρων, των μεσαζόντων, των συμβουλατόρων, των ελεεινών παρατραπεζικών, των εκδοτοεκβιαστών και εκδοκουμανταδόρων τύπου Λαμπράκη, των χοντροφοροφυγάδων φίλων σας, των ημετέρων, των ανικανοδιορισμένων, των εγκαθέτων, ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (ΕΝΝΟΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ) των … των… των…

Δε μας χέζεις ρε Πάγκαλε, που ξαφνικά θυμήθηκες τη Δημοκρατία που την βιάσατε και την βιάζετε κατ’ εξακολούθηση εσύ και όμοιοί σου τηλεκατευθυνοπαπαροσοσιαλαρπαχτομειοδότες…

Κάντε μας τη χάρη και πάρτε δρόμο όσο ακόμα είναι νωρίς {για σας) κι αφήστε την έρμη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ να της γιάνει τις πληγές αυτός που τη γέννησε, Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ… Άντε μπράβο!


Πηγή:Friendshipiseverything

ΤΣΑΒΕΖ: Ο ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΘΑ ΑΥΞΗΘΕΙ 25%


Ο κατώτατος μισθός στη Βενεζουέλα πρόκειται να αυξηθεί κατά 25% σε δύο δόσεις φέτος, ανακοίνωσε ο πρόεδρος της χώρας Ούγκο Τσάβεζ.
Οι εργάτες θα πάρουν μία αύξηση 15% από την 1η Μαίου και ακόμη 10% από τον Σεπτέμβριο ανεβάζοντας τον μηνιαίο μισθό τους στο ισοδύναμο των 360 δολαρίων (ή 247 ευρώ με σημερινές ισοτιμίες).

Ορισμένοι τομείς της οικονομίας ζήτησαν μία πολύ μεγαλύτερη αύξηση καθώς ο πληθωρισμός ‘τρέχει’ με 27% ετήσιο ρυθμό.

Ο Τσάβεζ, ο οποίος είναι σχεδόν βέβαιο πως θα είναι υποψήφιος στις προσεχείς προεδρικές εκλογές του 2012, υποσχέθηκε να χρησιμοποιήσει μεγαλύτερο μέρος των κερδών από την πετρελαϊκή βιομηχανία για την αύξηση των κοινωνικών δαπανών. Η αύξηση του κατώτατου μισθού θα ωφελήσει αρκετά εκατομμύρια ανθρώπους στη χώρα.

Ανακοινώνοντας την αύξηση, ο Τσάβεζ επισήμανε πως από τότε που ανέλαβε την εξουσία το 1999 υπήρξαν αυξήσεις μισθών κάθε χρόνο. «Εδώ δεν ψαλιδίζουμε τους μισθούς ή τις συντάξεις, ούτε αυξάνουμε το όριο της ηλικίας συνταξιοδότησης» τόνισε.

Σημειώνεται πως η αύξηση των τιμών του πετρελαίου έχει εξωθήσει στα ύψη τα έσοδα της Βενεζουέλας, όμως η χώρα υποφέρει από ένα από τα υψηλότερα ποσοστά πληθωρισμού της Λατ. Αμερικής. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (PCV), ο βασικός σύμμαχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Τσάβεζ (PSUV) ζήτησε μία αύξηση του κατώτατου μισθού τουλάχιστον 40%, όπως αναφέρει το ισπανικό πρακτορείο Efe. 

ΠΡΕΖΑ TV

http://antipetroula.blogspot.com/