#navbar-iframe { display: none !important; }
Αγαπητοί αναγνώστες. Το blog δημοσιεύει άρθρα από διάφορες πήγες. Δεν φέρει καμιά ευθύνη για όσους τα υπογράφουν. Πιστεύουμε πως με αυτόν τον τρόπο συμβάλουμε στον διάλογο που πρέπει να υπάρξει στους κόλπους της αριστεράς.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΡΥΣΙΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ.... Και προσοχή, δεν αντέχουμε το ξύλο....!!!

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Ο μπαμπάς μου ο εγκληματίας πολέμου


 Σίσσυ Παπαδάκη
Η Μπετίνα ζει εδώ και πολλά χρόνια σε μια μικρή πόλη των ΗΠΑ, κοντά στα σύνορα με το Μεξικό. Οι γειτονές της την ξέρουν με ένα αμερικανικό όνομα. Στην πραγματικότητα, όμως, η Μπετίνα είναι Γερμανίδα και μάλιστα έχει ένα επίθετο που ο παππούς της, ο Χέρμαν Γκέρινγκ, κατάφερε να το κάνει μισητό σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Μπετίνα Γκέρινγκ το άλλαξε με το που ενηλικιώθηκε. Την ίδια εποχή εκείνη και τα αδέλφια της έκαναν, με δική τους απόφαση, και κάτι άλ­λο: Στείρωση. Η Μόνικα Γκοθ πήγε ένα βράδυ σινεμά να δει τη «λίστα του Σίντλερ». Η έξοδος αυτή της στοίχισε μερικούς μήνες σε ψυχιατρική κλινική.

ΟΧΙ άλλο κάρβουνο.Ο πατριωτισμός είναι το μεγαλύτερο καταφύγιο των απατεώνων

Κώστας Βαξεβάνης στο Κουτί της Πανδώρας
Αναρωτιέμαι ποιο έθνος. Αυτό που πολέμησε στο μέτωπο ή των στρατηγών που το εγκατέλειψε και διέφυγε στην Μέση Ανατολή; Των ανθρώπων που βγήκαν στο βουνό αντάρτες ή των δοσίλογων που στη συνέχεια κυβέρνησαν τη χώρα με τον μανδύα του πατριώτη; Των κακόμοιρων που πέθαναν από την πείνα στην Κατοχή ή των μαυραγοριτών που έγιναν βιομήχανοι και εφοπλιστές φτιάχνοντας το success story της εποχής;

Η κοινωνική συναλλαγή με τον φασίστα

 Φωτογραφίες: Γιάννης Παπανίκος/ FOSPHOTOS
Της Niemands Rose
Η καραμπόλα με φασιστοειδή στην καθημερινότητα είναι ένα ακανθώδες ζήτημα και ίσως χρειάζεται να ξεκινήσει μια κουβέντα γι’ αυτό.
Μια παράμετρος του αντιφασιστικού λόγου και πράξης που συχνά αποσιωπάται, αφορά στην αναγκαστική κοινωνική συναλλαγή με τον φασίστα. Αν και παρακολουθώ με ζέση τα αντιφασιστικά έντυπα και τις αντίφα δράσεις, ωστόσο δεν μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου περιπτώσεις που να καταγράφουν αυτόν τον προβληματισμό, πόσο μάλλον να απαντάται με κάποιο τρόπο.

ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΩΣΙΒΙΟΥ

Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Τι γίνεται όμως αν είναι καραφλός επειδή έχει μοιράσει τις τρίχες του σε success story, σε σπουδαία ευρήματα της Αμφίπολης και σε «ΕΓΩ σκίζω τα μνημόνια κάθε μέρα»; Σε αυτή την περίπτωση δεν έχει από πού να πιαστεί. Πνίγονται. Επιτέλους! Οι μπουρμπουλήθρες των stress tests βγαίνουν με αγωνία στην επιφάνεια. Η μετοχή της Εθνικής στα 2 ευρώ. Φτηνότερη από μια εξάδα εμφιαλωμένων νερών. Ρέστα από τσιγάρα η πάλαι ποτέ Μεγάλη Κυρία του Χρηματιστηρίου.

...για ποια πατρίδα;


Έχει, όμως, δίκιο η Αθηνά?

Alexandros Raskolnick
Είναι σαφές σε όποιον γνωρίζει από τέτοια πράγματα, ότι είναι απείρως ευκολότερο να αερολογείς επαναστατικώς, πομπωδώς και αορίστως, από το να συντάσσεις «σφιχτούς» προϋπολογισμούς υπό την πίεση του χρόνου.

Ας παραβλέψομε το εξωφρενικό γεγονός ότι, ενόψει της ανάληψης καθηκόντων από τη νέα περιφερειακή αρχή, το επιτελείο της Ρένας, όλο το καλοκαίρι, δεν ασχολήθηκε ούτε κατά διάνοια με την σύνταξη του προϋπολογισμού της περιφέρειας Αττικής, αλλά βασίστηκε σε αυτόν που συνέταξε η απελθούσα αρχή, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται αυτό.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Λάθος ιστορία μάθαμε. Ο Μεταξάς δεν ήταν δικτάτορας αλλά πρωθυπουργός... Ο Μεταξάς είπε το ΟΧΙ ενώ ο λαός κοιμόταν...

«Η ημέρα εκείνη δεν επικύρωνε αλλά καταργούσε την 4η Αυγούστου»
Γράφει ο Ηρακλής Κακαβάνης
«Οταν ήρθε η 28η, δεν μπόρεσε να ιδεί ότι τότε μόνο, και όχι στις εορτές του Σταδίου, ολόκληρος ο λαός ήταν μαζί του, μαζί με την απάντηση που έδωσε στον Grazzi την αυγή. Δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι η ημέρα εκείνη δεν επικύρωνε αλλά καταργούσε την 4η Αυγούστου» (Γ. Σεφέρης).
`
Λάθος ιστορία μάθαμε. Ο Μεταξάς δεν ήταν δικτάτορας αλλά πρωθυπουργός. Ο Μεταξάς είπε το ΟΧΙ ενώ ο λαός κοιμόταν. Ο Μεταξάς ως έμπειρος στρατιωτικός φρόντισε να προετοιμάσει τη χώρα για τον πόλεμο που ερχόταν. Αυτά δε λέχθηκαν στις σχολικές αίθουσες φέτος για πρώτη φορά. Δυστυχώς πληθαίνουν τα τελευταία χρόνια οι δάσκαλοι που διδάσκουν στα παιδιά μας αυτή την «εκδοχή» της ιστορίας.

Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΕΑΜ

 ΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ; 

 Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΕΑΜ, ΜΙΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΣΙΜΗ*
Σε μια πρωτότυπη, εναλλακτική γιορτή που αγκαλιάστηκε από όλους τους δημότες του Χαλανδρίου εξελίχθηκε ο γιορτασμός της 28ης Οκτωβρίου στο Χαλάνδρι από τη νέα δημοτική αρχή.

Μια γιορτή που έδωσε ένα νέο νόημα στον γιορτασμό, με πλήθος κόσμου να συρρέει στο μνημείο των πεσόντων της Εθνικής Αντίστασης, με τη φιλαρμονική του δήμου να παίζει τραγούδια μετά το τέλος της παρέλασης από το«Άξιον Εστί» με ερμηνεία του Γιάννη Θωμόπουλου, παρουσία πλήθους κόσμου, και τους μαθητές να παρελαύνουν,μεταξύ άλλων, κάτω και από την μελωδία του Ύμνου του ΕΑΜ.

29 Οκτωβρίου 1961. Όταν ψήφισαν και τα δέντρα


Ήδη η κυβέρνηση Καραμανλή αντιμετώπιζε μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια, καθώς είχε αποδεχτεί την εγκατάσταση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε συνθήκες Ψυχρού Πολέμου, που θεωρούνταν πως εύκολα θα μπορούσε να μετατραπεί σε θερμή πολεμική σύρραξη, προκαλώντας ανησυχία ακόμη και σε μετριοπαθή τμήματα του πληθυσμού, είχε αποδεχτεί τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, που αντιμετωπίζονταν ως ξεπούλημα της Κύπρου από τη μεγάλη πλειονότητα του ελληνικού λαού, ενώ ταυτόχρονα παρέμεναν άλυτα τεράστια κοινωνικά προβλήματα φτώχειας και ανεργίας, και φούντωνε το ρεύμα εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης.

Να υπερασπιστούμε το Κομπάνι ενάντια στην ISIS, τον ιμπεριαλισμό και την τουρκική κυβέρνηση

Από τις 16 Σεπτέμβρη, οι Κούρδοι του Κομπάνι υπερασπίζονται ηρωικά την πόλη τους ενάντια στις δυνάμεις του «Ισλαμικού Χαλιφάτου». Η σωτηρία του Κομπάνι δεν αφορά μόνο τους ίδιους τους υπερασπιστές του, ούτε έχει να κάνει απλά με την επιβίωση και την ελευθερία των κατοίκων του. Πρόκειται για μια μάχη ολόκληρου του κουρδικού λαού, που βλέπει τη Ρογιάβα (κουρδική περιοχή στη βόρεια Συρία στην οποία ανήκει το Κομπάνι) σαν τη μοναδική νησίδα ελεύθερης έκφρασης της εθνικής και πολιτισμικής τους ταυτότητας.

Οι νταβατζήδες δεν πληρώνουνε ποτέ

 Ο φορολογούμενος/ δουλοπάροικος …σώζει τον τραπεζίτη

Δημήτρης Μηλάκας
Ο φορολογούμενος σώζει τον τραπεζίτη! Πρώτα πλήρωσε τις ζημιές του, αναλαμβάνοντας το βάρος νέων δανείων για την ανακαιφαλαιοποίηση των τραπεζών. Μετά συνήθισε να ζει για να πληρώνει τα νέα αυτά δάνεια μέσα από κάθε λογής φορολόγηση έκτακτες εισφορές και χαράτσια. Την ίδια ώρα το κράτος που στράγγιζε τον εργαζόμενο/ φορολογούμενο,  χάριζε πρόστιμα , αγνοούσε βεβαιωμένες οφειλές και συζητούσε το κούρεμα δανείων εκατοντάδων εκατομμυρίων προς νταβατζήδες… Κι όμως, παρ όλα αυτά δεν τελειώσαμε. Ο τραπεζίτης, ζητά από τον φορολογούμενο  τα ρέστα, και η κυβέρνηση είναι έτοιμη (γιατί πώς να το αρνηθεί στην τρόικα)  να νομοθετήσει την κλοπή της πρώτης κατοικίας…

Η Κατοχή ως «ευκαιρία»



ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΚΟΛΠΑΚΗ*
Ο Κ. Βαρβαρέσος είχε γράψει μεταπολεμικά: «τα κέρδη των μαυραγοριτών και των δωσιλόγων παρέμειναν αλώβητα, και μεγάλο μέρος τους φυγαδεύτηκε ανεμπόδιστα στο εξωτερικό» – Στις διαφημίσεις και τις αγγελίες της περιόδου 1941-1944 διαβλέπουμε τη συσσώρευση και την καταναλωτική διάθεση αυτών των «αλώβητων κερδών» από το αίμα των άλλων.

Στο ίδο μπορντέλλο

Έχω αρχίσει να βαριέμαι τα λογής-λογής "χαράς ευαγγέλια", τα οποία προσπαθούν να χαϊδέψουν τ' αφτιά μας, πότε από την κυβέρνηση, πότε από την αντιπολίτευση, πότε από τις Βρυξέλλες και πότε -ακόμη κι αυτό- από το ΔΝΤ. Και νά τα σαξές στόρυ... και νά η έξοδος στις αγορές... και νά το τέλος τής κρίσης... και νά η απαρχή τής ανάπτυξης... και νά που πιάσανε τόπο οι θυσίες... και νά ο άνεμος ο καινούργιος που έρχεται... Ποτέ τόσοι πολλοί δεν έσωσαν έναν τόπο τόσο πολλές φορές.

Το “success story” γέμισε τις ψυχιατρικές κλινικές

Στο 130% η πληρότητα

Γεμίζει τα δωμάτια αλλά και τους διαδρόμους των ψυχιατρικών κλινικών η οικονομική κρίση σύμφωνα με ρεπορτάζ του Τύπου της Κυριακής.

Μόνο στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο στο Δαφνί το 2014 γίνονται κάθε μήνα 200 εισαγωγές ασθενών με την πληρότητα να αγγίζει κατά μέσο όρο το 130% με αποτέλεσμα να υπάρχουν ακόμα και ράντζα στους διαδρόμους.

Μόλις στο 1.8% θα ήταν το έλλειμμα χωρίς την “στήριξη” τραπεζών!

Σύμφωνα με τα αναθεωρημένα στοιχεία της Eurostat για το 2013

globinfo freexchange
“Σύμφωνα με την επανεκτίμηση των στοιχείων για το δημόσιο χρέος σε απόλυτα νούμερα για το 2013 εμφανίζεται ελαφρώς αυξημένο σε σχέση με τις εκτιμήσεις του Απριλίου 2014 από 318,7 εκατ ευρώ σε 319,1 εκατ ευρώ ή 174,9% του ΑΕΠ. Η αύξηση αυτή σύμφωνα με εκπρόσωπο της Eurostat οφείλεται στην ενσωμάτωση στο δημόσιο χρέος των χρεών των αμυντικών βιομηχανιών, ΕΑΒ και ΕΛΒΟ.”

Τα ονόματα των 163 οικονομικών μεγαλοδοσιλόγων της Κατοχής!

Tου Δημοσθένη Κούκουνα
Παρουσιάζουμε εδώ τους 163 οικονομικούς μεγαλοδοσιλόγους, οι οποίοι κερδοσκόπησαν και πλούτισαν επί Κατοχής. Δεν είναι απαραιτήτως όλοι αυτοί μαυραγορίτες. Είναι όμως όλοι τους εκείνοι που δεν δίστασαν να συναλλαγούν με τις Αρχές Κατοχής, αναλαμβάνοντας προμήθειες ή κατασκευές για λογαριασμό τους.
Παρά το γεγονός ότι δεν έχει αφαιρεθεί ούτε ένα όνομα, ο κατάλογος αυτός δεν είναι πλήρης. Τον δημοσιεύουμε λοιπόν μάλλον ενδεικτικά, ώστε να ανιχνεύσουμε κάποια γνωστά ονόματα που απέκτησαν την τεράστια περιουσία τους, ελισσόμενοι επί Κατοχής και εκμεταλλευόμενοι τις περιστάσεις. Την ώρα που άλλοι συνάδελφοί τους πεινούσαν και δυστυχούσαν, που κυριολεκτικά δεν είχαν να θρέψουν την οικογένειά τους, που δεν μπορούσαν να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις τους ή για λόγους αρχής δεν δέχονταν να ασκήσουν το επάγγελμά τους υπό τις συνθήκες αυτές, οι άνθρωποι αυτοί έσπευσαν με περισσή προθυμία να υπηρετήσουν τον κατακτητή ως νεροκουβαλητές.

Έξι «στίχοι» του Τάσου Λειβαδίτη «γραμμένοι σε πακέτα τσιγάρα»



Πολεμώντας

Ναι, υπερασπίζαμε τη λευτεριά πολεμώντας
μα ακόμα
υπερασπίζαμε το δρόμο που παίζαμε παιδιά
τον τάφο που κοιμόταν η μητέρα μας
και κείνο το μικρό δεντράκι που κάτω απ’ τα κλαδιά του
δώσαμε το πρώτο μας φιλί!

Με υπόκρουση τον ύμνο του ΕΑΜ η μαθητική παρέλαση στο Χαλάνδρι - Πανικοβλήθηκαν στο Protagon.gr: Μα, να ακουστεί ο Ύμνος του ΕΑΜ σε παρέλαση;


Μόνο θετικά σχόλια έχουμε να κάνουμε για τον δήμαρχο Χαλανδρίου Σίμο Ρούσσο (υποστηρίχτηκε από τον Σύριζα και την Ανταρσύα).
Πρόσφατα  αρνήθηκε να παραδώσει στοιχεία για την αξιολόγηση και τον επανέλεγχο των συμβάσεων των υπαλλήλων του δήμου, ενώ σήμερα –προφανώς ήταν επιλογή του- η φιλαρμονική του δήμου Χαλανδρίου έπαιζε τον ύμνο του ΕΑΜ –η μελωδία του ανήκει σε ένα παραδοσιακό ρώσικο τραγούδι στην «Κατιούσα» στην οποία έχει προσθέσει ελληνικούς στίχους ο Βασίλης Ρώτας- σαν υπόκρουση στην μαθητική παρέλαση. 

Καθάρματα: Τότε και τώρα

Του Γ. Γ.  

«… σε κάθε τόπο θα βρεθούνε κάμποσα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα, που θα εξυπηρετήσουν πρόθυμα τους σκοπούς μου, γιατί αυτό θα είναι ο μόνος τρόπος για να αναδειχτούν και να πλουτίσουνε στη χώρα τους….».
Α. Χίτλερ

Ετσι ακριβώς έγινε τότε και στην χώρα μας, έτσι ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με ένα άλλου είδους κατοχή. Τότε με τις στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής  του άξονα συστρατεύτηκαν κάτι ελεεινά τομάρια από τους ταγματασφαλίτες μέχρι τμήματα του αστικού προσωπικού και τους βιομήχανους της εποχής.

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Η μεγάλη προδοσία - Πώς η διχτατορία του Μεταξά παρέδωσε Έλληνες αντιφασίστες στα χέρια των Ναζί

Αγγ. Μανταδάκης
ΝΑ από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που διαπράχτηκαν κατά την διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, είναι η παράδοση εκατοντάδων Ελλήνων πολιτικών κρατουμένων από τις ελληνικές αρχές (δικτατορία Μεταξά) στα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Επρόκειτο για αντιφασίστες που είχαν καταδικαστεί με βάση τον νόμο περί Ιδιώνυμου του 1929 (κυβέρνηση Βενιζέλου). Βρίσκονταν δηλαδή στο κάτεργο της Ακροναυπλίας για τα φρονήματά τους. Η παράδοσή τους στον εχθρό (υποτίθεται ότι ο εχθρός ήταν οι ναζί) ισοδυναμεί με προδοσία. Και συνάμα αποδεικνύει ότι το καθεστώς του Μεταξά ένιωθε πολύ πιο κοντά ιδεολογικά και συναισθηματικά στους φασίστες παρά στους Έλληνες αντιφασίστες.

Οι Γερμανοί όταν ψήφιζαν τους ναζί δεν φανταζόταν τι θα επακολουθούσε. Εσύ; (Βίντεο)

Ένα καταπληκτικό βιντεάκι παρουσίασαν στην τηλεοπτική τους εκπομπή οι συντελεστές της «Ελληνοφρένειας». Περιγράφουν την εκλογική άνοδο των ναζί στην Γερμανία και τι καταστροφές επακολούθησαν με τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Και το ερώτημα που βάζει είναι εντελώς επίκαιρο στις μέρες μας.

Το ψέμμα και η αλήθεια για τα τεστ αντοχής των τραπεζών

Δημήτρης Καζάκης
Οι εγχώριες τράπεζες πέρασαν τα τεστ αντοχής. Αυτό διατυμπανίζουν άπαντες στο εσωτερικό της χώρας. Από τις ξεφωνημένες του αδελφάτου των μέσων μαζικής εξαπάτησης μέχρι το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Όλος ο υπόλοιπος κόσμος γνωρίζει ότι 3 από τις 4 συστημικές τράπεζες της Ελλάδας απέτυχαν παταγωδώς στα τεστ αντοχής, αλλά εδώ στο εσωτερικό της χώρας έχει επιβληθεί μια αδίστακτη χούντα ενημέρωσης, που μπροστά της η θεσμοθετημένη λογοκρισία της επταετίας ωχριά. Το μαύρο έγινε άσπρο γιατί αυτό συμφέρει το καθεστώς κατοχής.

28η Οκτωβρίου: Μύθοι και αλήθειες…


Η 28η Οκτωβρίου, όπως και κάθε έπος της Ιστορίας, έχει μεταμορφωθεί, από τις καθεστωτικές δυνάμεις, σε τρεχούμενο νόμισμα για προπαγανδιστικές χρήσεις…
Η παραποίηση της ιστορίας αποτελεί την πάγια ιστορική πρακτική των καθεστώτων…
Η 28η Οκτωβρίου
έχει παραποιηθεί αγρίως και κατά τρόπο προκλητικό από τους δυνάστες του ελληνικού λαού: Από το καθεστώς της ιστορικής δεξιάς και ακροδεξιάς…

Οι σαλταδόροι

Της Ντίνας Μπατζιά
Τιμή στο Ξυπόλυτο Τάγμα
Μια σταλιά παιδικές ψυχές, τα παλικαράκια που προσπαθούσαν να επιβιώσουν, ξεγελώντας το θάνατο και μετατρέποντας τον αγώνα για επιβίωση σε παιχνίδι.
Που παίξαν τη ζωή τους κορόνα γράμματα με τα φασιστικά ντουφέκια, για ένα κομμάτι ψωμί. Αυτούς τιμάμε σήμερα, τους σαλταδόρους της Κατοχής.

Ένα μοναδικό φαινόμενο στην κατοχική Ευρώπη, η ιδιότυπη Αντίσταση των παιδιών της Αθήνας, μια σημαντική πλευρά του λαϊκού αγώνα κατά του φασισμού.

Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος στον 9.84 (ηχητικό)


Crematorium

του Αντώνη Αντωνάκου
Το αίμα είναι το πετρέλαιο της ιστορίας. Οι αγορές δουλεύουν με αίμα. Οι τράπεζες δουλεύουν με αίμα. Απ’ τα πεδία των μαχών το αίμα κυλάει στα ποιήματα και στα τραγούδια. Παιδικές φωνούλες με όλο το λυρισμό της άγουρης νεότητας τραγουδούν το αίμα. Θέλει νεκροί χιλιάδες να’ ναι στους τροχούς. Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους. Να δίνουν το συκώτι τους. Τα νεφρά τους.

Ποινικοποιούν άστεγους και συσσίτια!

Η ιδέα είναι οργουελική! Επειδή δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, αποφάσισαν να το…απαγορεύσουν! Έτσι κήρυξαν παράνομους τους άστεγους αλλά και τους πολίτες και τις οργανώσεις που τους προσφέρουν συσσίτια! Και για να το επιτύχουν πήραν συγκεκριμένα νομοθετικά μέτρα που τους «εξαφανίζουν» από το πλάνο.

Η τρομακτική αυτή στρατηγική για την αντιμετώπιση των αστέγων και των ανέργων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στις ΗΠΑ τα τελευταία 5 χρόνια.
Ξεκίνησε δειλά το 2009 και σήμερα πλέον έχει πάρει εφιαλτικές διαστάσεις.

Φτώχεια και σχολικά συσσίτια στην Αθήνα της κρίσης

 Εσύ, όμως, είσαι αραχτός!
Η Ιστορία, ως γνωστόν, δεν επαναλαμβάνεται ποτέ με τον ίδιο τρόπο: οι οικονομικές κρίσεις δεν είναι συνώνυμες με αυτές του παρελθόντος, οι κρίσεις διατροφής διαφέρουν σε πολλά από εκείνες των παλαιότερων καθεστώτων. Με την προϊούσα βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, στη μεταπολεμική Δυτική Ευρώπη φάνηκε να απομακρύνεται, κάθε δεκαετία και περισσότερο, ένας κοινός τόπος και παμπάλαιος φόβος, αταβιστικός, που έρχεται από τα βάθη των αιώνων της ευρωπαϊκής Ιστορίας: η πείνα.

Το δικό μας "Όχι"


Αναρωτιέται ο Άρης Δαβαράκης, τι πάει να πει να κάνεις τον διπλανό σου σαπούνι…

Τι πάει να πει, αλήθεια, να είσαι άνθρωπος? Το κάλλιστο, αυτό που δύναται "να ενωθεί με το Φώς το αληθινό" ή το χειρότερο και μοχθηρότερο και το πιο άπληστο έμβιο πλάσμα αυτού του πλανήτη?

Η επέτειος του «ΟΧΙ» στην εποχή του «ναι»

Γράφει ο Χρήστος Κάτσικας*
Οσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στις σχολικές αίθουσες γνωρίζουν καλά ότι πολλές φορές οι σχολικές γιορτές  γι΄ αυτή ή την άλλη εθνική επέτειο μόνο χασμουρητά προκαλούν σε όσους, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, είναι υποχρεωμένοι να τις παρακολουθήσουν. Ισως γιατί η κυρίαρχη πολιτική προωθεί την άγνοια του παρελθόντος καθώς γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο υπονομεύει κάθε δυνατότητα δράσης στο παρόν.
         
Ισως γιατί στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ’ ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο, ενώ συγχρόνως ξεριζώνονται ερωτήματα που μπορούν να υπονομεύσουν αυτή την εικόνα.